104 Batalion Schutzmannschaft

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

104 Batalion Schutzmannschaft (niem. Schutzmannschaftsbataillon 104) – batalion policyjny, kolaboracyjna jednostka zmilitaryzowanej policji podległa dowództwu niemieckiemu.

Kolaboracja (łac. ko - przedrostek oznaczający "razem, wspólnie" + łac. laborare - "pracować") - współpraca z nieprzyjacielem, okupantem; kolaborant, kolaboracjonista - współpracujący z wrogiem, zaborcą.Kobryń (biał. Ко́брын, Kobryn, ros. Кобрин, jid. קאברין, Kobrin) – miasto w zachodniej części Białorusi, do 1945 r. w Polsce, przy połączeniu Kanału Dniepr-Bug z rzeką Muchawiec. Leży obok głównej drogi Warszawa-Mińsk-Moskwa, około 50 km od granicy z Polską. Liczy 51,2 tys. mieszkańców (2010); przemysł precyzyjny, metalowy, mineralny, spożywczy, lekki, meblarski; węzeł drogowy, muzeum.

Historia[ | edytuj kod]

Batalion był rozlokowany w 1943 na Wołyniu. 4 kompania batalionu w połowie stycznia 1943 prowadziła operacje przeciwpartyzanckie w rejonie Stolina. Liczyła ona 147 żołnierzy, w tym 60 Polaków, 71 Białorusinów i 16 Ukraińców. 8 lutego 1943 część oddziału z podoficerem Mikołajem Kunickim na czele, podczas wyprawy pacyfikacyjnej do wsi Wołczyn zlikwidowała 16-osobową niemiecką kadrę dowódczą, i przyłączyła się do sowieckiego oddziału partyzanckiego im. W. Czapajewa.

Schutzmannschaft (w skrócie: Schuma, pol. Bataliony Ochrony albo Bataliony Policyjne) – ochotnicze oddziały policji pomocniczej, działające w czasie II wojny światowej na podbitych przez III Rzeszę terenach Związku Radzieckiego.Dezercja ukraińskich policjantów na Wołyniu w 1943 roku - dezercja ze służby niemieckiej części policjantów ukraińskich z ukraińskich policyjnych formacji pomocniczych (Ukrainische Hilfspolizei) na Wołyniu (4-5 tysięcy z ogólnej liczby ponad 11 tysięcy) w ciągu marca i kwietnia 1943.

Po dezercji ukraińskich policjantów w marcu 1943 został powtórnie uzupełniony Polakami. Stacjonował w Kobryniu.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Mieczysław Juchniewicz, Polacy w radzieckim ruchu partyzanckim 1941-1944, s. 89.




Reklama