• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zuchy



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Olga Drahonowska-Małkowska (ur. 1 września 1888 w Krzeszowicach, zm. 15 stycznia 1979 w Zakopanem) – jedna z twórczyń polskiego skautingu, instruktorka harcerska, współautorka hymnu harcerskiego, założycielka szkół instruktorskich.Na Tropie – czasopismo wydawane od 1928 roku przez Zarząd Oddziału Śląskiego Związku Harcerstwa Polskiego było początkowo miesięcznikiem, a od 1931 dwutygodnikiem. Obecnie ukazuje się jako miesięcznik internetowy.
    Oficjalny dziewczęcy mundur zuchowy (ZHP)
    Wilczęta (odpowiednik zuchów w skautingu) z Hongkongu
    Wilczęta (odpowiednik zuchów w skautingu) z Boys Scouts of America

    Zuchy – najmłodsza grupa metodyczna w organizacji harcerskiej.

    Historia ruchu zuchowego w Polsce[ | edytuj kod]

    Pierwsze próby pracy z dziećmi w wieku wczesnoszkolnym podejmowano w Polsce jeszcze przed I wojną światową. Tworzono wówczas zastępy „biszkoptów”. Latem 1914 Olga Małkowska utworzyła w Zakopanem gromadę żeńską „krasnoludków”. W historii ZHP uważa się to za moment narodzin polskiego ruchu zuchowego dziewcząt.

    Jadwiga Zwolakowska, pseudonim "Druhna Jadzia" (ur. 19 marca 1895, zm. 9 grudnia 1944) – nauczycielka, pionierka żeńskiego ruchu zuchowego, harcmistrzyni.Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego "Zawisza" Federacja Skautingu Europejskiego – organizacja harcerska nawiązująca do skautingu katolickiego ojca Sevina, jezuity, oraz działalności instruktora harcerstwa przedwojennego hm. RP Stanisława Sedlaczka, działająca w Polsce. Od 1995 jest członkiem Międzynarodowego Związku Przewodniczek i Skautów Europy – Federacji Skautingu Europejskiego. Od połowy 2009 używa również nazwy "Skauci Europy".

    W 1917 hm. Jan Mauersberger podjął próbę opracowania nowego systemu wychowania najmłodszych członków ZHP i zaproponował, by nazwać ich zuchami. Pomysły Mauersbergera uporządkowała Jadwiga Zienkiewiczówna w roku 1918 w książce pt. Związek zuchów, czyli młodych harcerzy. W tym samym roku zaczęły powstawać pierwsze gromady Wilcząt w Polsce. Tworzyło je przede wszystkim harcerstwo męskie, korzystając z doświadczeń angielskiej organizacji skautowej. Organizowane były w miastach i skupiały chłopców w wieku 8–12 lat ze środowisk inteligenckich. Oficjalną odznaką przynależności do gromady była główka wilczka noszona na berecie.

    Nierodzim – osiedle (jednostka pomocnicza) miasta Ustroń (nr 8), dawniej wieś, od 1974 w granicach Ustronia. Leży w dolinie Wisły, przy drodze Skoczów – Ustroń. Z Nierodzimia pochodzą bracia Adrian i Mieczysław SikoraJadwiga Zienkiewiczówna (ur. 12 sierpnia 1905 w Ciechanowie, zm. 24 lutego 1936 w Warszawie) − lekarka, działaczka Związku Harcerstwa Polskiego, pionierka i współtwórczyni ruchu zuchowego.
    „Słoneczko zuchowe” odznaka zuchów dziewcząt przed II wojną światową

    Ruch zuchowy żeński przejął inicjatywę opracowywania metodyki pracy gromad i w 1920 w gromadzie „Szafirowych zuchów” z Włocławka powstał pomysł oznaczania stopni zuchowych srebrnymi gwiazdkami umieszczanymi nad górną kieszenią mundurka. Od 1922 wprowadzono też obietnicę zucha zamiast przyrzeczenia harcerskiego, słowem zuch zastąpiono dotychczasowego wilczka, a gromadą – drużynę.

    Gwiazdki zuchowe - są to "stopnie" zdobywane przez zuchy, oznaczane w postaci gwiazdek noszonych nad lewą kieszenią bluzy mundurowej pod Znaczkiem zucha. Pomagają w osiągnięciu przez zuchy określonego etapu rozwoju, przygotowującego do podjęcia zadań odpowiadających nazwie gwiazdki. Rolą gwiazdek zuchowych jest wspieranie rozwoju intelektualny, duchowy, fizyczny i społeczny zucha.Przyrzeczenie harcerskie – uroczysta deklaracja składana przy otrzymywaniu krzyża harcerskiego. Stanowi ono lapidarny opis trzech podstawowych zasad wychowawczych obowiązujących w harcerstwie: służby, samodoskonalenia, braterstwa.

    W 1923 roku ukazał się w przekładzie Tadeusza Strumiłły pierwszy tomik Wilcząt Roberta Baden-Powella, który został uznany za podstawowy podręcznik do pracy z zuchami. Jego drugą część Sprawności wilczęce wydano w 1928 roku.

    W wyniku prac prowadzonych w organizacji żeńskiej utworzono w głównej Kwaterze Żeńskiej Wydział Zuchów, który opracował nowe wytyczne programowe obowiązujące w całej organizacji, m.in. mające dziewięć punktów Prawo zucha, programy 4 gwiazdek zuchowych oraz regulamin mundurowy dla zuchów.

    W 1927 w organizacji żeńskiej było 45 gromad zuchowych, w męskiej zaś 7 drużyn wilcząt. W tymże roku pojawiła się też koncepcja przejęcia przez ruch zuchowy żeński gromad wilczęcych. Do realizacji tego pomysłu jednak nie doszło, ponieważ różnice w metodyce były zbyt duże.

    Skauting (ang. scouting) – ruch społeczny i pedagogiczny, sformalizowany później w szeregu organizacji młodzieżowych w wielu krajach, który został zapoczątkowany na przełomie XIX i XX w. w Anglii przez Roberta Baden-Powella i Ernesta Thompson Setona w USA. W Polsce jego prekursorem był Andrzej Małkowski, uważany za twórcę harcerstwa – polskiej odmiany skautingu.Harcmistrz – najwyższy harcerski stopień instruktorski, zdobywany przez instruktorów harcerskich. Oznaczany czerwoną podkładką pod krzyżem harcerskim oraz czerwoną lilijką naszytą na lewym ramieniu munduru harcerskiego. Często zapisywany w skrócie jako hm. przed imieniem i nazwiskiem.

    Na początku lat 30. tworzeniem nowej koncepcji pracy z zuchami w Organizacji Harcerzy ZHP zajął się hm. Aleksander Kamiński, wykorzystując poprzednie doświadczenia (m.in. Jadwigi Zwolakowskiej). W 1931 roku na kursie wodzów gromad wprowadził zabawy o nowej tematyce, bliskiej dzieciom. Były one proste, odpowiadające ówczesnej rzeczywistości. Tak jak rok 1926 był przełomowy dla ruchu zuchowego dziewcząt, tak rok 1931 zadecydował o rozwoju gromad zuchowych chłopców. W 1932 ukazała się książka Kamińskiego pt. Antek Cwaniak, drukowana poprzednio w odcinkach w czasopiśmie harcerskim „Na Tropie”. Kamiński zawarł w niej główne założenia metodyki zuchowej. Książka ta w znaczący sposób wpłynęła na pracę zuchową Organizacji Harcerzy ZHP, stała się podręcznikiem – czytanką wodzów zuchowych. W roku publikacji tej książki liczba zuchów przekroczyła 25 tys. w 833 gromadach.

    Baretka odznaczenia – wąski pasek wstążki, barwy przewidzianej dla danego orderu lub odznaczenia, noszony (przede wszystkim) na mundurze zamiast pełnej oznaki.Tadeusz Strumiłło (ur. 13 kwietnia lub 30 kwietnia 1884 w Smile, zm. 7 października 1958 w Poznaniu) – doktor filozofii, pedagog, instruktor harcerski w stopniu harcmistrza Rzeczypospolitej. W dużym stopniu wpłynął na utrwalenie w harcerstwie idei abstynencji i walki z nałogami. Ojciec Tadeusza, muzykologa i taternika.

    Tak żywiołowy wzrost liczby zuchów spowodował konieczność intensywnego szkolenia kadry. W 1933 ukazała się kolejna książka Aleksandra Kamińskiego – Książka wodza zuchów – podręcznik pracy z zuchami, zaś Jadwiga Zwolakowska wydała podręcznik W gromadzie zuchów, a następnie Piosenki i tańce zuchowe, Opowiadania zuchowe, Gry zuchowe. Efektem współpracy Zwolakowskiej z Aleksandrem Kamińskim była wspólna dla chłopców i dziewcząt rota Prawa zucha, przyjęta w październiku 1934. Nastąpił żywiołowy rozwój gromad zuchowych. Jednocześnie ujednolicano i ulepszano formy pracy.

    Współcześnie, w Polsce oraz poza jej granicami (środowiska polonijne) działa kilkadziesiąt organizacji harcerskich, ogólnokrajowych oraz lokalnych, ale dwiema największymi są Związek Harcerstwa Polskiego oraz Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej. Beret (z fr. béret, co wywodzi się z regionalnej formy francuskiej, względnie z staroprowansalskiego: berret, dalej z późnej łaciny: birrus – „płaszcz z kapturem”) – miękkie, płaskie, okrągłe nakrycie głowy bez daszka czy otoku, wykonywane z filcu, moheru, aksamitu lub dzianiny; bywa wykończony małym ogonkiem na górze, tzw. antenką.

    W latach 30. (i później, aż do końca lat 90.) do zuchów należały dzieci w wieku 8–11 lat. Odznaką Zuchową była głowa wilczka. Istniały 3 stopnie zuchowe – zuch 1, 2 lub 3 gwiazdki, oraz 25 sprawności zuchowych dla dziewcząt, a 18 dla chłopców. Zawołaniem zuchów było „Czuj!”.

    W październiku 1933 powstała pierwsza stała szkoła instruktorów zuchowych w Nierodzimiu. Szkoła ta w latach 1933–1937 wychowała kilkuset instruktorów zuchowych. Ukazywały się dodatki zuchowe do pism harcerskich: w „Skaucie” – „Leśny Duszek” od 1934; w „Na Tropie” – „Na tropie Zuchów” od 1922. W 1937 zostały one połączone w samodzielne pismo „Zuch” wydawane przez Zarząd Oddziału Lwowskiego ZHP.

    Jan Paweł Mauersberger, ps. ks. Longin (ur. 4 września 1877 w Warszawie, zm. 12 sierpnia 1942) – ksiądz, doktor teologii, instruktor harcerski i społecznik, harcmistrz Rzeczypospolitej, przewodniczący Komendy Naczelnej ZHP, Przewodniczący ZHP (1923, 1927-1929, 1939-1942), wiceprzewodniczący ZHP (1920-1924, 1931-1939), Naczelny Kapelan ZHP (1924-1925), kapelan Szarych Szeregów (1939-1941), dziekan Wojska Polskiego.Włocławek (łac. Vladislavia, niem. Leslau) – miasto na prawach powiatu w województwie kujawsko-pomorskim, nad Wisłą, przy ujściu Zgłowiączki, siedziba powiatu włocławskiego. Jedno z głównych miast województwa (3. pod względem wielkości), w przeszłości niejednokrotnie nazywane stolicą Kujaw. Miasto jest siedzibą kurii diecezji włocławskiej.

    W 1938 było 31,4 tys. zuchów i 15 tys. zuchen. W okresie II wojny światowej gromady zuchowe były organizowane na emigracji. Od 1945 ruch zuchowy był intensywnie odbudowywany. W 1947 w Organizacji Harcerzy było 808 gromad zuchowych, które liczyły 19,7 tys. zuchów.

    Opracowana przez przedwojenne instruktorki i instruktorów metodyka zuchowa i dorobek ich pracy wychowawczej stały się podstawą współczesnej metodyki zuchowej i pracy tej grupy wiekowej.

    Robert Stephenson Smyth Baden-Powell, Lord Baden-Powell (wym. /ˈbeɪdən ˈpoʊ.əl/), znany również jako B-P (ur. 22 lutego 1857 w Londynie, Wielka Brytania, zm. 8 stycznia 1941 w Nyeri w Kenii) – brytyjski wojskowy, generał porucznik, pisarz, twórca i założyciel skautingu.Grupy metodyczne – wyodrębnione grupy członkowskie w organizacjach harcerskich, pracujące metodyką charakterystyczną dla swojego wieku.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Metodyka zuchowa – zestaw instrumentów metodycznych dostosowanych do wieku zuchów służących do realizowania harcerskiego systemu wychowawczego. Poniższy opis metodyki odnosi się do członków Związku Harcerstwa Polskiego.
    Migracja, emigracja, imigracja – wędrówka ludności mająca na celu zmianę miejsca pobytu. Przemieszczanie się ludności jest całkowicie naturalnym zjawiskiem i występowało we wszystkich czasach. Nasilenie się migracji może nastąpić m.in. z przyczyn złej sytuacji gospodarczej w miejscu zamieszkania (migracje ekonomiczne) lub sytuacji politycznej nie odpowiadającej migrującym (migracje polityczne).
    Zakopane – miasto i gmina w województwie małopolskim, siedziba powiatu tatrzańskiego. Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 26 737 mieszkańców i było drugim co do wielkości po Nowym Targu miastem Podhala.
    Gromada zuchowa - jednostka w strukturze organizacji harcerskiej, skupiająca jej członków zwyczajnych. Jest miejscem realizacji programu.
    Związek Harcerstwa Polskiego (ZHP) – największa polska organizacja harcerska, powstała 1 listopada 1918, z połączenia wszystkich wcześniej działających organizacji harcerskich i skautowych, z trzech zaborów. Jest wychowawczym, patriotycznym, dobrowolnym i samorządnym stowarzyszeniem otwartym dla wszystkich bez względu na pochodzenie, rasę czy wyznanie.
    Federacja Skautingu Europejskiego (pełna nazwa: Międzynarodowy Związek Przewodniczek i Skautów Europy – Federacja Skautingu Europejskiego, Union Internationale des Guides et Scouts d′Europe – Fédération du Scoutisme Européen - UIGSE-FSE) – europejska federacja chrześcijańskich organizacji skautowych, założona przez jezuitę, o. Jakuba Sevina. Jest międzynarodowym stowarzyszeniem oficjalnie uznanym przez Stolicę Apostolską i zaopatrzonym od 12 marca 1980 w Statut członkowski przy Radzie Europy (jako organizacja pozarządowa). Polskim członkiem jest Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego "Zawisza" FSE.
    Aleksander Kamiński, przybrane nazwisko: Aleksander Kędzierski, ps. Dąbrowski, J. Dąbrowski, Fabrykant, Faktor, Juliusz Górecki, Hubert, Kamyk, Kaźmierczak, Bambaju (ur. 28 stycznia 1903 w Warszawie, zm. 15 marca 1978 tamże) – pedagog, wychowawca, twórca metodyki zuchowej, instruktor harcerski, harcmistrz, żołnierz Armii Krajowej oraz jeden z ideowych przywódców Szarych Szeregów. Mąż Janiny Kamińskiej, polskiej archeolog, pedagog i instruktorki Związku Harcerstwa Polskiego, ojciec Ewy Rzetelskiej-Feleszko (profesor językoznawstwa).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.