• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • -ski - nazwisko



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Oleg Iwanowicz Jankowski, ros. Олег Иванович Янковский, transl. Oleg Ivanovič Ânkovskij (ur. 23 lutego 1944 w Żezkazganie, ZSRR, zm. 20 maja 2009 w Moskwie) – rosyjski aktor teatralny i filmowy oraz reżyser polskiego pochodzenia, Ludowy Artysta ZSRR (1991).Taniec – forma sztuki performance, składająca się z celowo wybranych sekwencji ludzkiego ruchu. Ruch ten ma wartość estetyczną i symboliczną, i jest uznawany jako taniec przez wykonawców i obserwatorów w danej kulturze. Taniec może być podzielone i opisany ze względu na rodzaj choreografii, rodzaj ruchów lub historyczne pochodzenie.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, Warszawa: PWN, 1985, ISBN 83-01-06443-9, OCLC 830193302.
    2. Zenon Klemensiewicz 1981 ↓, s. 213-227.
    3. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, t. II, Warszawa: PWN, 1985, s. 318, ISBN 83-01-06443-9, OCLC 830193302.
    4. „Inni nazwiska swoje z zakończeniem ski, które tyle znaczy co francuskie de lub niemieckie von, otrzymali od ziem, które posiadali.”, [w:] Henryk Mierzenski, Podole, Wołyń i Ukraina, s. 13, 1863; „W Koronie nazwisko na -ski uznawane było za szlacheckie, na -owicz zaś za mieszczańskie.”, [w:] Polsko-białoruskie związki językowe, literackie, historyczne, Tom 11.
    5. Stanisław Rospond, Gramatyka historyczna języka polskiego z ćwiczeniami, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 114, ​ISBN 978-83-01-13992-6​.
    6. Zenon Klemensiewicz 1981 ↓, s. 227.
    7. Aneta Majkowska. O nazwisku w jasnogórskim zabytku polskim z początku XVIII w. „Rocznik Lubelskiego Towarzystwa Genealogicznego”. 3, s. 49–59, 2011. 
    8. "Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski", tom I, Biblioteka Kórnicka, Poznań 1877, str.471.
    9. Zygmunt Gloger 1900-1903 ↓.
    10. Relacje nuncjuszów apostolskich i innych osób o Polsce, t. I, Berlin-Poznań 1864, s. 126.
    11. Tomasz Jurek. Leszczyno – Leszno – Lissa. O najdawniejszej postaci nazwy Leszna. „Przyjaciel Ludu”. 3-4/1996. [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04]. 
    12. Z i K. Zierhofferowie: Nazwy miast Wielkopolski. Po­znań: 1987, s. 85-86.
    13. Bartosz Paprocki, Herby rycerstwa polskiego na pięcioro ksiąg rozdzielone, Kraków 1584.
    14. Władysław Stanisław Jeżowski, Oekonomia albo porządek zabaw ziemiańskich, według czterech części roku, 1638 w Biblioteka Starożytnych Piasarzów Polskich t. II, s. 232; wyd. K.W. Wójcicki, Warszawa 1843.
    15. A. Jelski, Zarys obyczajów szlachty, t. I, Kraków 1897, s. 228.
    16. Jan Lubicz-Pachoński, Wojciech Bartosz Głowacki. Chłopski bohater spod Racławic i Szczekocin, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa – Kraków 1987, ​ISBN 83-01-06982-1​.
    17. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, Warszawa: PWN, 1985, s. 319, ISBN 83-01-06443-9, OCLC 830193302.
    18. Zenon Klemensiewicz 1981 ↓, s. 203.
    19. Bartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 380–384.
    20. Zygmunt Łukawski, Historia Syberii, Wyd. Ossolineum, Wrocław 1981, s. 83.
    21. Krzysztof Rafał Prokop, Biskupi kijowscy obrządku łacińskiego XIV-XVIII w. Szkice biograficzne, Biały Dunajec – Ostróg 2003, ISBN 83-911918-09-6, OCLC 60410775.
    22. Powstanie styczniowe i zesłańcy syberyjscy. Katalog fotografii ze zbiorów Muzeum Historycznego m.st. Warszawy, Cz. 2, Zesłańcy syberyjscy, Elżbieta Kamińska, Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2005, s. 201, ISBN 83-88477-43-9, OCLC 749696684.
    23. Władysław Tatarkiewicz, Aleksander Orłowski, Warszawa 1926.
    24. Alfred Liebfeld, Polacy na szlakach techniki, WKŁ, Warszawa 1966.
    25. Zdzisław Brodzki, Lotnictwo, Wyd. Naukowo Techniczne, Warszawa 1979, ​ISBN 83-204-0005-8​.
    26. Piotr Sarzyński, Popołudnie fauna, „Polityka” 19(2244), 2000-05-06.
    27. W.Litmanowicz, J. Giżycki, „Szachy od A do Z”, tom I, Warszawa 1986, s. 386-387.
    28. Victor J. Katz. A history of mathematics: Introduction. Addison-Wesley. 2009. p. 842.
    29. Grzegorz Ślubowski, Przyjaciele Moskale, „Wprost” nr 3 z 20 stycznia 2008 r., s. 106-107.
    30. Cezary Gmyz, „Nasi obcy”, Wprost Numer: 16/2007 (1269), cyt.Jak dowiódł Żuroch-Piechowski, rodzina von Zelewskich wywodziła się z Pomorza. Ojcem Ericha był Otton Jan Józefat von Zalewski, akwizytor ubezpieczeniowy. Młody von dem Bach-Zelewski szybko jednak uległ pruskiej propagandzie i znienawidził wszystko, co polskie.
    31. Wierzewski, Wojciech (2006). „The Turbulent Life of Anthony Sadowski”. Retrieved April 17, 2011.
    32. Sports Australia – Rugby League News Article: Bulldogs and Tigers celebrate Harmony Day [Mar 15, 2006].
    33. Nazwiska węgierskie: 69.2. Nazwiska kończące się na -i oraz -y. W: Zasady pisowni i interpunkcji [on-line]. pwn.pl. [dostęp 2012-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-04)].
    34. Tomasz Kowalski. Litewskie nazwiska bardziej litewskie. „Gazeta Wyborcza”, 2009-09-30. Agora SA. 
    35. Wayles Brown, Theresa Alt: A Handbook of Bosnian, Serbian, and Croatian. SEELRC, 2004, s. 35, 57.
    36. „Przyjęciu tezy o wpływie polskim na język ukraiński przeczy w oczywisty sposób fakt liczniejszego występowania -śkyj w guberni mikołajewskiej aniżeli we lwowskiej oraz częste pojawianie się -śkyj w guberni odeskiej i krymskiej”, [w:] Z polskich studiów slawistycznych, PAN 1968. Ocena ta powstała po wojnie już po przeprowadzonych w latach 1945-1946 wysiedleń 130–140 tysięcy Polaków ze Lwowa.
    37. „mazowieckie częste nazwiska na -ski (por. w Panu Tadeuszu cały zaścianek Dobrzyńskich) przyjęte zostały przez antroponimię białoruską.”, [w:] Prace onomastyczne: Wyd. 19.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Stanisław Rospond: Gramatyka historyczna języka polskiego z ćwiczeniami. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 114. ISBN 978-83-01-13992-6.
  • Zenon Klemensiewicz: Historia języka polskiego. Warszawa: PWN, 1985. ISBN 83-01-06443-9.
  • Zenon Klemensiewicz: Gramatyka historyczna języka polskiego. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 203. ISBN 83-01-00995-0.
  • Kazimierz Rymut: Nazwiska Polaków. Słownik historyczno etymologiczny. Kraków: 1999. ISBN 83-87623-18-0.
  • Zygmunt Gloger: Encyklopedja staropolska ilustrowana, hasło „Nazwiska ludzi”. Warszawa: 1900-1903.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Starożytne wielkolitewskie nazwiska szlacheckie (biał.)
  • Niebo – część atmosfery lub przestrzeni kosmicznej widzianej z powierzchni dowolnego obiektu astronomicznego. Czasami niebo definiowane jest również jako gęsta powłoka atmosferyczna planety.Konstanty Ksawerowicz Rokossowski, ros. Константин Ксаверьевич [Константинович] Рокоссовский (ur. 21 grudnia 1896 w Warszawie, zm. 3 sierpnia 1968 w Moskwie) – żołnierz, polski i radziecki dowódca, Marszałek Polski oraz Marszałek Związku Radzieckiego, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego, Poseł na Sejm PRL I kadencji (1952-1956), Wiceprezes Rady Ministrów PRL (1952-1956), Minister Obrony Narodowej RP i PRL (1949-1956), Wiceminister Obrony ZSRR (1958-1962), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR II, V, VI i VII kadencji.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Aleksander Orłowski (ur. 9 marca 1777 w Warszawie, zm. 13 marca 1832 w Petersburgu) – polski rysownik, malarz, grafik.
    Władysław II Jagiełło (ur. ok. 1362 lub ok. 1352, zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – wielki książę litewski w latach 1377–1381 i 1382–1401, król Polski 1386-1434 i najwyższy książę litewski 1401–1434. Syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Założyciel dynastii Jagiellonów.
    Przyrostek (sufiks) – w językoznawstwie jest to każdy fragment wyrazu (jego morfem), o ile jest dodany po jego rdzeniu (czyli podstawie słowotwórczej) i jednocześnie ma własności słowotwórcze (czyli nie jest końcówką fleksyjną, przy czym rozróżnienie na "sufiks" jako element słowotwórczy i "końcówkę" jako wykładnik fleksyjny typowe jest wyłącznie dla polonistyki i slawistyki, a nie jest stosowane w innych filologiach, stąd na przykład w angielskiej i niemieckiej wersji tego artykułu "sufiks" jest egzemplifikowany w pierwszym rzędzie jako wykładnik deklinacyjny). Danemu wyrazowi może towarzyszyć jeden sufiks, kilka lub żaden.
    Leopold Godowski (ur. 13 lutego 1870 w Żoślach, zm. 21 listopada 1938 w Nowym Jorku) – polski pianista, kompozytor i pedagog.
    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.
    Siergiej Władimirowicz Jastrżembski (Jastrzębski), ros. Сергей Владимирович Ястржембский (ur. 4 grudnia 1953 w Moskwie) – rosyjski dyplomata.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.073 sek.