• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zozym - Wierchowski



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.Staroobrzędowcy, starowierzy, starowiercy (ros. старообрядчество) – wyznanie powstałe wskutek rozłamu (cs. raskoł) w Rosyjskim Kościele Prawosławnym. Staroobrzędowcy nie uznali reformy liturgicznej patriarchy Nikona z lat 1652–1656, upodabniającej obrzędy Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego do greckich. W ich ocenie wszelkie zmiany typowo ruskich tradycji liturgicznych były herezją i wyrzeczeniem się jedynej prawdziwej wiary. Przywódcami staroobrzędowców byli protopop Awwakum Pietrow, diakon Fiodor i mnisi Monasteru Sołowieckiego.
    .mw-parser-output table.duchowny-ksiadz td.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup td.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha td.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal td.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez td.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil td.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz tr.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup tr.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha tr.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal tr.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez tr.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil tr.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}

    Zozym, imię świeckie Zacharija Wasiljewicz (Bogdanowicz) Wierchowski (ur. 24 marca 1768 w Bułowicy, zm. 24 października 1833 w Pustelni Zozyma, Trójcy Świętej i Smoleńskiej Ikony Matki Bożej "Hodegetria" w powiecie wieriejskim guberni moskiewskiej) – rosyjski mnich prawosławny, święty mnich.

    Posłusznik (nowicjusz) – osoba przygotowująca się do życia monastycznego. Przebywa ona w monasterze razem z innymi braćmi, ale nie jest jeszcze mnichem.Imię zakonne − imię przyjmowane w katolickich zakonach i zgromadzeniach zakonnych po przejściu okresu pierwszej próby − postulatu, podczas obłóczyn, jak również w klasztorach (monasterach) prawosławnych w momencie postrzyżyn mniszych małej schimy.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Pochodził z rodziny szlacheckiej o polskich korzeniach. Jego przodek przeszedł na prawosławie w 1654 i równocześnie na służbę carowi rosyjskiemu po zdobyciu Smoleńska przez Rosjan. Ojciec przyszłego mnicha służył w stopniu pułkownika w pułku szlachty smoleńskiej. Matka, Anna Maniewska, również pochodziła z rodziny szlacheckiej. Zacharija Wierchowski był najmłodszym z dziewięciorga dzieci (miał dwóch braci i sześć sióstr). Wykształcenie podstawowe uzyskał w domu rodzinnym. Następnie razem z braćmi wstąpił do Prieobrażeńskiego Pułku Lejbgwardii. Służbę wojskową zakończył po 1786, po wizycie w Monasterze Płoszczańskim i spotkaniu ze starcem Adrianem, które zrobiło na nim ogromne wrażenie. Latem 1789 był już posłusznikiem w Monasterze Koniewskim, gdzie wypiekał prosfory i był sługą cerkiewnym. Przed 1792 złożył wieczyste śluby mnisze przed starcem Adrianem, przyjmując imię zakonne Zozym na cześć świętego mnicha Zozyma Sołowieckiego. Prowadził surowe życie zakonne pod kierunkiem starców Adriana i Bazyliszka. W 1799, gdy Adrian zrezygnował z kierowania monasterem, razem z Bazyliszkiem wyjechał z Koniewca. Mnisi bez powodzenia próbowali przenieść się na Athos, ostatecznie porzucili ten zamiar i postanowili utworzyć nowy skit. Przez pewien czas mieszkali w Ławrze Pieczerskiej, następnie podróżowali na Krym, Kaukaz Północny, do Taganrogu, Astrachania, Kazania i na Ural. Za zgodą arcybiskupa tobolskiego i syberyjskiego Warłaama osiedlili się w 1800 na terytorium kierowanej przez niego administratury. Przeżyli dwadzieścia lat w osobnych celach, spotykając się i rozmawiając jedynie w soboty, niedziele i święta. Dopiero po tym czasie zaczęli przyjmować w swoich pustelniach osoby świeckie. Ok. 1820 pod kierunkiem Zozyma i Bazyliszka zaczęła powstawać żeńska wspólnota zakonna w Sidorowce, przeniesiona następnie do Turińska, do zabudowań zlikwidowanego wcześniej klasztoru męskiego. Zozym nadal opiekował się mniszkami, opracował ustrój wewnętrzny monasteru oparty na regule św. Bazylego Wielkiego. W 1823 udał się do Petersburga, by uzyskać w Świątobliwym Synodzie Rządzącym akceptację dla opracowanej reguły.

    Wieki schimnik – mnich prawosławny, który został postrzyżony na trzeci stopień zakonny. Wielki schimnik jest zwolniony ze wszystkich obowiązków monasterskich, ale jednocześnie nie może on opuszczać terenu klasztoru. Do jego obowiązków należy nieustanna modlitwa.Filaret, imię świeckie: Wasilij Michajłowicz Drozdow, (ur. 26 grudnia 1782 w Kołomnie; zm. 7 czerwca 1867) – rosyjski biskup prawosławny. Święty prawosławny.

    W założonym przez Zozyma monasterze doszło do konfliktu wewnętrznego, w rezultacie którego dwie mniszki złożyły na mnicha skargę, oskarżając go o ukrytą przynależność do staroobrzędowców, marnotrawienie funduszy monasterskich i złe traktowanie mieszkanek klasztoru. Synod uznał te twierdzenia za wiarygodne i nakazał mnichowi opuszczenie wspólnoty. Zozym przybył do Moskwy za zgodą metropolity moskiewskiego Filareta, który nie wierzył w jego winę, zamieszkał w Monasterze Czudowskim. Wkrótce dołączyły do niego mniszki z Turińska, które również popierały go w zaistniałym wcześniej sporze. W 1826 dzięki darowi M. Bachmietjewej i za zgodą metropolity Filareta mnich Zozym otworzył kolejny monaster żeński, którego patronką została Smoleńska Ikona Matki Bożej. Sam zamieszkał w jego okolicy w pustelni; pięć dni w tygodni zachowywał ścisłe milczenie, uczestniczył w monasterskich nabożeństwach jedynie w soboty i niedziele. W tym czasie złożył śluby mnisze wielkiej schimy. Zmarł w 1833 i został pochowany na terenie monasteru, nad jego grobem wzniesiono następnie cerkiew Trójcy Świętej.

    Święty mnich (cs. преподобный) – jeden z tytułów świętych funkcjonujących w hagiografii prawosławnej. Tytuł ten przysługuje tym świętym, którzy zostali kanonizowani z powodu szczególnie bogobojnego i ascetycznego życia, jakie prowadzili będąc członkami wspólnot monastycznych. Cerkiewnosłowiański termin преподобный sugeruje, iż osoby te stały się całkowicie podobne, w zachowaniu i relacjach z innymi ludźmi, do Chrystusa poprzez porzucenie życia świeckiego, stosowanie praktyk ascetycznych, postów i szczególną rolę modlitwy w życiu.Bracia Karamazow (ros. Братья Карамазовы) – ostatnia powieść Fiodora Dostojewskiego, uważana powszechnie za kulminację jego twórczości. Dostojewski spędził na pisaniu Braci Karamazow ponad dwa lata (lipiec 1878 - listopad 1880). Kolejne części utworu ukazywały się w czasopiśmie Russkij Wiestnik, oddzielne wydanie ujrzało światło dzienne w grudniu 1880 roku. W zamierzeniu powieść miała być częścią cyklu Żywot wielkiego grzesznika, a historia Aloszy kontynuowana. Dostojewski zmarł jednak niedługo po publikacji Braci Karamazow, więc dalsze losy bohaterów pozostały w sferze domniemań.

    Informacje o życiu Zozyma pochodzą z życiorysu spisanego przez jego bratanicę ihumenię Wierę (Wierchowską), jego duchową uczennicę i pierwszą przełożoną otwartej przez niego pustelni.

    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Krym (ukr. Крим, ros. Крым, krymskotatarski Qırım, Къырым, Półwysep Krymski) – półwysep na południu Ukrainy, zwany czasem półwyspem Taurydzkim, a w starożytności Chersonezem Taurydzkim bądź Taurydą, połączony jest z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim, pomiędzy Morzem Czarnym i Azowskim, a od Rosji oddzielony Cieśniną Kerczeńską. Długość linii brzegowej 1000 km, powierzchnia 25 700 km².
    Warłaam, nazwisko świeckie Wasilij Pietrowicz Pietrow-Ławrowski, wł. Wasilij Pietrowicz Szaposznikow (ur. ok. 1729 w Moskwie, zm. 27 grudnia 1802 w Tobolsku) – rosyjski biskup prawosławny, święty prawosławny.
    Monaster Koniewski, pełna nazwa: Koniewski Monaster Narodzenia Matki Bożej (oryg. ros. Коневский Рождество-Богородичный монастырь) - męski klasztor prawosławny położony na wyspie Koniewiec na jeziorze w jurysdykcji eparchii wyborskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
    Postrzyżyny mnisze – w prawosławiu obrzęd przyjęcia posłusznika do stanu mniszego. Jego forma jest identyczna dla wszystkich Cerkwi autokefalicznych.
    Smoleńsk (ros. Смоленск) – miasto w Rosji, stolica obwodu smoleńskiego. Położone nad Dnieprem. 319 tys. mieszkańców (2005).
    Fiodor Michajłowicz Dostojewski (ros. Фёдор Миха́йлович Достое́вский, Ѳедоръ Михайловичъ Достоевскій) (ur. 11 listopada [30 października st.st.] 1821 w Moskwie, zm. 9 lutego [28 stycznia st.st.] 1881 w Petersburgu) – pisarz rosyjski.
    Autonomiczna Republika Góry Athos, Athos, Święta Góra (nowogr. Άγιο Όρος, grec. staroż. Ἅγιον Ὄρος - Agion Oros) – górzysty półwysep w Grecji, posiadający status okręgu autonomicznego, zamieszkiwanego wyłącznie przez mnichów prawosławnych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.