500

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rok 500 / D

<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Chlodwig I (fr. Clovis I, łac. Clodovicus, frankijski Chlodowech), (ok. 466 – 27 października 511) był władcą Franków, synem Childeryka I i Basiny. Najsłynniejszy spośród merowińskich władców.

stulecia: IV wiek ~ V wiek ~ VI wiek
lata: 490 « 495 « 496 « 497 « 498 « 499 « 500 » 501 » 502 » 503 » 504 » 505 » 510

Wydarzenia[ | edytuj kod]

  • Azja
  • rozpoczęły się ataki Heftalitów na północne Indie; proces dezintegracji imperium Guptów został przyspieszony
  • Europa
  • Fergus I – początek panowania pierwszego króla chrześcijańskiego królestwa Dalriady w dzisiejszej Szkocji
  • Urodzili się[ | edytuj kod]

  • Klotylda, córka Choldwiga I
  • Gildas Mędrzec, brytyjski opat
  • Nonnos z Monte Soracte, bendektyński mnich
  • Teodora, żona Justyniana I
  • Zmarli[ | edytuj kod]

  • Na razie brak wpisów.

  • Dalriada (Dál Riata) - królestwo celtyckie (szkockie) rozciągające się na wybrzeżach Irlandii i dzisiejszej Szkocji, a właściwie Hebrydów Wewnętrznych i Argyll. Istniało już w V w n.e., pierwotnie jako podkrólestwo irlandzkie należące do królestwa Ulaid, a następnie rozprzestrzeniło się na Argyll i Hebrydy Wewnętrzne. Do Dalriady należała wyspa Iona. Dalriada walczyła z Piktami i Nortumbrią, a od VIII wieku broniła się też przed wikingami. Od najazdu Normanów na Irlandię (IX w n.e.) irlandzka część królestwa utraciła znaczenie, natomiast część szkocka rozwijała się, by w 843 roku, połączyć się (za sprawą króla Kennetha I) z Piktami tworząc królestwo Alby i dać podwaliny dzisiejszej Szkocji.Klotylda (Chrodechilda) (ur. ok. 500 roku, zm. 531) – córka Chlodwiga I i jego żony Klotyldy. W 511 poślubiła króla Wizygotów Amalaryka. Wizygoci byli wyznawcami arianizmu, a Klotylda jako katoliczka odmówiła przyjęcia tej doktryny. Z uwagi na powyższe była prześladowana. Po jej skardze u braci, synów Chlodwiga, została wszczęta wojna. W 531 roku Wizygoci zostali rozbici przez Franków. W tym samym roku Klotylda umiera w drodze powrotnej do ojczyzny. Została pochowana w Paryżu.




    Warto wiedzieć że... beta

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Justynian I Wielki, Iustinianus (właśc. Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus, ur. 11 maja 483 w Tauresium, Prowincja Iliria, zm. 13 listopada 565 w Konstantynopolu) – cesarz bizantyński od 1 sierpnia 527 do 13 listopada 565, święty Kościoła prawosławnego. Syn Wigilancji i tym samym siostrzeniec cesarza Justyna I.
    Szkocja (gael. Alba, wym. [ˈalˠ̪apə]; sco. i ang. Scotland) – kraj stanowiący część Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. W przeszłości był niezależnym królestwem. Obejmuje północną część wyspy Wielkiej Brytanii oraz archipelagi: Hebrydy, Orkady i Szetlandy. Na południu graniczy z Anglią. Krajobraz w przeważającej części wyżynny i górski. Klimat umiarkowanie ciepły, wybitnie morski. Stolicą Szkocji jest Edynburg, a największym miastem Glasgow.
    Guptowie – dynastia panująca na różnych obszarach dzisiejszych Indii, Pakistanu, Bangladeszu i Afganistanu w latach 320 n.e. – 720 n.e.
    Fergus Mór mac Eirc (Gaelic Fergus Mòr Mac Earca) – król królestwa Dalriady (celtyckiej Szkocji), syn Erca panował w latach 500-501.

    Reklama