• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zygmunt Karaffa-Kraeuterkraft

    Przeczytaj także...
    Major (skrót mjr) – stopień oficerski używany w armiach wielu krajów. W wojsku polskim jest to stopień niższy od podpułkownika, wyższy od kapitana. Major wchodzi w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych. Odpowiednikiem majora w marynarce wojennej jest komandor podporucznik a w policji podinspektor Policji.Podpułkownik (ppłk) – wysoki stopień oficerski. W Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora. Jest zaliczany w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych.
    Ilustrowana Republika – dziennik wydawany w okresie II Rzeczpospolitej w Łodzi. Redakcja i administracja pisma mieściła się przy ulicy Piotrkowskiej 49.

    Zygmunt Karaffa-Kraeuterkraft, także jako Kreuterkraft vel Krajtenkraft (ur. 15 kwietnia 1892 w Warszawie, zm. 4 kwietnia 1964 w Paryżu) – inżynier, podpułkownik łączności Wojska Polskiego, działacz w dziedzinie radiotechniki i krótkofalarstwa.

    Życiorys[]

    Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia majora łączności ze starszeństwem z 1 grudnia 1920. W 1924 był przydzielony do 1 Pułku Łączności. W 1928 był oficerem nadetatowym 1 Pułku Łączności wówczas pracował w Departamencie Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych. Został awansowany do stopnia podpułkownika łączności ze starszeństwem 1 stycznia 1929. Od kwietnia 1929 pełnił funkcję dowódcy Pułku Radiotelegraficznego w Warszawie, po czym w 1934 prezydent m. st. Warszawy Marian Zyndram-Kościałkowski mianował go wicedyrektorem tramwajów.

    Inżynier – osoba, która ma umiejętności i wiedzę zdobytą w zakresie nauk inżynieryjnych i technicznych. Jest to także określenie tytułu zawodowego nadawanego przez uczelnie wyższe po ukończeniu studiów inżynierskich.Emil Kaliński (ur. 17 października 1890 w Łodzi, zm. 26 czerwca 1973 tamże) – inżynier, pułkownik łączności Wojska Polskiego, minister poczt i telegrafów, senator w II RP.

    Był działaczem radiowym i krótkofalarskim. był współtwórcą publikacji pt. Poradnik dla Radjoamatorów 1927. Został wyznaczony w skład grupy powołanej przy Instytucie Radiotechnicznym do stworzenia ogólnopolskiej organizacji krótkofalarskiej. W efekcie ich pracy powstał Polski Związek Krótkofalowców. W 1932 i w 1934 był wybierany na funkcję prezesa ZG PZK (SP1KK). Został członkiem prezydium podczas Pierwszego Ogólnopolskiego Zjazdu Krótkofalowców w Warszawie. Wygłaszał odczyty na tematy radiowe na zjeździe krótkofalowców, w ramach PZK, a także za pośrednictwem rozgłośni radiowej. Pełnił funkcję sekretarza generalnego Polskiego Radia. Od 1935 do 1939 sprawował stanowisko prezesa Społecznego Zrzeszenia Inżynierów Rzeczypospolitej Polskiej.

    Marian Zyndram-Kościałkowski, ps. Jerzy Orwid (ur. 16 marca 1892 w majątku Ponedel w powiecie Rakiszki, zm. 12 kwietnia 1946 w Brookwood, obecnie Woking w Wielkiej Brytanii) – polski polityk z dwudziestolecia międzywojennego, związany z obozem piłsudczykowskim, premier, podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.Polskie Radio SA (PR SA) – jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa z siedzibą w Warszawie, której celem działalności jest wypełnianie zadań radiofonii publicznej w Polsce.

    W czasie funkcjonowania Rządu Leona Kozłowskiego w październiku 1934 ppłk. inż. Karaffa-Kraeuterkraft był wymieniany w prasie jako ewentualny następca ówczesnego ministra poczt i telegrafów, Emila Kalińskiego

    Do 1939 zamieszkiwał przy ulicy Rozbrat 32 w Warszawie.

    Ordery i odznaczenia[]

  • Krzyż Niepodległości
  • Złoty Krzyż Zasługi (1938)
  • Srebrny Krzyż Zasługi
  • Przypisy

    1. Radioelektronicy polscy
    2. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 885.
    3. Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928, s. 621.
    4. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 874.
    5. Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928, s. 628.
    6. Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 267.
    7. Awanse w wojsku. „Ilustrowana Republika”, s. 7, Nr 26 z 26 stycznia 1929. 
    8. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 2 z 24 stycznia 1929 r.
    9. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 27 kwietnia 1929 r.
    10. Zmiany w armii. „Echo”, s. 2, Nr 101 z 29 kwietnia 1929. 
    11. Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 762.
    12. Święto 1 Pułku Radiotelegraficznego w Warszawie. audiovis.nac.gov.pl, 1933-06-29. [dostęp 2015-06-29].
    13. Radosna twórczość w magistracie. Zmiany i zapowiedzi zmian. „Nowiny Codzienne”, s. 3, Nr 151 z 3 czerwca 1934. 
    14. Poradnik dla radjoamatorów pod redakcją Kazimierza Krulisza (1927). hint.org.pl. [dostęp 2015-06-29].
    15. Powstanie Polskiego Związku Krótkofalowców. pzk.org.pl. [dostęp 2015-06-29].
    16. Marcowe fakty, daty.... sp6kcn.hamradio.pl. [dostęp 2015-06-29].
    17. Pierwszy Ogólnopolski Zjazd Krótkofalowców w Warszawie. audiovis.nac.gov.pl. [dostęp 2015-06-29].
    18. Ogólnopolski Zjazd Krótkofalowców. „Nowy Kurier”, s. 14, Nr 178 z 3 sierpnia 1930. 
    19. Kronika Radiowa. Z życia poznańskich krótkofalowców. „Tydzień Radiowy”, s. 355, Nr 34 z 24 sierpnia 1930. 
    20. Programy radiofoniczne. „Gazeta Bydgoska”, s. 3, Nr 152 z 7 lipca 1927. 
    21. Radio. Programy stacyj radiowych. „Głos Narodu”, s. 6, Nr 173 z 1 lipca 1938. 
    22. Kultura i sztuka. Delegacja polska na międzynarodowej konferencji radiowej w Paryżu. „Republika”, s. 8, Nr 50 z 20 lutego 1936. 
    23. Zygmunt Karaffa-Kreuterkraft. „Wschód”, s. 14, Nr 22 z 30 sierpnia 1936. 
    24. Społeczne Zrzeszenie Inżynierów Rzeczypospolitej Polskiej. W: Józef Piłatowicz: Ruch stowarzyszeniowy inżynierów i techników polskich do 1939 r.. T. II: Słownik polskich stowarzyszeń technicznych i naukowo-technicznych do 1939 r.. Warszawa: Naczelna Organizacja Techniczna. Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych. Główna Komisja FSNT NOT ds. Seniorów i Historii Ruchu Stowarzyszeniowego, 2005, s. 155.
    25. Fakty i plotki na widowni politycznej. „Nowiny Codzienne”, s. 1, Nr 281 z 9 października 1934. 
    26. Książka telefoniczna. Warszawa. 1939. [dostęp 2015-06-29]. s. 169.
    27. Odznaczenia. „Życie Polityczne”, s. 4, Nr 220 z 11 sierpnia 1938. 
    Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.Polski Związek Krótkofalowców (PZK, ang. Polish Amateur Radio Union) – organizacja założona 22 lutego 1930 jako Federacja klubów, zrzeszająca przed II Wojną Światową kluby krótkofalarskie. Po II Wojnie Światowej niereaktywowana. Obecne PZK to organizacja stworzona na bazie zmian w Lidze Przyjaciół Żołnierza i stowarzyszenie osób fizycznych. Członek IARU jako organizacja narodowa wobec zapisów konstytucji IARU dopuszczającej jedynie jedną organizację narodową jako członka. Obecnie PZK posiada około 4000 członków (na 15 000 wydanych pozwoleń radiowych amatorskich w Polsce).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Głos Narodu - dziennik ukazujący się w Krakowie w latach 1893-1939. Reprezentował poglądy klerykalne i antysemickie. Nawoływał do bojkotu sklepów niechrześcijańskich. W latach trzydziestych, po zmianie właściciela, stał się gazetą prorządową.
    Nowiny Codzienne – czasopismo wydawane w Opolu w latach 1911–1920 pod nazwą "Nowiny", następnie od 1921 do 1939 jako dziennik "Nowiny Codzienne".
    Ministerstwo Spraw Wojskowych (M.S.Wojsk.) – naczelny organ administracji państwowej powołany do kierowania i administrowania siłami zbrojnymi II RP w czasie pokoju i przygotowania ich do działań na wypadek wojny, w latach 1918-1942.
    Rząd Leona Kozłowskiego – gabinet pod kierownictwem premiera Leona Kozłowskiego, utworzony 15 maja 1934 roku przez prezydenta Ignacego Mościckiego po dymisji rządu Janusza Jędrzejewicza. Premier wraz z gabinetem podał się do dymisji 28 marca 1935 roku.
    Gazeta Bydgoska – polski dziennik ukazujący się w Bydgoszczy w latach 1922-1933, zastąpiony następnie przez Kurier Bydgoski; druga pod względem popularności gazeta codzienna w Bydgoszczy w dwudziestoleciu międzywojennym.
    Ulica Rozbrat – jedna z ulic warszawskiego Śródmieścia, biegnąca poniżej skarpy wiślanej. Ma ok. 1 km długości.
    Służba łączności - służba administracyjna Wojska Polskiego II RP wyspecjalizowana w zaopatrywaniu Sił Zbrojnych w urządzenia i materiał telegraficzny, telefoniczny, radiotelegraficzny i inny służący dla celów łączności .

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.043 sek.