88

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rok 88 / LXXXVIII

Anaklet I (t. Ankletus, Anenkletus, Kletus; zm. ok. 91) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od ok. 79 do 91 roku.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

stulecia: I wiek p.n.e. ~ I wiek ~ II wiek
lata: 78 « 83 « 84 « 85 « 86 « 87 « 88 » 89 » 90 » 91 » 92 » 93 » 98

Wydarzenia[ | edytuj kod]

  • Europa
  • rzymski namiestnik Górnej Germanii - Antoniusz Saturninus - zorganizował w Moguncji powstanie przeciwko cesarzowi Domicjanowi (zobacz: powstanie w Moguncji, 89)
  • w bitwie pod Tapae legiony rzymskie pod wodzą Domicjana pokonały armię Daków króla Decebala.
  • Ludi saeculares
  • Urodzili się[ | edytuj kod]

  • Na razie brak wpisów.
  • Zmarli[ | edytuj kod]

  • zmarł śmiercią męczeńską trzeci papież - Anaklet (ur. data nieznana)

  • Moguncja (niem. Mainz; fr. Mayence, lat. Moguntiacum/Mogontiacum) – miasto na prawach powiatu nad Renem w Niemczech, obecna stolica kraju związkowego Nadrenia-Palatynat, dawna stolica Arcybiskupstwa Moguncji w czasach Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. W starożytności Moguncja była twierdzą dominującą zachodni brzeg Renu, jako część północnych kresów Cesarstwa rzymskiego.Decebal (Decebalus) – ostatni król Daków, panujący w latach 87–106, syn Skorylli. Podczas swoich rządów prowadził walki z Rzymem. Zaraz po objęciu panowania pokonał rzymskie wojska dowodzone przez Korneliusz Fuskusa w zasadzce zorganizowanej w przełomie Czerwonej Wieży (rum. Turnu Roşu) w Karpatach Południowych. Natomiast w roku 88 poniósł klęskę w potyczce z legionem rzymskim dowodzony przez Tetiusza Junianusa. Mimo tej porażki, dzięki osłabieniu Cesarstwa Rzymskiego przez bunt legionów nadreńskich cesarz Domicjan podpisał z Decebalem traktat pokojowy - Decebal pozostał królem Daków ale jako prowincji Rzymu. Zawarty pokój dał czas Decebalowi na odbudowanie i wzmocnienie armii. Przygotowania zostały przerwane przez ofensywę cesarza Trajana, który wiosną 101 roku na czele 150-tysięcznej armii pokonując latem tego roku Daków w bitwie w dunajskich Żelaznych Wrotach. Nieudana kontrofensywa Decebala zimą 101/102 zakończyła się utratą górskich twierdz położonych wokoło Sarmigezetusy i kapitulacją. Twarde warunki pokoju (wydanie broni i machin wojennych, zburzenie murów twierdz) mimo akceptacji nie zostały zrealizowane. Spowodowało to kolejną ofensywą - cesarz Trajan zebrał jeszcze większą armię i systematycznie zajmował kolejne miasta i osady dackie. W 106 roku okrążył stolicę zmuszając Decebela do ostatecznej kapitulacji, ten jednak wraz z częścią oddziałów zdołał uciec z okrążonego miasta, by stoczyć ostatnią bitwę. Po jej klęsce popełnił samobójstwo. Trajan upamiętnił swoje zwycięstwo wznosząc Kolumnę Trajana w Rzymie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Germania Superior (pol. Górna Germania) – prowincja rzymska. Stolicą prowincji było Moguntiacum. Innymi ważnymi miastami prowincji były: Besontio, Argentoratum, Aquae Mattiacae. Około roku 300, Rzym stracił kontrolę nad tymi terenami. Pozostałe południowe fragmenty włączono do prowincji Maxima Sequanorum przed tym jak stały się częścią Burgundii na początku V wieku.
    Ludi saeculares – rzymskie święto, które było uroczystością na cześć rozpoczęcia nowego wieku. Igrzyska te swoim pochodzeniem sięgały czasów etruskich, którym de facto zawdzięczają swoje pochodzenie. Po raz pierwszy miały się odbyć w roku 509 p.n.e., kiedy wygnano z Rzymu ostatniego Tarkwiniusza. Ogólny podział dzielił obrzędy na ludi scenici (igrzyska teatralne) i ludi circenses (igrzyska cyrkowe). Te dwa obrzędy były nazywane ludi honoraria. Igrzyska nie odbywały się cyklicznie dokładnie co 100 lat, lecz wówczas kiedy dany cesarz uznał za stosowne je urządzić.

    Reklama