• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 585 p.n.e.

    Przeczytaj także...
    Bitwa nad rzeką Halys − bitwa stoczona 28 maja 585 p.n.e. pomiędzy Alyattesem z Lidii i królem Medów Kyaksaresem. Bitwa nie przyniosła rozstrzygnięcia.Kyaksares (Cyaxares, Hvakhshathra, staropers.: Uwachszatra, akad.: Umakisztar) – władca państwa Medów (625–585 p.n.e.). Jego synem był Astyages – ostatni władca Medów.
    Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.

    Rok 585 p.n.e.

    Cesarz Jimmu (jap. 神武天皇, Jinmu tennō) – w mitologii japońskiej legendarny kontynuator misji Ninigiego, który wyruszył na ziemię, aby podbić Archipelag Japoński. Z pomocą babki swego pradziadka Ninigiego – bogini słońca Amaterasu – która nakazała, aby zesłano mu magiczny miecz oraz przewodnika Yatagarasu w postaci kruka o trzech nogach, wypełnił zadanie swojego Ninigiego, zdobywając nowe ziemie. Dzięki czynom dokonanym podczas wyprawy zasłużył sobie na godność pierwszego cesarza Japonii. Pośmiertnie nadano mu imię Jimmu.Medowie – lud indoeuropejski zamieszkujący w starożytności północno-wschodni Iran. Według Herodota dzielili się na następujące plemiona: Busowie, Paretakenowie, Struchaci, Arizantowie, Budiowie, Magowie .

    stulecia: VII wiek p.n.e. ~ VI wiek p.n.e. ~ V wiek p.n.e.
    lata: 595 p.n.e. « 589 p.n.e. « 588 p.n.e. « 587 p.n.e. « 586 p.n.e. « 585 p.n.e. » 584 p.n.e. » 583 p.n.e. » 582 p.n.e. » 581 p.n.e. » 575 p.n.e.

    Adżiwikowie (sanskr. ājīvika, prakryckie także ajīvaka - "profesjonalista", "traktujący ascezę jako sposób na życie") - indyjski system religijny i filozoficzny wyznający skrajny ascetyzm, determinizm i swoisty ateizm. Ostatnie wzmianki o nich pochodzą z XIV wieku, kiedy to zostali wchłonięci przez hinduizm. Chodzili nago, żyli tylko z jałmużny. Posiadali własny kanon ksiąg, z których nie zachowały się żadne. Byli intensywnie zwalczani przez myślicieli należących do innych współczesnych im szkół religijnych, zwłaszcza przez dżinistów, z którymi mieli wspólne korzenie, oraz przez buddystów, a przez większość filozofów hinduistycznych uważani za rażąco niemoralnych (ateizm, nietypowe podejście do kwestii karmy, nagość mniszek, praktyki seksualne). Znani byli ze skrajnie surowych rytuałów inicjacyjnych. Uważali, że każdy może robić co chce (nawet najciężej "grzeszyć"), gdyż i tak ostatecznie każdy po wielu wcieleniach osiągnie mokszę, niezależnie od jakichkolwiek uczynków. Święty i grzesznik mieli dla nich te same zasługi, mimo to stosowali najskrajniejszą ascezę (skrajniejsza znana była tylko w kilku efemerycznych sektach hinduskich). Uprawianie ascezy było dla nich nie tyle środkiem do osiągnięcia celu, jakim jest wyzwolenie, ile "dowodem" na wysoki stopień rozwoju duchowego. Znani są tylko z polemicznych dokumentów swoich przeciwników. We wczesnym średniowieczu mieli się nawrócić najpierw (ok. VIII w.) na buddyzm mahajany, potem na tantryzm i wreszcie (ok. XIV w.) na wisznuicki bhaktyzm.Korynt (nowogr.: Κόρινθος, Korinthos; łac.: Corinthus) – miasto portowe w środkowej Grecji, na półwyspie Peloponez, na Przesmyku Korynckim, stolica nomosu Koryntia i demosu Korynt. Liczba mieszkańców: 36 555 (2001). Ponadto od strony północnej Korynt graniczy z dużym kurortem Lutraki, liczącym ok. 16 520 stałych mieszkańców, przygotowanym na przyjęcie kilkakrotnie większej liczby odwiedzających i stanowiącym zaplecze rekreacyjne także dla samego Koryntu. Współczesny Korynt oddalony jest o kilka kilometrów od starożytnych ruin miasta – znajdują się one we wsi Stary Korynt, u stóp góry – twierdzy.

    Wydarzenia[ | edytuj kod]

    Bliski wschód
  • 28 majaBitwa nad rzeką Halys między Medami a Lidyjczykami, podczas której doszło do całkowitego zaćmienia słońca, w wyniku czego adwersarze zawarli pokój, bojąc się gniewu niebios. Zaćmienie Słońca przewidzieć miał Tales z Miletu.
  • Europa
  • 13 września – Rzymianie podporządkowali sobie sabińskie miasteczko Collatia.
  • Urodzili się[ | edytuj kod]

  • Brak danych.
  • Zmarli[ | edytuj kod]

  • Kyaksares, król Medów
  • Maskarin Gośala, indyjski asceta i przywódca sekty adźiwików
  • Nitokris I, egipska kapłanka
  • Periander, tyran Koryntu
  • Jimmu (?), mityczny założyciel Japonii (data tradycyjna)
  • 13 września jest 256. (w latach przestępnych 257.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 109 dni.Maskarin Gośala (Asceta z kijem - Stajenny) – zmarły około 585 p.n.e. indyjski filozof i asceta, przywódca sekty adżiwików.




    Warto wiedzieć że... beta

    Periander (stgr. Περίανδρος Periandros) – jeden z siedmiu mędrców starożytnej Grecji, drugi tyran Koryntu w latach 627–585 p.n.e.
    Lidia (gr. Λυδία Lydia) – historyczna kraina w zachodniej Azji Mniejszej leżąca w dorzeczu rzek Kaystros i Hermos, oraz nazwa starożytnego państwa, ze stolicą w Sardes, istniejącego do 546 r. p.n.e.
    Sabinowie (łac. Sabini) – jedno z plemion sabelskich, zamieszkujące środkową Italię. Za ich pierwotną siedzibę uważa się Apeniny, w okolicy dzisiejszej Pescary (w pobliżu Adriatyku), skąd wywędrowali w okolice zamieszkane przez Latynów, Ekwów i Wolsków. Mieli wpływ na rozwój historii Lacjum i Rzymu.
    Zaćmienie Słońca z 28 maja 585 p.n.e. – całkowite zaćmienie słońca, widoczne w pasie od Ameryki Środkowej, przez Karaiby (wyspa Haiti), Ocean Atlantycki, Europę Zachodnią (tereny zamieszkałe przez Galów), Etrurię, Ilirię, Trację aż po Azję Mniejszą (Lidia i Cylicja) i państwo nowobabilońskie. Swoje maksimum osiągnęło nad Oceanem Atlantyckim, a faza centralna trwała tam 6 minut i 4 sekundy. Zaćmienie częściowe objęło znaczną część Ameryki Północnej, północną część Ameryki Południowej, całą Europę i Afrykę Północną.
    Tales z Miletu (gr. Θαλῆς ὁ Μιλήσιος Thales ho Milesios; VII/VI w. p.n.e.) – filozof (uczony) grecki okresu przedsokratejskiego, przedstawiciel jońskiej filozofii przyrody. Powszechnie uznawany za pierwszego filozofa cywilizacji zachodniej oraz za inicjatora badań nad przyrodą jako nauki. Należy też do kanonu siedmiu mędrców. Talesa postrzega się jako pierwszego filozofa głównie dlatego, że zainicjował wyjaśnianie rzeczywistości przez odwoływanie się do natury i rozumu bardziej niż do mitologii i tradycji – Grecy widzieli w nim jednak raczej mędrca, niż filozofa.
    700 p.n.e. 699 p.n.e. 698 p.n.e. 697 p.n.e. 696 p.n.e. 695 p.n.e. 694 p.n.e. 693 p.n.e. 692 p.n.e. 691 p.n.e. 690 p.n.e. 689 p.n.e. 688 p.n.e. 687 p.n.e. 686 p.n.e. 685 p.n.e. 684 p.n.e. 683 p.n.e. 682 p.n.e. 681 p.n.e. 680 p.n.e. 679 p.n.e. 678 p.n.e. 677 p.n.e. 676 p.n.e. 675 p.n.e. 674 p.n.e. 673 p.n.e. 672 p.n.e. 671 p.n.e. 670 p.n.e. 669 p.n.e. 668 p.n.e. 667 p.n.e. 666 p.n.e. 665 p.n.e. 664 p.n.e. 663 p.n.e. 662 p.n.e. 661 p.n.e. 660 p.n.e. 659 p.n.e. 658 p.n.e. 657 p.n.e. 656 p.n.e. 655 p.n.e. 654 p.n.e. 653 p.n.e. 652 p.n.e. 651 p.n.e. 650 p.n.e. 649 p.n.e. 648 p.n.e. 647 p.n.e. 646 p.n.e. 645 p.n.e. 644 p.n.e. 643 p.n.e. 642 p.n.e. 641 p.n.e. 640 p.n.e. 639 p.n.e. 638 p.n.e. 637 p.n.e. 636 p.n.e. 635 p.n.e. 634 p.n.e. 633 p.n.e. 632 p.n.e. 631 p.n.e. 630 p.n.e. 629 p.n.e. 628 p.n.e. 627 p.n.e. 626 p.n.e. 625 p.n.e. 624 p.n.e. 623 p.n.e. 622 p.n.e. 621 p.n.e. 620 p.n.e. 619 p.n.e. 618 p.n.e. 617 p.n.e. 616 p.n.e. 615 p.n.e. 614 p.n.e. 613 p.n.e. 612 p.n.e. 611 p.n.e. 610 p.n.e. 609 p.n.e. 608 p.n.e. 607 p.n.e. 606 p.n.e. 605 p.n.e. 604 p.n.e. 603 p.n.e. 602 p.n.e. 601 p.n.e.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.816 sek.