• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Achacjusz z Melitene - zm. ok. 251

    Przeczytaj także...
    Malatya, dawniej Melitene – miasto w Turcji. Liczy około 450 tys. mieszkańców i jest stolicą prowincji o tej samej nazwie. Sobór efeski – trzeci sobór powszechny, zwołany w Efezie przez cesarza Teodozjusza II w 431, w celu zakończenia sporu wywołanego przez Nestoriusza dotyczącego rozumienia osoby Jezusa i tytułu Marii z Nazaretu, Theotokos (Bogarodzica).
    Patron – symboliczny religijny opiekun kraju, miasta, diecezji, przedsięwzięcia, profesji, obiektu budowlanego, ludzi, zawodów itp. W Kościele katolickim i innych kościołach chrześcijańskich takimi osobami są święci, którzy najczęściej stają się opiekunami świątyń i poszczególnych ludzi, noszących ich imię (wezwanie).

    Achacjusz z Melitene, lub Akacjusz, również: Achacy Wyznawca, Dobry Anioł (zm. ok. 251) – patron Melitene (obecnie Malatya) i jej biskup (lub innego miasta w Azji, najprawdopodobniej Antiochii Pizydyjskiej) w starożytnej Armenii, święty katolickich Kościołów wschodnich i greckokatolickich.

    Kościół katolicki obrządku ormiańskiego, Kościół ormiańskokatolicki, jeden z katolickich Kościołów wschodnich, patriarchalny, wchodzący w skład Kościoła katolickiego, uznający władzę i autorytet papieża.Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).

    Wiadomo o nim, że zmarł za czasów cesarza Decjusza. Achacjusz, który nie chciał składać ofiary cesarzowi, stanął przed trybunałem namiestnika Marcjana przesłuchującego go w imieniu cesarza. Decjusz ułaskawił jednak Achacjusza, lecz brak jest dokładniejszych informacji o losach świętego. Przypisywano mu wielką pobożność i czczono po śmierci, szczególnie na Wschodzie.

    Achacjusz z Melitene, również Achacjusz Meliteński, ros. Акакий Мелитинский (ur. ok. 370 w Melitene, zm. ok. 435-438 w Melitene) – biskup Melitene (obecnie Malatya), cudotwórca, wspominany w liturgii przez Cerkiew prawosławną na równi ze świętymi.Armenia Inferior (Armenia Mniejsza/Mała) – kraina historyczna położona w północno-wschodniej Azji Mniejszej na wschód od Pontu, bogata w rudy metali . Pierwotnie integralna część starożytnej Armenii, w wyniku upadku imperium Persji po podbojach Aleksandra Macedońskiego, na dwa stulecia niezależne państwo, które zdołało rozszerzyć swe granice po wybrzeża Morza Czarnego. Pod koniec II w. p.n.e. została opanowana przez króla Pontu Mitrydatesa VI, a po jego porażce w wojnach z republiką rzymską znalazła się w strefie wpływów rzymskich. Nazwana "Armenia Inferior" dla odróżnienia od Wielkiej Armenii ("Armenia Maior").

    Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 31 marca według kalendarza gregoriańskiego.

    Nie należy mylić Świętego Achacjusza z Achacjuszem Meliteńskim, biskupem Melitene, zmarłym w 438 roku, którego wspomina się 17/30 kwietnia. Prawdopodobnie na skutek aktywności Achacjusza na Soborze Efeskim w 431 roku nastąpiło nieporozumienie i łączy się obu świętych z Melitene, chociaż do końca nie jest pewne, czy Achacjusz z V wieku był świętym.

    Wspomnienie – w liturgii katolickiej dzień obchodów w roku liturgicznym o randze mniejszej niż święto. Dzień obchodów wspomnienia wyznacza data lub kalendarz liturgiczny (→święta ruchome). Kalendarz gregoriański – kalendarz słoneczny wprowadzony w 1582 przez papieża Grzegorza XIII bullą Inter gravissimas; kalendarz juliański zreformowany przez Luigiego Lilio; w Polsce stosowany od roku wprowadzenia.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Kościół katolicki obrządku ormiańskiego
  • modlitwa za pośrednictwem świętego
  • święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
  • święty Achacy – inne postacie święte o imieniu Achacy
  • Uwagi[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • St. Acacius – Catholic Encyclopedia (ang.) [dostęp 2014-08-17].
  • Saint Acacius Agathangelos of Melitene (ang.). CatholicSaints.Info. [dostęp 2015-12-18].
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • St Acacius the Bishop of Melitene (ang.) [dostęp 2014-08-17].
  • Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) – w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach. Urząd kościelny w Kościele katolickim i w kościołach prawosławnych uznawany za najwyższy stopień sakramentu kapłaństwa.Decjusz Trajan, Gaius Messius Quintus Decius (ur. 201, zm. 251) – cesarz rzymski od 249 do 251 roku. Mąż Herenii Etruscylli, ojciec Herenniusza Decjusza i Hostyliana oraz nieznanej z imienia córki - żony Woluzjana.




    Warto wiedzieć że... beta

    Katolickie Kościoły wschodnie – określenie Kościołów wschodnich, wchodzących w skład Kościoła katolickiego, które pozostają w jedności ze Stolicą Apostolską, uznając władzę i autorytet papieża. Po przyjęciu doktryny katolickiej Kościoły te zachowały liturgie Kościołów wschodnich, z których się wyodrębniły. Składają się one z niezależnych Kościołów, należących do pięciu wielkich tradycji liturgicznych.
    Antiochia Pizydyjska – starożytne miasto w Azji Mniejszej położone na granicy Pizydii i Frygii, stolica rzymskiej prowincji Pizydia, współczesny Yalvaç. Zostało założone przez kolonistów z Magnezji nad Meandrem, w czasach hellenistycznych znajdowało się pod panowaniem Seleukidów. W wyniku porażki Seleukidy Antiocha III w wojnie z Rzymem w 188 p.n.e. miasto zostało formalnie ogłoszone wolnym, choć znalazło się w poszerzonych granicach Pergamonu – sojusznika Rzymian. W roku 35 p.n.e. zostało przekazane przez Marka Antoniusza Amyntasowi, władcy satelickiej Galacji, by po jego śmierci w 25 p.n.e. ponownie trafić po panowanie Rzymu jako kolonia z prawami miasta italskiego (Ius Italicum) i pod nową nazwą – Cezarea.
    Święty (hebr. qodesz lub kodesz oznacza oddzielony) – stosowane przez chrześcijan określenie człowieka w sposób wybitny realizującego określone specyficzne dla nich wartości - często pełniący funkcję wzorca osobowego lub wręcz otaczany kultem. Mianem świętego określa się zazwyczaj męczenników za wiarę, mistyków, ludzi o wielkiej pobożności, często założycieli bractw religijnych i zakonów, ale też filozofów i kapłanów.
    Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość wstawiennictwa zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga. W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.
    Kościoły greckokatolickie – zbiorcza nazwa Kościołów (Cerkwi) katolickich tradycji wschodniej. Określenie "greckokatolicki", często błędnie pisane – "grekokatolicki", pozwala odróżnić je od innych tradycji katolickich – przede wszystkim od rytu "łacińskiego". Kościoły greckokatolickie należą do katolickich Kościołów wschodnich, będąc jednocześnie częścią Kościoła katolickiego.
    Święty – stosowane przez chrześcijan określenie osoby w sposób wybitny realizującej określone, specyficzne dla nich wartości. Święci pełnią funkcję wzorca osobowego i są otaczane kultem.
    Wyznawca łac. Confessor – termin stosowany w chrześcijaństwie dla określenia postaci otoczonej pośmiertnym kultem (łac. cultus inferior relativus), która zmarła śmiercią naturalną.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.778 sek.