10Base-T

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kabel 10BASE-T.
Kabel 10BASE-T oraz wtyczka RJ-45.

10BASE-T (10Base-T) – standard Ethernetowy, wprowadzony w 1990 roku, który pozwala urządzeniom sieciowym na komunikację z wykorzystaniem skrętki. Standard obejmuje specyfikację przewodów oraz modulacji sygnału nośnego. Przewidywana przez niego prędkość to 10 Mb/s.

Fast Ethernet, znany również jako 100Base-T – standard szybkiej sieci lokalnej o prędkości przesyłu danych – 100 Mb/s będący modyfikacją i zgodnego z nim, wcześniejszego standardu Ethernet o szybkości 10 Mb/s.10Base2 opisuje protokół sieciowy dla pasma podstawowego i prędkości 10 Mb/s(IEEE 802.3a). Stosowany jest 50-omowy kabel koncentryczny o maksymalnej długości 185 metrów. Przewód do karty sieciowej przyłącza się za pomocą rozgałęźnika (T-connector). Można połączyć do pięciu segmentów magistrali, używając czterech regeneratorów, przy czym stacje robocze mogą być włączone do trzech segmentów, pozostałe służą do przedłużenia sieci. Maksymalna długość magistrali wynosi 925 m. Do jednej magistrali można dołączyć najwyżej 30 odgałęzień (również: regeneratory, mosty, routery i serwery). Całkowita liczba odgałęzień we wszystkich segmentach sieci nie może przekroczyć 1024. Na każdym końcu magistrali należy przyłączyć terminator.

Nazwa 10BASE-T określa:

  • 10 – szybkość transmisji 10 Mb/s,
  • BASE (od baseband) – przesyłanie sygnału w paśmie podstawowym (bez modulacji),
  • T (ang. T – twisted) – skrętka.
  • W 10BASE-T wykorzystuje się drugą oraz trzecią parę przewodów (pomarańczowe i zielone ze standardu TIA-568B). Najpopularniejszą wtyczką stosowaną w 10BASE-T jest RJ-45. Do połączenia więcej niż dwóch komputerów wymagany jest koncentrator.

    Kabel krosowany (skrosowany, cross-over) – kabel sieciowy komputerowy, używany do bezpośredniego łączenia dwóch komputerów. Piny na obu końcach mają różną kolejność.Koncentrator sieciowy (także z ang. hub) – urządzenie łączące wiele urządzeń sieciowych w sieci komputerowej o topologii gwiazdy.

    10BASE-T był pierwszym niezależnym od dostawców standardem Ethernetu opartym na skrętce. Jednak za jego protoplastę można uznać standard StarLAN rozwiniętego przez korporację AT&T.

    W modelu OSI 10BASE-T można przyporządkować do warstwy fizycznej. Standard Ethernet opisuje zarówno metody adresowania jak również cechy medium. W takim ujęciu 10BASE-T można uznać za jedną z wersji warstwy fizycznej w Ethernecie. 10BASE2, 10BASE5 oraz 10BASE-F to inne warianty budowy tej warstwy.

    Ethernet - technika, w której zawarte są standardy wykorzystywane w budowie głównie lokalnych sieci komputerowych. Obejmuje ona specyfikację przewodów oraz przesyłanych nimi sygnałów. Ethernet opisuje również format ramek i protokoły z dwóch najniższych warstw Modelu OSI. Jego specyfikacja została podana w standardzie IEEE 802.Sekunda (łac. secunda – następna, najbliższa) – jednostka czasu, jednostka podstawowa większości układów jednostek miar np. SI, MKS, CGS – obecnie oznaczana s, niegdyś sek.

    Schematy kabli[ | edytuj kod]

    W 10Base-T używa się wtyczek RJ-45 w standardzie TIA-568A lub TIA-568B. Wykorzystywana jest tylko druga i trzecia para (pomarańczowa i zielona), ale w każdym ze standardów odmiennie: w TIA-568A para druga (pomarańczowa) łączy wtyki 3 i 6, a para trzecia (zielona) wtyki 1 i 2, natomiast w TIA-568B odwrotnie. Koncentrator lub przełącznik 10Base-T nadaje na wtykach 3 i 6, a odbiera na 1 i 2, podczas gdy węzły nadają na wtykach 1 i 2, a odbierają na wtykach 3 i 6. Jeśli wtyczki są identyczne po obu stronach kabla, to kabel służy do łączenia koncentratora/przełącznika z węzłami sieci („patch”). Jeśli są różne, to kabel jest skrosowany i służy do łączenia ze sobą węzłów lub koncentratorów, przełączników. Standardy EIA/TIA 568 wyglądają następująco:

    Skrętka (ang. twisted-pair cable) – rodzaj kabla sygnałowego służącego do przesyłania informacji, który zbudowany jest z jednej lub więcej par skręconych ze sobą żył w celu eliminacji wpływu zakłóceń elektromagnetycznych oraz zakłóceń wzajemnych, zwanych przesłuchami. Skręcenie żył powoduje równocześnie zawężenie pasma transmisyjnego. Wynalazcą tego rozwiązania jest Alexander Graham Bell.10BASE5 (zwana też ang. Thicknet albo "gruby koncentryk") – jeden z modeli kabli Ethernetowych, standard z 1980 używający grubego (9.5 mm) kabla koncentrycznego o impedancji 50 Ω. Umożliwiał budowę segmentów o długości do 500 m. Pracował z szybkością 10 Mb/s. W kabel magistrali wpinało się jednostki klienckie za pomocą "wampirka" z transceiverem (ang. vampire tap).
    Tablica 25 par kolorów

    Kodowanie danych[ | edytuj kod]

    W standardzie 10Base-T dane przesyłane są w parze przewodów tworzących skrętkę, jedna para jest używana jako nadajnik, jedna jako odbiornik. Dane są kodowane w kodzie Manchester z taktem zegara 20 MHz, co daje przepustowość 10 Mb/s. Między przewodami skrętki podczas transmisji panuje napięcie +2,5 V lub -2,5 V.

    Kod Manchester – kod liniowy sygnału sygnału cyfrowego (modulacja bifazowa). Na początku sygnał przyjmuje stan odpowiadający jego wartości binarnej, w środku czasu transmisji bitu następuje zmiana sygnału na przeciwny; dla zera z niskiego na wysoki, dla jedynki – z wysokiego na niski. Modulacja po raz pierwszy została wprowadzona przez G. E. Thomasa w 1949 r.RJ-45 (8P8C) (ang. Registered Jack – type 45) - typ złącza stosowany do podłączania modemów. Wtyczka jest podobna do 8P8C, ale jest wyposażona w dodatkową wypustkę, uniemożliwiającą włożenie jej do zwykłego gniazda. Wykorzystywane są piny 4. i 5. – podłączenie linii oraz 7. i 8. – rezystor umieszczony w gnieździe, sterujący mocą modemu. Występuje w dwóch wersjach RJ 45S – pojedyncze gniazdo i RJ45M – do ośmiu gniazd. Unormowane w Title 47 CFR 68 subpart F, jednak w 2001 odpowiedzialność za ten fragment została przeniesiona na organizację Administrative Council for Terminal Attachments (ACTA) i cała część F została z CFR wykreślona.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • 10BASE5
  • 10BASE2
  • 100BASE-T
  • Ethernet
  • 100Base-TX
  • 100BASE-T2




  • Warto wiedzieć że... beta

    100BASE-T2 jest specyfikacją warstwy fizycznej dla IEEE 802.3 sieci lan obsługującej 100 Mb/s (Fast Ethernet). Umożliwia użytkownikom powszechnych sieci 10BASE-T, ulepszyć je z 10 do 100 Mb/s pozostawiając istniejące okablowanie kategorii 3. Obecnie nie stosowany ze względu na brak sprzętu sieciowego obsługującego ten standard.

    Reklama