Achalazja przełyku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Achalazja)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdjęcie rentgenowskie przełyku po podaniu papki barytowej; widać słup środka cieniującego i objaw "dzioba ptaka", pozwalające na rozpoznanie achalazji

Achalazja przełyku (kurcz wpustu, łac. cardiospasmus) – choroba, u której podłoża leży podwyższone spoczynkowe ciśnienie i upośledzony rozkurcz dolnego zwieracza przełyku oraz brak perystaltyki pozostałych odcinków przełyku.

Nifedypina (INN: nifedipine) – organiczny związek chemiczny, lek blokujący kanały wapniowe I generacji, pochodna 1,4-dihydropirydyny.Manometria przełyku - to wysokospecjalistyczne badanie diagnostyczne, stosowane w gastroenterologii, polegająca na wprowadzeniu przez nos do żołądka wielokanałowego cewnika, który umożliwia pomiar ciśnienia (napięcia) na wysokości górnego i dolnego zwieracza przełyku oraz w obrębie mięśniówki przełyku.

Epidemiologia[ | edytuj kod]

Achalazja występuje głównie w wieku 30–60 lat. Zapadalność szacowana jest na około 1/100000/rok. Achalazja stanowi ponad 70% wszystkich pierwotnych zaburzeń motoryki przełyku.

Perystaltyka – aktywność motoryczna w przewodzie pokarmowym, która powoduje przesuwanie pokarmu z przełyku aż do jego końcowego odcinka, czyli odbytnicy. Potocznie mianem perystaltyki określa się czasem wyłącznie ruchy perystaltyczne w jelicie.Endoskopia – ogólna nazwa zabiegów diagnostyczno-leczniczych w medycynie i w weterynarii, polegających na badaniu wnętrza ciała przy wykorzystaniu endoskopów (aparatów umożliwiających doprowadzenie światła oraz optyki do wnętrza przewodu pokarmowego, oddechowego oraz jam ciała).


Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




Warto wiedzieć że... beta

PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.
Kardiomiotomia metodą Hellera (łac.oesophagomyotomia) - wycięcie podłużnego pasma mięśniówki okrężnej na przestrzeni dolnych 5 cm przełyku. Na skutek tego dochodzi do osłabienia siły skurczu zwieracza i ułatwienia otwierania.
Laparoskopia – jest to wziernikowanie jamy otrzewnej za pomocą instrumentu optycznego wprowadzonego przez powłoki brzuszne. Metoda jest wykorzystywana w diagnostyce zmian patologicznych, umożliwia pobranie materiału do badania histopatologicznego oraz przeprowadzanie zabiegów w obrębie jamy brzusznej.
Uchyłek (łac. diverticulum, l.mn. diverticula; od devertere – odwrócić się) – medyczne lub biologiczne określenie workowatego (rzadziej rurkowatego) uwypuklenia ściany narządu, wyrostek lub woreczek odchodzący od głównej osi organu. W entomologii diverticulum oznacza ślepy uchyłek narządu. W anatomii bezkręgowców używa się też określenia dywertykuły.
Dolny zwieracz przełyku (ang. lower esophageal sphincter – LES) – mięsień o charakterze czynnościowym (nie jest to osobna struktura anatomiczna), będący fragmentem (ok. 4–6 cm) warstwy mięśniowej okrężnej przełyku. Jest usytuowany około 2–3 cm powyżej wpustu. Jego działanie zapobiega cofaniu się treści żołądkowej do przełyku. Nieprawidłowości w funkcjonowaniu mogą skutkować refluksem, manifestującym się dolegliwościami o typie zgagi.
Zapadalność (ang. incidence proportion), zwana również potocznie zachorowalnością – liczba nowo zarejestrowanych przypadków konkretnej choroby w przedziale czasu (roku) na 100 tys. osób badanej populacji.
PMCID (ang. PubMed Central Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego cytowanego artykułu naukowego bazy PubMed Central.

Reklama