ATC (A08)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jest to część klasyfikacji anatomiczno-terapeutyczno-chemicznej:

Katyna – organiczny związek chemiczny, stymulująca substancja psychoaktywna, pochodna fenyloetyloaminy. Jest to alkaloid występujący w roślinie kath (Catha Edulis). W budowie podobny do efedryny i amfetaminy. Należy do szeregu fenetylamin. Katyna jest jednym z izomerów strukturalnych fenylpropanolaminy. Skutki używania katyny są podobne do skutków używania amfetaminy.Rimonabant – organiczny związek chemiczny, lek służący do walki z otyłością oraz uzależnieniami. Prawdopodobnie lek ten jest w stanie kontrolować lub nawet ograniczać czynniki ryzyka zespołu metabolicznego.
  • APrzewód pokarmowy i metabolizm
  • A 01Preparaty stomatologiczne
  • A 02Leki stosowane w chorobach związanych z nadmierną kwasowością soku żołądkowego
  • A 03Leki stosowane w czynnościowych zaburzeniach przewodu pokarmowego
  • A 04Leki przeciwwymiotne i przeciw nudnościom
  • A 05Leki stosowane w chorobach dróg żółciowych i wątroby
  • A 06Leki przeczyszczające
  • A 07Leki przeciwbiegunkowe, przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe stosowane w chorobach przewodu pokarmowego
  • A 08Leki przeciw otyłości z wyłączeniem preparatów dietetycznych
  • A 09Leki poprawiające trawienie (włącznie z enzymami)
  • A 10Leki stosowane w cukrzycy
  • A 11Witaminy
  • A 12Preparaty uzupełniające niedobór składników mineralnych
  • A 13Leki wzmacniające
  • A 14Leki anaboliczne do stosowania ogólnego
  • A 15Leki zwiększające apetyt
  • A 16Inne leki działające na przewód pokarmowy i metabolizm
  • A 08 A – Leki przeciw otyłości z wyłączeniem preparatów dietetycznych[ | edytuj kod]

  • A 08 AA – Leki przeciw otyłości działające ośrodkowo
  • A 08 AA 01 – fentermina
  • A 08 AA 02 – fenfluramina
  • A 08 AA 03 – amfepramon
  • A 08 AA 04 – deksfenfluramina
  • A 08 AA 05 – mazindol
  • A 08 AA 06 – etylamfetamina
  • A 08 AA 07 – Katyna
  • A 08 AA 08 – klobenzoreks
  • A 08 AA 09 – mefenoreks
  • A 08 AA 10 – sibutramina
  • A 08 AA 11 – lorkaseryna
  • A 08 AA 56 – efedryna w połączeniach
  • A 08 AA 62 – bupropion i naltrekson
  • A 08 AB – Leki przeciw otyłości działające obwodowo
  • A 08 AB 01 – orlistat
  • A 08 AX – Inne leki przeciw otyłości
  • A 08 AX 01 – rimonabant
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • WHOCC - ATC/DDD Index (sekcja: A08). 2015-12-16. [dostęp 2016-01-01].
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, ATC – system porządkujący leki oraz inne środki i produkty wykorzystywane w medycynie. Klasyfikację kontroluje Centrum Współpracy nad Metodologią Statystyczną Leków (Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology) w Norwegii podlegający pod Światową Organizację Zdrowia (WHO). Pierwszy spis został opublikowany w 1976 roku.Lorkaseryna – organiczny związek chemiczny, potencjalny nowy lek zmniejszający łaknienie, który przeznaczony byłby do podawania doustnego w postaci tabletek (10 mg raz lub dwa razy na dobę), przy jednoczesnym wprowadzeniu zmian w nawykach żywieniowych i trybie życia. Działa centralnie. Jest wybiórczym agonistą receptora serotoninowego 2C (5HT2C) w podwzgórzu. Wskazaniem do jego stosowania jest otyłość (wskaźnik BMI ≥ 30) lub nadwaga (wskaźnik BMI ≥ 27) przy jednoczesnym współistnieniu przynajmniej jednego czynnika zwiększającego śmiertelność i związanego z otyłością, np. cukrzyca typu 2. Obecnie lek znajduje się w fazie przedrejestracyjnej na terenie krajów UE i Wielkiej Brytanii. Został pozytywnie oceniony w USA przez komisję doradczą FDA – uznano na podstawie załączonych wyników badań doświadczalnych, że potencjalne korzyści przewyższają potencjalne działania niepożądane podczas długotrwałego stosowania w grupie osób z otyłością lub nadwagą. Ten związek chemiczny pretendujący do uznania za lek został opracowany przez firmę farmaceutyczną Arena Pharmaceuticals. Zastrzeżona nazwa handlowa (jeszcze niepotwierdzona) to Lorqess. Lorkaseryna byłaby medykamentem do leczenia otyłości przeznaczonym dla osób dorosłych.
    Efedryna – alkaloid roślinny, pochodna fenyloetyloaminy. Stosowana jako stymulant, reduktor apetytu, środek zwiększający koncentrację i uwagę, lekarstwo na nieżyt nosa oraz do leczenia niedociśnienia związanego z narkozą. Występuje w roślinach z rodzaju przęśl (Ephedra equisetina, Ephedra sinica – má huáng, Ephedra distachya), oraz w cisie (Taxus baccata). Jest najczęściej dostępna w formie chlorowodorku i siarczanu.Fentermina (łac. Phenterminum) – organiczny związek chemiczny z grupy fenyloetyloaminy, metylowa pochodna amfetaminy. Stymulująca substancja psychoaktywna, lek anorektyczny (hamujący łaknienie).




    Warto wiedzieć że... beta

    Amfepramon (dietylokatynon, dietylopropion) – lek z grupy stymulantów. Jest objęty Konwencją o substancjach psychotropowych z 1971 roku (wykaz IV). W Polsce jest w grupie IV-P Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
    Mazindol – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, zawierający skondensowany układ trójpierścieniowy ze szkieletem 2-imidazoliny oraz boczną grupę chlorofenylową. Stosowany jako silny środek hamujący łaknienie w terapii otyłości.
    Etylamfetamina (N-etyloamfetamina) to lek z grupy stymulantów. Jest objęty Konwencją o substancjach psychotropowych z 1971 roku (wykaz IV). W Polsce jest w grupie IV-P Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
    Sibutramina – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek anorektyczny (hamujący łaknienie) w leczeniu otyłości (obesitas). Mechanizm działania polega na hamowaniu wychwytu zwrotnego noradrenaliny, serotoniny i dopaminy. Nasila poposiłkowe uczucie sytości oraz zwiększa wydatek energetyczny, prawdopodobnie zwiększając termogenezę, co łącznie prowadzi do zmniejszenia masy ciała nawet do 25 kg/ m-c.
    Naltrekson (łac. Naltrexonum) – organiczny związek chemiczny, analog kodeiny. Antagonista (a ściślej: odwrotny agonista) receptorów opioidowych o okresie półtrwania dłuższym niż nalokson. Wykazuje silne działania antagonistyczne na receptory μ, nieco słabsze działanie na receptory κ i znacznie słabsze działanie na receptor δ. Używany w terapii odwykowej u pacjentów uzależnionych od opioidów (dawki przekraczające 50 mg). W przypadku tzw. terapii naltreksonem w niskiej dawce (ang. low dose naltrexone) stosuje się ok. 3–5 mg substancji na dobę, jednakże skuteczność takich działań nie jest potwierdzona naukowo. Sam wpływ naltreksonu na skuteczność terapii uzależnień bywa kwestionowany.
    Mefenoreks to lek z grupy stymulantów. Jest objęty Konwencją o substancjach psychotropowychh z 1971 roku (wykaz IV). W Polsce jest w grupie IV-P Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

    Reklama