749

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rok 749 / DCCXLIX

<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||><|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

stulecia: VII wiek ~ VIII wiek ~ IX wiek
lata: 739 « 744 « 745 « 746 « 747 « 748 « 749 » 750 » 751 » 752 » 753 » 754 » 759

Wydarzenia[ | edytuj kod]

  • 8 listopadaAl-Abbas został wybrany nowym kalifem po obaleniu Umajjadów, zapoczątkował on dynastię Abbasydów.
  • Trzęsienie ziemi w Palestynie.
  • Urodzili się[ | edytuj kod]

  • Baizhang Niepan – chiński mistrz chan ze szkoły hongzhou, (zm. 819).
  • Zmarli[ | edytuj kod]

  • Na razie brak wpisów.

  • Baizhang Niepan (chiń. upr.: 百丈涅槃; pinyin: Băizhāng Nièpán, jap. Hyakujo Nehan; ur. 749, zm. 819) – chiński mistrz chan ze szkoły hongzhou. Znany także jako Weizheng i Fazheng, co było jego właściwym imieniem Dharmy.As-Saffah, arab. السفّاح, pełne imię: Abu al-Abbas Abd Allah Ibn Muhammad Ibn Ali Ibn Abd Allah Ibn Al-Abbas Ibn Abd al-Muttalib Ibn Haszim as-Saffah (ur. ? – zm. w czerwcu 754 w Al-Anbar) - pierwszy kalif z dynastii Abbasydów, panujący w latach 749 - 754.




    Warto wiedzieć że... beta

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Palestyna (łac. Syria Palæstina; arab. فلسطين , Filasţiinu; hebr. פלשתינה lub פַּלֶסְטִינָה, Palestina) – kraina w Azji, we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego.
    Umajjadzi, arab. بنو أمية, – ród arabski, jako dynastia kalifów panujący nad światem islamu w latach 661 do 750, a następnie rządzący w Al-Andalus od roku 756 do 1031.
    Abbasydzi – jedna z dwóch największych (licząca 37 kalifów) sunnickich dynastii imperium muzułmańskiego, rządząca Kalifatem Bagdadu. Przejęła władzę w 750, po pokonaniu poprzednio rządzących Umajjadów; przeżywała rozkwit przez dwa następne stulecia, potem znalazła się w cieniu politycznej dominacji Bujidów, a następnie Seldżuków, aż w końcu upadła po zajęciu i zburzeniu Bagdadu przez Mongołów. W 1258 wódz mongolski Hulagu-chan zdobył Bagdad i był to faktyczny koniec znaczenia politycznego dynastii, chociaż mamelucy utrzymywali jej potomków jeszcze do 1517.

    Reklama