Abderos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Abderos – w mitologii greckiej syn Hermesa zabity przez klacze Diomedesa.

Dwanaście prac Heraklesa (także dwanaście prac Herkulesa) – kara nałożona przez wyrocznię delficką na herosa Heraklesa (w mitologii rzymskiej występuje jako Herkules), za wymordowanie przez niego rodziny. Zadania te miały przewyższać siły jednego człowieka. Herakles miał wykonać dziesięć takich prac, ale dwie nie zostały mu zaliczone, więc ich ostateczna liczba wyniosła dwanaście.Klacz – samica ssaków nieparzystokopytnych, w szczególności dorosła samica konia powyżej trzeciego roku życia (potocznie: kobyła). Klacze są zwykle spokojniejsze i mniej porywcze od ogierów, a nawet wałachów.

Bohater ten pochodził z miasta Opuntu w Lokris. Był ukochanym towarzyszem Heraklesa, a być może nawet jego kochankiem. Niekiedy za brata Abderosa uznaje się Patroklosa Drzewo genealogiczne Abderosa

Abderos wyruszył wraz z Heraklesem, swym towarzyszem, gdy ten realizował ósmą pracę: uprowadzenie koni Diomedesa. Ten ostatni władał Bistonami w Tracji i znany był z hodowli klaczy (można natrafić też na wersję z ogierami), które karmił mięsem ludzkim. Przykute łańcuchami do żłobów z brązu zwierzęta nosiły imiona Podargos, Ksantos, Dejnos, Lampon. Wyprawa ukończyła się dla Abderosa nieszczęśliwie: został zjedzony przez konie, zanim jeszcze Herakles rzucił im do pożarcia samego króla Diomedesa. Otóż heros pokonał ludzi władcy strzegących klaczy, po czym wziął je we władanie. Miejscowi podjęli jednak próbę odzyskania zwierząt swego monarchy. Herakles ruszył z nimi walczyć, natenczas powierzając klacze młodziutkiemu jeszcze Abderosowi, podobno na wzniesieniu. Ten nie mógł zapanować nad klaczami, w rezultacie czego został przez nie stratowany. Heraklesowi udało się wygrać potyczkę i ponownie zdobyć konie, teraz już najedzone ciałem Abderosa. Po śmierci Diomedesa heros założył miasto, które ku pamięci chłopca nazwał Abderą. Klacze natomiast padły ofiarą dzikich zwierząt z gór Olimpu.

Tracja (gr. Θρᾴκη, Thraki, łac. Thracia, bułg. Тракия, Trakija, tur. Trakya). Historycznie: starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon (Struma). Obecnie region geograficzny na pograniczu Bułgarii (Tracja Północna), Grecji (Tracja Zachodnia) i Turcji (Tracja Wschodnia).Herakles (gr. Ἡρακλῆς Hēraklēs, Ἡρακλές Hēraklés, łac. Heracles, Hercules, Alkajos, Palajmon) – w mitologii greckiej jeden z herosów, syn Zeusa i śmiertelniczki Alkmeny. Jego rzymskim odpowiednikiem był Herkules. Znany był z wielkiej siły, męstwa, zapaśnictwa i umiejętności wojennych, zwłaszcza celnego strzelania z łuku. Lubiany przez Zeusa i Atenę, był prześladowany przez zazdrosną Herę.

Robert Graves chciał widzieć w tym podaniu echo rozszarpywania przez kobiety, przebrane za konie, przedhelleńskiego władcy, a w późniejszych czasach, wleczenie go przywiązanego do ogonów czterech koni ciągnących rydwany. Próbował odwoływać się tutaj do podobnego zwyczaju babilońskiego, w którym króla na jeden dzień zastępować miał interrex, chłopiec, który po tym krótkim panowaniu ginął w zastępstwie władcy. Usiłował również powiązać mit z podbiciem Abdery przez Teos i zakazaniu tego zwyczaju, a nawet w ogóle wyścigu rydwanów na pogrzebach. Autor ten podał jeszcze inną wersję mitu, wedle której Abderos miałby służyć Diomedesowi lub też być synem Opiana Menojtiosa, przyjaciela Heraklesa, który założył Abderę w okolicy grobu Abderosa.

Robert Graves (ur. 24 lipca 1895 w Wimbledonie, zm. 7 grudnia 1985 w Dejà, Majorka) – angielski poeta, prozaik i badacz mitologii. Syn irlandzkiego pisarza Alfreda Gravesa.Pierre Grimal (ur. 21 października 1912 w Paryżu, zm. 11 listopada 1996 w Paryżu) – francuski historyk specjalizujący się z historii starożytnego Rzymu.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Grimal 2008 ↓, s. 73.
  2. Grimal 2008 ↓, s. 142.
  3. Graves 1992 ↓, s. 630.
  4. Schmidt 2006 ↓, s. 138.
  5. Graves 1992 ↓, s. 433.
  6. Grimal 2008 ↓, s. 74.
  7. Grimal 2008 ↓, s. 73-74.
  8. Graves 1992 ↓, s. 205.
  9. Graves 1992 ↓, s. 434.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Robert Graves: Mity greckie. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1992. ISBN 83-06-02284-X.
  • Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo we Wrocławiu, 2008. ISBN 978-83-04-04673-3.
  • Joël Schmidt: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Katowice: Książnica, 2006, seria: Słowniki Encyklopedyczne Książnicy. ISBN 978-83-7132-841-1.
  • Olimp – (gr. Όλυμπος ; wymawiane, z akcentem na pierwszą literę, jako ΄Olimpos) – najwyższy masyw górski w Grecji, położony w północno-wschodniej części kraju. Jego najwyższy szczyt Mitikas wznosi się na wysokość 2918 m n.p.m. Inne szczyty to m.in. Skolio (2912 m n.p.m.), Stefani (2909 m n.p.m.), Skala (2866 m n.p.m.), Touba (2785 m n.p.m.). Masyw znajduje się między dolinami rzek Pinios i Aliakmon, nad Zatoką Termajską. Zbocza gór porośnięte są lasami iglastymi, liściastymi oraz makią. W wyższych partiach lasy przechodzą w łąki. Olimp jest ośrodkiem wypoczynkowo-turystycznym, z założonym w 1938 roku parkiem narodowym.Konie Diomedesa (gr. Ἵπποι τοῦ Διομήδους Híppoi toû Diomḗdous, łac. Equi Diomedis) – w mitologii greckiej cztery konie (lub klacze) Diomedesa karmione ludzkim mięsem.




    Warto wiedzieć że... beta

    Abdera (gr. Άβδηρα, trl. Ávdīra, trb. Awdira) – miejscowość w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Macedonia-Tracja, w regionie Macedonia Wschodnia i Tracja, w jednostce regionalnej Ksanti, historyczna siedziba gminy Abdera. W 2011 roku liczyła 1 090 mieszkańców.
    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).
    Lokryda (gr. Lokris) – kraina historyczna w środkowej Grecji, obecnie w granicach prefektury Ftiotyda. Nazwa wywodzi się od Lokrosa, prawnuka Amfitriona.

    Reklama