ATC (J04)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jest to część klasyfikacji anatomiczno-terapeutyczno-chemicznej:

Lek – każda substancja, niezależnie od pochodzenia (naturalnego lub syntetycznego), nadająca się do bezpośredniego wprowadzana do organizmu w odpowiedniej postaci farmaceutycznej w celu osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego, lub w celu zapobiegania chorobie, często podawana w ściśle określonej dawce. Lekiem jest substancja modyfikująca procesy fizjologiczne w taki sposób, że hamuje przyczyny lub objawy choroby, lub zapobiega jej rozwojowi. Określenie lek stosuje się też w stosunku do substancji stosowanych w celach diagnostycznych (np. metoklopramid w diagnostyce hiperprolaktynemii) oraz środków modyfikujących nie zmienione chorobowo funkcje organizmu (np. środki antykoncepcyjne).Tiomocznik (tiokarbamid, amid kwasu tiokarbaminowego) – organiczny związek chemiczny, będący siarkowym analogiem mocznika (zawiera atom siarki zamiast atomu tlenu) o wzorze półstrukturalnym: NH2-(C=S)-NH2 lub S=C=(NH2)2.

Obejmuje ona leki przeciwprątkowe:

Kapreomycyna (łac. capreomycinum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, bakteriostatyczny antybiotyk aminoglikozydowy, stosowany w leczeniu gruźlicy, izolowany ze Streptomyces capreolus.Ryfabutyna (Rfb) – półsyntetyczny antybiotyk ansamycynowy o działaniu bakteriobójczym. Jest skuteczny wobec bakterii Gram-dodatnich oraz Gram-ujemnych, a także wobec wysoko odpornych prątków Mycobacterium tuberculosis.

J 04 A – Leki stosowane w leczeniu | edytuj kod]

  • J 04 AA – Kwas aminosalicylowy i jego pochodne
  • J 04 AA 01 – kwas aminosalicylowy
  • J 04 AA 02 – aminosalicylan sodu
  • J 04 AA 03 – aminosalicylan wapnia
  • J 04 AB – Antybiotyki
  • J 04 AB 01 – cykloseryna
  • J 04 AB 02 – ryfampicyna
  • J 04 AB 03 – ryfamycyna
  • J 04 AB 04 – ryfabutyna
  • J 04 AB 05 – ryfapentyna
  • J 04 AB 06 – enwiomycyna
  • J 04 AB 30 – kapreomycyna
  • J 04 AC – Hydrazydy
  • J 04 AC 01 – izoniazyd
  • J 04 AC 51 – izoniazyd w połączeniach
  • J 04 AD – Pochodne tiomocznika
  • J 04 AD 01 – protionamid
  • J 04 AD 02 – tiokarlid
  • J 04 AD 03 – etionamid
  • J 04 AK – Inne
  • J 04 AK 01 – pirazynamid
  • J 04 AK 02 – etambutol
  • J 04 AK 03 – teryzydon
  • J 04 AK 04 – morynamid
  • J 04 AK 05 – bedakilina
  • J 04 AK 06 – delamanid
  • J 04 AK 07 – tioacetazon
  • J 04 AK 08 – pretomanid
  • J 04 AM – Preparaty złożone z antybiotykami
  • J 04 AM 01 – streptomycyna z izoniazydem
  • J 04 AM 02 – ryfampicyna z izoniazydem
  • J 04 AM 03 – etambutol z izoniazydem
  • J 04 AM 04 – tioacetazon z izoniazydem
  • J 04 AM 05 – ryfampicyna, pirazynamid i izoniazyd
  • J 04 AM 06 – ryfampicyna, pirazynamid, etambutol i izoniazyd
  • J 04 AM 07 – ryfampicyna, etambutol i izoniazyd
  • J 04 AM 08 – izoniazyd, sulfametoksazol, trimetoprym i pirydoksyna
  • J 04 B – Leki stosowane w leczeniu trądu[ | edytuj kod]

  • J 04 BA – Leki stosowane w leczeniu trądu
  • J 04 BA 01 – klofazymina
  • J 04 BA 02 – dapson
  • J 04 BA 03 – aldesulfon sodowy
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • WHOCC - ATC/DDD Index (sekcja: J04). 2020-12-17. [dostęp 2021-01-01].
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, ATC – system porządkujący leki oraz inne środki i produkty wykorzystywane w medycynie. Klasyfikację kontroluje Centrum Współpracy nad Metodologią Statystyczną Leków (Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology) w Norwegii podlegający pod Światową Organizację Zdrowia (WHO). Pierwszy spis został opublikowany w 1976 roku.Bedakilina (łac. bedaquilinum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, lek przeciwprątkowy zastrzeżony do leczenia gruźlicy wielolekoopornej płuc u ludzi.




    Warto wiedzieć że... beta

    Ryfampicyna, rifampicyna (INN: rifampicin, skrót: RMP, ATC J04 AB02) – półsyntetyczny antybiotyk ansamycynowy o działaniu bakteriobójczym, stosowany w leczeniu zakażeń wrażliwymi drobnoustrojami, w tym: prątkiem gruźlicy i prątkiem trądu.
    Dapson (4,4′-sulfonylodianilina, łac. dapsonum) – organiczny związek chemiczny z grupy sulfonów, zawierający 2 reszty aniliny przyłączone w pozycji para. Stosowany jako antybiotyk w leczeniu trądu, profilaktyce malarii, pneumocystozy oraz leczeniu choroby Dühringa, choroby Leśniowskiego-Crohna oraz nawracającego zapalenia chrząstek.
    Etionamid (łac. Ethionamidum) – organiczny związek chemiczny, lek przeciwgruźliczy, działający nawet na prątki odporne na rimifon i streptomycynę. Podawany najczęściej doustnie.
    Pirazynamid (pyrazynamid, łac. pyrazinamidum) – organiczny związek chemiczny, pochodna nikotynamidu o działaniu przeciwgruźliczym. Jeden z pięciu podstawowych leków w leczeniu gruźlicy, stosowany w pierwszej, najintensywniejszej fazie leczenia.
    Etambutol, EMB (łac. Ethambutolum) – lek przeciwgruźliczy, chemioterapeutyk o działaniu przeciwbakteryjnym. Hamuje namnażanie się bakterii powodujących gruźlicę. Zmniejsza ryzyko wystąpienia lekooporności na inne leki przeciwprątkowe.
    Teryzydon (łac. terizidonum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, antybiotyk powstały przez połączenie dwóch cząsteczek cykloseryny, stosowany w leczeniu gruźlicy.
    Pirydoksyna (adermina) – organiczny związek chemiczny, pochodna pirydyny, jedna z form witaminy B6. W organizmie ulega przemianie do fosforanu pirydoksalu, aktywnej formy witaminy B6, wchodzącego w skład grup prostetycznych wielu enzymów niezbędnych w syntezie aminokwasów, neuroprzekaźników (katecholamin, serotoniny, norepinefryny), tryptofanu, hemoglobiny, sfingolipidów, kwasu 5-aminolewulinowego oraz metabolizmie białek, węglowodanów i tłuszczów.

    Reklama