Aberracje Seidla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aberracje Seidla − pięć rodzajów aberracji optycznych, uwidaczniających się w soczewkowych układach optycznych o symetrii sferycznej dla światła monochromatycznego (jednobarwnego). Jest to pięć podstawowych rodzajów aberracji niechromatycznych.

Symetria (gr. συμμετρια, od συμ, podobny oraz μετρια, miara) – właściwość figury, bryły lub ogólnie dowolnego obiektu matematycznego (można mówić np. o symetrii równań), polegająca na tym, iż istnieje należące do pewnej zadanej klasy przekształcenie nie będące identycznością, które odwzorowuje dany obiekt na niego samego. Brak takiej właściwości nazywany jest asymetrią. W zależności od klasy dopuszczalnych przekształceń wyróżnia się rozmaite rodzaje symetrii. Tym samym pojęciem określa się nie tylko obiekty, ale też same przekształcenia.Koma lub aberracja komatyczna - w optyce jedna z aberracji optycznych czyli wad układów optycznych. Polega na tym, że wiązka promieni świetlnych wychodząca z punktu położonego poza osią optyczną tworzy po przejściu przez układ plamkę w kształcie przecinka lub komety. Stopień zniekształcenia jest tym większy im dalej od osi optycznej układu znajduje się źródło światła. Obiektyw lub układ optyczny wolny od komy nazywa się aplanatem.

Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego matematyka, fizyka i astronoma Philippa Ludwiga von Seidla, który w 1856 roku opisał te rodzaje wad w oparciu o matematyczną analizę zagadnień optyki.

Wadami tymi są:

  1. aberracja sferyczna
  2. koma
  3. astygmatyzm
  4. krzywizna pola
  5. dystorsja.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Terminologia związana z optyką. Canon Inc. Lens Products Group.
  2. Wady soczewek. W: Laboratorium optyki geometrycznej i instrumentalnej (specjalność optometria) [on-line]. Wydział Fizyki, Uniwersytet Warszawski.
Aberracja sferyczna – cecha soczewki, układu optycznego, obiektywu lub zwierciadła sferycznego, polegająca na odmiennych długościach ogniskowania promieni świetlnych ze względu na ich położenie pomiędzy środkiem a brzegiem urządzenia optycznego – im bardziej punkt przejścia światła zbliża się ku brzegowi urządzenia (czyli oddala od jego osi optycznej), tym bardziej uginają się promienie świetlne.Dystorsja, dystorsja pola – wada optyczna układu optycznego polegająca na różnym powiększeniu obrazu w zależności od jego odległości od osi optycznej instrumentu.




Warto wiedzieć że... beta

Philipp Ludwig von Seidel (ur. 24 października 1821 w Zweibrücken, zm. 13 sierpnia 1896 w Monachium) - niemiecki matematyk, fizyk i astronom.

Reklama