• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zygmunt Wdowiszewski



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Słownik historyków polskich – słownik zawierający biogramy nieżyjących polskich historyków od Galla Anonima do roku 1993. Ukazał się pod redakcją Marii Prosińskiej-Jackl w 1994 roku. W jego opracowaniu wzięło udział kilkudziesięciu polskich historyków. Zawiera ponad 1600 haseł osobowych. Uwzględniono w nim badaczy, dydaktyków i popularyzatorów, a także twórców różnych form eseistyki, historiozofii i publicystyki historycznej. Teksty haseł zawierają oprócz życiorysu zwięzłą charakterystykę twórczości. Część biogramów zawiera podstawową bibliografią dotyczą przedmiotową.Wiadomości Numizmatyczne - półrocznik wydawany od 1957 roku. Był kontynuacją „Wiadomości Numizmatyczno-Archeologicznych" (Kraków 1889-1948) i „Biuletynu Numizmatycznego" (Warszawa 1951-1955).

    Zygmunt Wdowiszewski (ur. 10 września 1894 w Krakowie, zm. 25 sierpnia 1978 w Nieborowie) – historyk, genealog, heraldyk, archiwista, numizmatyk.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Po studiach historycznych na UW pracował w AGAD i Archiwum Skarbowym. Doktorat pod kierunkiem Oskara Haleckiego. Związany z Miesięcznikiem Heraldycznym (od 1930 współredaktor). Od 1936 dyrektor Biblioteki i Zbiorów Ordynacji Przeździeckich w Warszawie. Specjalizował się w genealogii i heraldyce. od 1930 sekretarz oddziału warszawskiego Polskiego Towarzystwa Historycznego. Po II wojnie światowej związał się z Toruniem, gdzie prowadził zajęcia z nauk pomocniczych historii na UMK. W latach 1948-1954 kierował udziałem numizmatycznym Muzeum Okręgowego w Toruniu. W latach 1954-1971 był kustoszem Gabinetu Monet i Medali Muzeum Narodowego w Warszawie. W 1957 był redaktorem pisma "Wiadomości Numizmatyczne".

    Oskar Halecki (ur. 26 maja 1891 w Wiedniu, zm. 17 września 1973 w White Plains koło Nowego Jorku) – historyk polski, mediewista - bizantynolog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i uczelni zagranicznych, członek PAU, działacz emigracyjny, kawaler Wielkiego Krzyża Łaski i Dewocji kawalerów maltańskich od 1955 roku.Biblioteka Przeździeckich ( Biblioteka Ordynacji Przeździeckich) - dawna biblioteka fundacyjna założona w 1842 roku przez Aleksandra Przeździeckiego w Czarnym Ostrowie na Podolu; jedna z trzech przedwojennych bibliotek ordynackich.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Biuletyn Historii Sztuki – kwartalnik wydawany od 1932 roku, obecnie przez Instytut Sztuki PAN i Stowarzyszenie Historyków Sztuki.
    Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego – pismo wydawane w latach 1905-1913 we Lwowie, a w latach 1920-1930 w Krakowie pod redakcją Władysława Semkowicza (początkowo pod nazwą "Rocznik Towarzystwa Heraldycznego"). Pismo poświęcone było nie tylko heraldyce, ale również sfragistyce i genealogii. Poza artykułami K. Dobrowolskiego, S. Kozierowskiego, S. Mikuckiego, B. Namysłowskiego, H. Polaczkówny, A. Prohaski i innych, pismo zamieszczało polską bibliografię heraldyczno-genealogiczną w opracowaniu Z. Wdowiszewskiego. Rocznik został wznowiony jako "Nowa seria" przez odrodzone Polskie Towarzystwo Heraldyczne i t. I(XII) ukazał się w 1993 r. (ISSN 1230-803X). Od t. I do VIII redaktorem był zmarły w 2010 r. prof. Stefan Krzysztof Kuczyński, obecnie tę funkcję pełni dr Sławomir Górzyński. Rocznik wydawany jest w Warszawie przez Wydawnictwo DiG. Tom X w 2011 r. ukazał się równolegle w języku polskim i angielskim.
    10 września jest 253. (w latach przestępnych 254.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 112 dni.
    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    25 sierpnia jest 237. (w latach przestępnych 238.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 128 dni.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Miesięcznik Heraldyczny – miesięcznik wydawany w latach 1908-1915 we Lwowie i 1931-1939 w Warszawie. Należał do najważniejszych naukowych czasopism specjalistycznych wychodzących we Lwowie. Powstał jako jeden z dwóch obok „Rocznika Heraldycznego”, organów prasowych Towarzystwa Heraldycznego, które istniało od 1906 do 1915 roku. Redaktorem naczelnym był Władysław Semkowicz. Redakcja skupiała wokół siebie grono ważniejszych wówczas badaczy polskich z dziedzin heraldyki, genealogii i sfragistyki. Publikowano w nim rozprawy naukowe, monografie znaczniejszych rodów i rodzin polskich. Istniał też dział sprawozdań i recenzji. Z powodu wojny wydawanie periodyku zawieszono. 20 stycznia 1930 roku na posiedzeniu Zarządu Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Heraldycznego powzięto decyzję o reaktywowaniu czasopisma. Redaktorem naczelnym został Oskar Halecki, stanowisko vice-naczelnego redaktora objął uczeń Haleckiego - Zygmunt Wdowiszewski. Czasopismo ukazywało się do 1939 roku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.