1212

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rok 1212 / MCCXII

<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||><|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

stulecia: XII wiek ~ XIII wiek ~ XIV wiek
lata: 1202 « 1207 « 1208 « 1209 « 1210 « 1211 « 1212 » 1213 » 1214 » 1215 » 1216 » 1217 » 1222

Wydarzenia w Polsce[ | edytuj kod]

  • Mąkolno – odbył się tutaj synod, zwołany przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Henryka Kietlicza, z udziałem Konrada Mazowieckiego i Leszka Białego, w celu zorganizowania misji chrystianizacyjnej w Prusach.
  • Krucjata dziecięca – łączna nazwa nadana dwóm wyprawom krzyżowym, które miały miejsce w roku 1212. Ich uczestnikami były głównie dzieci francuskie i niemieckie, które, zgodnie z planem organizatorów, przez samą czystość serca miały oswobodzić Ziemię Świętą z rąk muzułmanów. Wyprawy te zakończyły się klęską, żadna z nich nie dotarła do Ziemi Świętej, a ich uczestnicy większości zginęli lub stali się niewolnikami.Cesarz Go-Horikawa (jap. 後堀河天皇, Go-Horikawa tennō, ur. 22 marca 1212, zm. 31 sierpnia 1234) – 86. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Guru Chökyi Wangchuk (gu ru chos kyi dbang phyug, ur. 1212, zm. 1270) – wielki mistrz i odkrywca duchowych skarbów Padmasambhawy ze szkoły ningma.
    Bitwa pod Las Navas de Tolosa (lub Colossas) – starcie zbrojne, które miało miejsce 16 lipca 1212 roku. Uznawane jest za jeden z ważniejszych punktów zwrotnych historii średniowiecznego Półwyspu Iberyjskiego. Była to jedna z przełomowych bitew rekonkwisty, która zakończyła się ostatecznym wyparciem Saracenów (Arabów) z zachodniej Europy.
    15 kwietnia jest 105. (w latach przestępnych 106.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 260 dni.
    Farinata degli Uberti (właśc. Manente degli Uberti, ur. w r. 1212, zmarły w r. 1264) włoski arystokrata, przywódca polityczny (lider frakcji Gibelinów) i wojskowy, aktywny we Florencji. Uważany za epikurejczyka i oskarżony o herezję. Postać szeroko opisana przez Dantego Alighieri w Boskiej Komedii.
    Królowie Jerozolimy – chrześcijańscy władcy Królestwa Jerozolimskiego utworzonego podczas pierwszej krucjaty w 1099 r. Przestało ono istnieć w 1291 r. po upadku Akki.
    Maria z Montferratu, zw. La Marquise, fr. Marie de Montferrat, wł. Maria del Monferrato (ur. 1192 lub 1193, zm. 1212) – królowa Jerozolimy od 1205.
    Konstantynopol stał się siedzibą patriarchy w 381, gdy do czterech dotychczasowych stolic patriarszych – Rzymu, Aleksandrii, Antiochii i Jerozolimy – Sobór konstantynopolitański I dodał piątą: Nowy Rzym (gr. Νέα Ῥώμη), czyli Konstantynopol, sytuując ją jako drugą w hierarchii patriarchatów. Ustanowienie stolicy patriarszej w Konstantynopolu było wynikiem zabiegów biskupów tego miasta, dotychczas skromnych sufraganów Heraklei. Wśród hierarchii, wiernych i cesarzy przeważył pogląd, że skoro dotychczasowe Bizancjum, którego znaczenie wynikało "tylko" z ruchu handlowego przez Bosfor, stało się stolicą wschodniej części Cesarstwa, to powinno zostać wyniesione do rangi równej Rzymowi – starej stolicy. Mimo przeciwdziałania papieży kolejne sobory powszechne przyznały biskupom Konstantynopola godność patriarszą i wydzieliły im kanoniczne terytorium, składające się ostatecznie z całej europejskiej części Cesarstwa Wschodniorzymskiego, diecezji Ilirii (należącej do cesarstwa zachodniorzymskiego) i całej Azji Mniejszej.

    Reklama