394

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rok 394 / CCCXCIV

Westa (łac. Vesta) – w mitologii rzymskiej bogini ogniska domowego i państwowego, rzymski odpowiednik bogini Hestii z mitologii greckiej. Jedno z najważniejszych bóstw rzymskich. Kult Westy miał rodowód praindoeuropejski. Jest to przypuszczalnie jedno z najstarszych bóstw europejskich.Bitwa nad rzeką Frigidus – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 394 n.e. między wojskami Teodozjusza I Wielkiego i uzurpatora Eugeniusza.

stulecia: III wiek ~ IV wiek ~ V wiek
lata: 384 « 389 « 390 « 391 « 392 « 393 « 394 » 395 » 396 » 397 » 398 » 399 » 404

Wydarzenia[ | edytuj kod]

  • 6 września – w bitwie nad rzeką Frigidus Teodozjusz I Wielki pokonał wojska uzurpatora Eugeniusza, jednocząc po raz ostatni cesarstwo rzymskie.
  • Wygaszenie wiecznego ognia w świątyni Westy w Rzymie.
  • Zakaz organizowania igrzysk olimpijskich.
  • Cesarz Teodozjusz mianował Wandala Stylichona dowódcą wojsk rzymskich na Zachodzie.
  • Święty Paulin z Noli przyjmuje święcenia kapłańskie.
  • Urodzili się[ | edytuj kod]

  • Gunabhadra (misjonarz buddyjski) – buddyjski misjonarz i tłumacz działający w Chinach (zm. 468)
  • Zmarli[ | edytuj kod]

  • Arbogast, wódz Franków, popełnił samobójstwo
  • Grzegorz z Nyssy, biskup, nauczyciel Kościoła, święty (data sporna lub przybliżona)

  • Arbogast — imię męskie pochodzenia germańskiego. Pierwszy człon imienia stanowi arbo- — "dziedzic, dziedzictwo"; drugim członem jest -gast — "gość"; można je rozumieć jako "wędrujący dziedzic".Starożytne igrzyska olimpijskie (gr. hieroj olympiakoj agones – święte igrzyska olimpijskie) – panhelleńskie igrzyska odbywające się w cyklu czteroletnim ku czci boga Zeusa. Organizowano je w Olimpii (stąd nazwa igrzysk), mieście na Półwyspie Peloponeskim. Mogli w nich występować, a także je oglądać tylko mężczyźni.




    Warto wiedzieć że... beta

    Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Gunabhadra (ur. 394, zm. 468; skt Guṇabhadra, chiń. 求那跋陀羅 Qiúnàbátuóluó) – buddyjski misjonarz i tłumacz działający w Chinach.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Frankowie (łac. gens Francorum lub Franci) – nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium cesarstwa rzymskiego, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal całą Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stało się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu.
    Teodozjusz I Wielki, Flavius Theodosius, Theodosius I (ur. 11 stycznia 347, zm. 17 stycznia 395) – ostatni cesarz władający zarówno wschodnią jak i zachodnią częścią cesarstwa rzymskiego. Panował od 379 roku, początkowo wspólnie z Gracjanem (do 383) i Walentynianem II (do 392), później samodzielnie. Podczas jego rządów Goci przejęli kontrolę nad Ilirią i osiedlili się na południe od Dunaju w obrębie granic cesarstwa. Był autorem dekretów, które w praktyce uczyniły chrześcijaństwo nicejskie religią państwową w Imperium Romanum.
    Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) – w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach. Urząd kościelny w Kościele katolickim i w kościołach prawosławnych uznawany za najwyższy stopień sakramentu kapłaństwa.

    Reklama