Absolutorium (szkolnictwo wyższe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Absolutorium (studia))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Absolutorium (z łac. absolutorium – zatwierdzenie) – zaliczenie zajęć przewidzianych programem studiów, lecz bez przystąpienia do egzaminu końcowego i uzyskania dyplomu.

Wykształcenie wyższe jest wykształceniem uzyskanym w uniwersytecie, uniwersytecie technicznym (politechnika) lub w innych ośrodkach szkolnictwa wyższego. Pojęcie wykształcenia wyższego obejmuje skończenie studiów wyższych (po szkole średniej), oraz dalsze studia lub badania prowadzące do uzyskania stopnia naukowego. Systemy szkolnictwa wyższego różnią się pomiędzy krajami, ale system nostryfikacji dyplomów opisuje równoważność stopni i tytułów naukowych.Egzamin (łac. examen – badanie) – jedna z form sprawdzania wiedzy. Stosuje się ją wielu typach szkół, w tym głównie w szkołach wyższych, a także innych instytucjach, np. w ramach rekrutacji na stanowiska w urzędach państwowych albo weryfikacji kandydatów na duchownych.

Absolutorium jako wpis w indeksie uzyskuje się po zdaniu wszystkich egzaminów i dokonaniu zaliczeń wymaganych programem studiów. Uzyskanie absolutorium jest koniecznym warunkiem przed przystąpieniem do obrony pracy dyplomowej.

Samo uzyskanie absolutorium nie stanowi ukończenia studiów, lecz ich przerwanie. Nie uprawnia także do posługiwania się tytułem zawodowym i nie daje wykształcenia wyższego.

„Wykształcenie wyższe niepełne” jako błędny synonim[ | edytuj kod]

Częstym błędem jest używanie określenia „wykształcenie wyższe niepełne” jako równoprawnego synonimu absolutorium. Określenie „wykształcenie wyższe niepełne” nie istnieje jako rodzaj zdobytego wykształcenia.

Indeks – dokument potwierdzający bycie studentem, odpowiednik „dzienniczka ucznia”, jeden z najbardziej charakterystycznych symboli okresu studiów. Nazwa ta jest bardzo często wykorzystywana przy nadawaniu nazw miejscom związanym z życiem studenckim (np. klubom studenckim, czasopismom studenckim itp.).Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

Przypisy[ | edytuj kod]






Reklama