• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Acerwulus

    Przeczytaj także...
    Kutykula (łac. cuticula) – w botanice zwana też nabłonkiem, jest to cienka warstwa pokrywająca zewnętrzną ścianę komórek epidermy, okrywającej wszystkie organy nadziemne roślin, z wyjątkiem pędów drewniejących. Tworzy cienką, ciągłą warstwę na powierzchni całej rośliny z przerwami jedynie w miejscu porów między komórkami szparkowymi. Podstawową funkcją kutykuli jest zabezpieczenie rośliny przed utratą wody i wpływem środowiska zewnętrznego. Skład chemiczny kutykuli jest złożony, a związkami budującymi są substancje lipidowe, głównie kutyna lub kutan. Warstwa kutyny powstaje w wyniku procesu kutykularyzacji.Konidiom – występująca u grzybów wielostrzępkowa struktura, w której powstają zarodniki bezpłciowe – konidia. Wyróżnia się następujące typy konidiomów:
    Pyknidium, l. mn. pyknidia (łac. picnidium, picnidia) – występujące u grzybów bardzo drobne organella z otworkiem na szczycie. Mają kulisty lub wydłużony kształt i powstają w nich w wyniku rozmnażania bezpłciowego zarodniki zwane pykniosporami. Pyknidia czasami nazywane są również pykniami. Na powierzchni plechy widoczne są jako zazwyczaj ciemne kropeczki lub brodaweczki z otworkiem na szczycie.
    Acérvulo ilustración.jpg

    Acerwulus (łac. acervulus, l. mn. acervuli) – występująca u niektórych gatunków grzybów struktura służąca do wytwarzania bezpłciowych zarodników konidialnych. Acerwulusy tworzą zwłaszcza grzyby pasożytnicze na komórkach skórki, pod nabłonkiem zaatakowanej rośliny. Acerwulusy mają postać ułożonych palisadowo konidioforów, na końcach których wytwarzane są zarodniki konidialne. Wydostają się one przez otwór powstały w wyniku rozerwania skórki.

    Higroskopijność – podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci lub nawet wiązanie się z wodą. Woda ta może pochodzić z pary wodnej znajdującej się w powietrzu, z wilgoci znajdującej się w gruncie, z rosy osadzającej się na powierzchni substancji itp. Pochłanianie występuje wtedy, gdy woda przenika z miejsca kontaktu z materiałem higroskopijnym do jego wnętrza. Odbywać się to może na różne sposoby.Konidium (l.mn. konidia), zarodniki konidialne – rodzaj zarodników grzybów, stanowiących organ rozmnażania bezpłciowego. Występują w dwóch typach, jako blastokonidia i tallokonidia. Wytwarzane są często przez workowce (Ascomycota), rzadziej podstawczaki (Basidiomycota). Powstają na szczycie strzępki przez pączkowanie holoblastyczne (odcinanie wszystkich ścian pączka) lub enteroblastyczne (kiedy zewnętrzna ściana nie ulega odcięciu).

    Opis ilustracji:

  • cu – kutykula
  • co – konidia
  • cf – konidiofory
  • ps – pseudoparenchyma grzybni
  • hi – grzybnia substratowa
  • U wielu grzybów w acerwulusach występuje higroskopijna substancja, która wchłaniając wodę wytwarza śluz oblepiający zarodniki. Padające krople deszczu wybijają z acerwulusa zarodniki wraz ze śluzem. Przenosi je wiatr, a śluz ułatwia ich przyklejenie się do powierzchni rośliny.

    Pionnot – występująca u niektórych gatunków grzybów struktura służąca do wytwarzania bezpłciowych zarodników konidialnych. Jest odmianą sporodochium. Odróżnia się od niego tym, że w środku wypełniony jest śluzowatą substancją. Pionnoty występują zazwyczaj u grzybów pasożytniczych, np. u Fusarium.Konidiofor – szczytowa strzępka grzybni, na której wytwarzane są zarodniki konidialne. Występuje np. u grzybów z klasy sprzężniaków (Zygomycota). Konidiofor wyrasta z komórki bazalnej i zazwyczaj posiada wzniesiony do gory trzonek (kolumella), na którym wytwarzane są zarodniki. Trzonek ten może być nierozgałęziony, jak np. u kropidlaków (Aspergillus), lub rozgałęziony, jak u pędzlaków (Penicillum), rozgałęzienia te to metule. Na końcu kolumelli lub metuli znajduje się komórka konidiotwórcza (fialida), z której wyrastają konidia

    Acerwulusy mające postać kubeczka nazywane są kupulą (cupulae).

    Acerwulusy to jeden z rodzajów konidiomów. Pozostałe to: koremium, pionnot, sporodochium, kupula, pyknotyrium, pyknidium.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Robert Nicholas Trigiano, Mark Townsend Windham, Alan S. Windham, Plant Pathology: Concepts and Laboratory Exercises,  CRC Press., 2004.
    2. red.: Selim Kryczyński i Zbigniew Weber: Fitopatologia. Tom 1. Podstawy fitopatologii. Poznań: PWRiL, 2010, s. 258. ISBN 978-83-09-01-063-0.
    Pseudoparenchyma lub paraplektynchyma – rodzaj pseudotkanki występujący u grzybów i glonów. Składa się z ściśle upakowanych jednokomórkowych strzępek i swoim wyglądem przypomina tkanki roślin wyższych, szczególnie tkankę miękiszową. Komórki pseudoparenchymy mają przeważnie owalny kształt i są izodiametryczne (tzn. nie zróżnicowane).Grzyby (Fungi Juss.) R. T. Moore – królestwo należące do domeny jądrowców (Eucaryota). Dawniej, w zależności od ujęcia systematycznego takson ten miał rangę podkrólestwa (Fungi R.T. Moore, 1971), podtypu, (Fungi Engl. 1889) i klasy (Fungi Bartling, 1830).




    Warto wiedzieć że... beta

    Sporodochium (l. mn. sporodochia) – u grzybów jest to zbudowana z wielu strzępek struktura, w której w wyniku rozmnażania bezpłciowego wytwarzane są zarodniki typu konidium. Sporodochia występują na powierzchni, kształtem przypominają poduszki. Utworzone są z pseudoparenchymy z wzniesionymi konidioforami, na których powstają konidia.
    Koremium czyli synnema – występująca u grzybów wielostrzępkowa struktura, w której powstają zarodniki bezpłciowe – konidia. Koremium to pęczek trzonków konidialnych, które w dolnej części są ciasno splątane, a w górnej rozgałęziające się i wachlarzowato rozchodzące na boki. Występują np. u grzybów należących do rodzajów Coremium, Graphium.
    Grzybnia substratowa, zwana też grzybnią wegetatywną, wewnętrzną, wgłębną, podłożową lub pożywkową – grzybnia wnikająca w podłoże. Służy do pobierania z niego wody i składników odżywczych. Specyficzną odmianą grzybni substratowej są ssawki – wyspecjalizowane strzępki występujące u grzybów pasożytniczych.
    Piknotyrium lub pyknotyrium – występująca u niektórych gatunków grzybów struktura służąca do wytwarzania bezpłciowych zarodników konidialnych. Jest to spłaszczony, tarczkowaty twór z konidioforami i promieniście popękaną ścianą górną, a czasami także dolną. Piknotyrium występuje np. u pasożytniczego grzyba Peltaster fructicola.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.686 sek.