108 (Azja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

108 – liczba, która w Indiach i na Dalekim Wschodzie symbolizuje doskonałość i uważana jest za liczbę świętą albo magiczną.

Rytuał – zespół specyficznych dla danej kultury symbolicznych sekwencji sformalizowanych czynów i wypowiedzi, wykonywanych w celu osiągnięcia pożądanego skutku, który jednakże może być znacznie oderwany od pozornie oczywistego celu funkcjonalnego.Mala (skt. जप माला japa mālā, माला mālā) – tybetański lub indyjski sznur modlitewny. Licznik służący do odliczania liczby wykonanych mantr i innych powtarzalnych praktyk religijnych obecnych w szkołach skupionych wokół buddyzmu i hinduizmu. Sama nazwa mala jest terminem, który w sanskrycie oznacza "wieniec" lub "naszyjnik", natomiast japa można przetłumaczyć jako "mamrocząca modlitwa" lub "jednostajne powtarzanie tonalnych wersetów świętych pism, zaklęć lub imion bóstw".

Liczba ta w matematyce indyjskiej wskazywana jest jako doskonała, gdyż stanowi iloczyn trzech pierwszych liczb naturalnych podniesionych każda do potęgi własnej:

Sanskryt (dewanagari: संस्कृतम् saṃskṛtam; sa.msk.rtaa bhaa.saa, od sa.m+k.r: zestawiać, składać; bhaa.saa: język; język uporządkowany, w przeciwieństwie do języków naturalnych prakrytów, tzn. ludowych o nieuporządkowanej gramatyce) – język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii. Należy do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. Pomimo powszechnego w Europie przekonania, iż jest językiem martwym, jak łacina, zasadniczo nim nie jest, gdyż nie tylko jest jeszcze stale używany w ceremoniach religijnych hinduizmu, ale także istnieją niewielkie grupy osób deklarujące go jako ich jedyny język ojczysty (według spisów ludności z 1999 roku – ok. 3000 osób na 900 mln ludności Indii). Czynione są też próby rewitalizacji tego języka poprzez tworzenie sanskryckich neologizmów na określenie współczesnych terminów, np. technicznych (np. telewizja, sanskr. duuradarshana). Jest też uznawany od 1949 roku za jeden z 13 konstytucyjnych języków Republiki Indii (obecnie 23 – 2008 r.). Dlatego właściwsze jest określenie go jako język wegetujący niż jako martwy.Arhant (pāli.) (sanskr.. arahat; hindi Arihant अरिहन्त; tyb. draciompa; chin. 阿羅漢 āluóhàn lub 羅漢 luóhàn; kor. arahan 아라한; jap. arakan, rakan; wiet. A-la-hán). Nazwa pochodzi od pālijskiego araha = godny, stąd – arahanta, arahant.

Oto przykłady występowania liczby 108 w różnych tradycjach Wschodu:

W hinduizmie[ | edytuj kod]

  • 108 głównych Upaniszad
  • 54 litery alfabetu sanskryckiego, każda ma 2 aspekty – Śiwa, Śakti
  • 108 paciorków rudrakszy i mali
  • 108 Gopi (partnerek) Kryszny
  • 108 świętych miejsc (pitha)
  • rytuał 108 Powitań Słońca w hathajodze
  • 9 planet w 12 znakach zodiaku
  • 4 kwadry Księżyca x 27 nakszatr
  • W buddyzmie[ | edytuj kod]

  • 108 doskonałych cech Buddy
  • 108 splamień, przeszkadzających w osiągnięciu stanu Buddy, które usuwa się dzięki korzystaniu z mali.
  • W buddyjskiej tradycji koreańskiej liczba 108 odpowiada liczbie Buddów i Bodhisattwów. Innym wyjaśnieniem jest to, że istoty ludzkie posiadają 108 rodzajów iluzji, które można odciąć za pomocą różnych praktyk medytacyjnych.
  • 108 Arahatów
  • 108 tradycyjnych pokłonów
  • 108 uderzeń dzwonu (gongu) na Nowy Rok w japońskich świątyniach

  • Nakszatra ( dewanagari नक्षत्र ) – znak ( konstelacja ) indyjskiego zodiaku lunarnego. W terminologii astrologii indyjskiej to stacja księżycowa lub dom Księżyca. Ekliptyka jest podzielona na 27 nakszatr.Kryszna (dewanagari कृष्ण, trl. kṛṣṇa, ang. Krishna ) – Bóg w hinduizmie. W Bhagawadgicie opisany jest jako Najwyższa Istota i Najwyższy Bóg. Kryszna i związane z nim opowieści pojawiają się w wielu filozoficznych i teologicznych dziełach hinduizmu. Chociaż te opisy różnią się szczegółami, związanymi z daną tradycją, to zasadnicza charakterystyka jest zawsze taka sama. Opisuje ona boskie wcielenie (inkarnację), pasterskie dzieciństwo i młodość, a następnie bohaterskiego wojownika i nauczyciela. Ogromna popularność Kryszny w Indiach spowodowała, że także różne niehinduistyczne religie, pochodzące z Indii, znają to imię.




    Warto wiedzieć że... beta

    Surjanamaskara (dewanagari सूर्यनमस्कार , trl. Sūryanamaskāra ) Powitanie Słońca) – zbiór dwunastu pozycji ciała wraz odpowiadającymi im technikami medytacji, wykonywany tradycyjnie o wschodzie słońca w tradycjach hinduizmu jak również jako ćwiczenie w hathajodze. Nazwa pochodzi od sanskryckiego imienia surja - bóstwa graha (planety) Słońce.
    Śiwa (sanskr. शिव – łaskawy, przychylny) – jeden z najistotniejszych dewów w hinduizmie. Tworzy Trimurti (rodzaj trójcy hinduistycznej) razem z Brahmą i Wisznu, w której symbolizuje unicestwiający i odnawiający aspekt boskości. Przez śiwaitów uważany jest za Boga jedynego, tożsamego z bezpostaciowym wszechprzenikającym Brahmanem. Śiwa nosi 1008 imion i przedstawiany jest najczęściej jako Nataradźa – mistrz tańca, ale także jako jogin i asceta, jako dobroczyńca, głowa rodziny oraz jako niszczyciel.
    Pitha (trl. pīṭha, "miejsce spoczywania, siedzenie, piedestał, ołtarz" ) – termin hinduistyczny dla nazwania miejsca, gdzie spoczęła moc bóstwa (najczęściej bóstwa rodzaju żeńskiego). Najczęsciej wskazuje się na liczby 4 lub 51 i 108 określające ilośc pith .
    Gong – instrument muzyczny z grupy idiofonów płytowych uderzanych. Jest to wisząca lub ustawiona na specjalnym stojaku tarcza z brązu lub mosiądzu, o wypukłej, czasem falistej powierzchni i lekko zagiętych brzegach. Wprowadza się ją w drgania poprzez uderzenie pałką o miękkiej główce, przy czym rodzaj wzbudzonego dźwięku zależy od miejsca uderzenia. Przybył do średniowiecznej Europy z Azji; w orkiestrach wprowadzony został pod koniec XVIII wieku. Istnieje wiele odmian gongów. W skład współczesnej orkiestry symfonicznej wchodzi gong tam-tam (nie należy go mylić z afrykańskim bębnem szczelinowym, tam-tamem).
    Mala wąskolistna (Elaeocarpus angustifolius, dewanagari: रूद्राक्ष, trl. rudrāksa, oko Rudry ) – gatunek drzewa z rodziny eleokarpowatych (Elaeocarpaceae). Rośnie dziko w Chinach (prowincje Hainan, Yunnan i region autonomiczny Guangxi), na Półwyspie Indyjskim, w Indochinach, Malezji, w Australii, na Fidżi i w Nowej Kaledonii.
    Potęgowanie – działanie dwuargumentowe będące uogólnieniem wielokrotnego mnożenia elementu przez siebie. Potęgowany element nazywa się podstawą, zaś liczba mnożeń, zapisywana zwykle w indeksie górnym po prawej stronie podstawy, nosi nazwę wykładnika. Wynik potęgowania to potęga elementu.
    Splamienia (sanskryt klesha, pali kilesa, angielski afflictions, delusions) – kluczowy w buddyzmie termin. Splamienia powodowane odpowiednią karmą są obok niewiedzy głównym warunkiem istnienia cierpienia (Duhkha).

    Reklama