• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zofia Zakrzewska

    Przeczytaj także...
    Komendant hufca – instruktor harcerski kierujący zarządem hufca - jednostki terenowej w ogólnopolskich organizacjach harcerskich, o zasięgu terytorialnym odpowiadającym najczęściej powiatowi lub gminie.Krajowy Zjazd Działaczy Harcerskich (nazywany również Ogólnopolską Naradą Działaczy Harcerskich lub Zjazdem Łódzkim) - swego rodzaju "okrągły stół" harcerski po latach stalinowskich, który odbył się w dniach 8-10 grudnia 1956 r. w Łodzi przy ulicy Fornalskiej (obecnie ulica Wileńska).
    Harcerstwo – polski ruch społeczny i wychowawczy dzieci i młodzieży wzorowany (w momencie powstania) na skautingu brytyjskim, oparty na służbie, samodoskonaleniu (pracy nad sobą) i braterstwie. Zasady postępowania harcerza wyznacza Przyrzeczenie Harcerskie i Prawo Harcerskie. Zasady postępowania zucha wyznacza Obietnica zucha i Prawo zucha.

    Zofia Zakrzewska (ur. 7 kwietnia 1916 w Warszawie, zm. 8 stycznia 1999 w Warszawie) – harcmistrzyni Związku Harcerstwa Polskiego, Naczelniczka Harcerstwa w latach 1956-1964, członek Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w 1958 roku.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Z wykształcenia fizyk, pracowała jako tłumaczka. Wstąpiła do harcerstwa w 1928. Pełniła funkcję drużynowej 3 Warszawskiej Drużyny Harcerek ("Czarnej Trójki") przy Gimnazjum i Liceum im. Słowackiego, komendantki hufca Ochota i hufca Skierniewice. Była współpracowniczką komendantki Pogotowia Wojennego Harcerek, w konspiracji działała w Organizacji Harcerek ("Bądź Gotów") i udzielała się w tajnym nauczaniu, a po wojnie zaś objęła funkcję kierowniczki Wydziału Kształcenia Głównej Kwatery Harcerek ZHP.

    Tomasz Romuald Strzembosz (ur. 11 września 1930, zm. 16 października 2004) – polski historyk, brat Teresy i Adama Strzemboszów. Mieszkał w Warszawie.Drużynowy - harcerz (najlepiej instruktor), stojący na czele drużyny harcerskiej lub gromady zuchowej. Kieruje on działalnością swojej jednostki. Jest odpowiedzialny za wychowywanie jej członków w duchu harcerskich ideałów, zgodnie z kanonami metody harcerskiej.

    Była współorganizatorką tzw. Krajowego Zjazdu Działaczy Harcerskich w Łodzi, w grudniu 1956 r. – historycznego spotkania przedstawicieli Organizacji Harcerskiej Polski Ludowej z przedwojennymi działaczami harcerskimi i reprezentantami Szarych Szeregów, które zaowocowało reaktywowaniem Związku Harcerstwa Polskiego. Zofia Zakrzewska, będąc współautorką tego historycznego kompromisu, została wówczas wybrana na funkcję Naczelnika Harcerstwa. Jako Naczelniczka Harcerstwa reprezentowała propartyjną politykę władz ZHP, doprowadzając do odejścia Aleksandra Kamińskiego w 1959 r. z funkcji przewodniczącego RN ZHP i z ZHP. W latach 1959–1963 pełniła mandat posłanki na Sejm.

    Harcmistrz – najwyższy harcerski stopień instruktorski, zdobywany przez instruktorów harcerskich. Oznaczany czerwoną podkładką pod krzyżem harcerskim oraz czerwoną lilijką naszytą na lewym ramieniu munduru harcerskiego. Często zapisywany w skrócie jako hm. przed imieniem i nazwiskiem.Front Jedności Narodu – organizacja społeczno-polityczna utworzona w 1952 (do 1956 roku działał pod nazwą Frontu Narodowego).

    W latach 80. XX w. była jedną z uczestniczek ruchu starszoharcerskiego i działań, które wpisały się w nurt pozytywnych przemian w ZHP. W słynnej polemice z hm. Bogusławem Molendą na łamach Harcerza Rzeczypospolitej w znaczącym stopniu przyznała rację swym krytykom.

    Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 273-8-3/4/5).

    Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia komunistyczna założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989.Hufiec – jednostka organizacyjna w organizacjach harcerskich, usytuowana w hierarchii pomiędzy podstawowymi jednostkami organizacyjnymi a chorągwią.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Harcerstwo w okresie stalinizmu
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Zofia Zakrzewska Wspomnienia z konspiracji w Skierniewicach luty 1941 - wrzesień 1943
  • Ostatnie "Czuwaj!" i Nasza druhna drużynowa – wspomnienia o Zofii Zakrzewskiej
  • Roman Muranyi, Zdzisław Nowakowski, Stefan Romanowski, Andrzej Rzuchowski, Jan Schaitter, Instruktorzy w służbie Ojczyźnie, Warszawie, Dziecku 1945–2000, Komisja Historyczna Komendy Chorągwi Stołecznej im. Bohaterów Warszawy, Warszawa 2002, s. 175 (z fotografią)
  • Tomasz Strzembosz: W stronę zachodzącego słońca. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Rytm, 2003, s. 19. ISBN 83-88794-94-9.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Trybuna Robotnicza, nr 4 (4350) 7 stycznia 1958 roku, s. 2.
    2. Cmentarz Stare Powązki: Teofil Darski, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-06-21].
    Szare Szeregi – kryptonim konspiracyjny Organizacji Harcerzy ZHP i szerzej – całego Związku Harcerstwa Polskiego, w okresie okupacji niemieckiej i radzieckiej podczas II wojny światowej 1939-1945. Szare Szeregi zostały powołane 27 września 1939 w Warszawie przez grono członków Naczelnej Rady Harcerskiej.Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Organizacja Harcerska Polski Ludowej, OHPL – organizacja pseudoharcerska, działająca od sierpnia do grudnia 1956 r. Powstała formalnie z przekształcenia Organizacji Harcerskiej Związku Młodzieży Polskiej powstałej po bezprawnej likwidacji, przez władze komunistyczne w 1949 r., Związku Harcerstwa Polskiego. Działała w ramach Związku Młodzieży Polskiej, posiadając dość szeroką autonomię. Przekształcona (deklaratywnie, a praktycznie częściowo włączona do ZHP) po Krajowym Zjeździe Działaczy Harcerskich.
    Związek Harcerstwa Polskiego (ZHP) – największa polska organizacja harcerska, powstała 1 listopada 1918, z połączenia wszystkich wcześniej działających organizacji harcerskich i skautowych, z trzech zaborów. Jest wychowawczym, patriotycznym, dobrowolnym i samorządnym stowarzyszeniem otwartym dla wszystkich bez względu na pochodzenie, rasę czy wyznanie.
    Aleksander Kamiński, przybrane nazwisko: Aleksander Kędzierski, ps. Dąbrowski, J. Dąbrowski, Fabrykant, Faktor, Juliusz Górecki, Hubert, Kamyk, Kaźmierczak, Bambaju (ur. 28 stycznia 1903 w Warszawie, zm. 15 marca 1978 tamże) – pedagog, wychowawca, twórca metodyki zuchowej, instruktor harcerski, harcmistrz, żołnierz Armii Krajowej oraz jeden z ideowych przywódców Szarych Szeregów. Mąż Janiny Kamińskiej, polskiej archeolog, pedagog i instruktorki Związku Harcerstwa Polskiego, ojciec Ewy Rzetelskiej-Feleszko (profesor językoznawstwa).
    Harcerstwo starsze, ruch starszoharcerski – grupa metodyczna i wiekowa w harcerstwie, w przeszłości obejmująca młodzież szkół ponadpodstawowych (powyżej 15 lat).
    Harcerz Rzeczypospolitej – krakowskie czasopismo instruktorów harcerskich o zasięgu ogólnopolskim, wydawane początkowo jako miesięcznik (obecnie kwartalnik).
    W okresie stalinizmu (lata 1949-1956) działało ok. 100 organizacji tzw. "drugiej konspiracji harcerskiej" w większości bez broni lub z nieliczną bronią przechowywaną na wypadek wybuchu III wojny ewentualnie używanej celem szkolenia. W większym stopniu pojawiały się cele wychowania patriotycznego, a nawet w wielu organizacjach oddziaływania na młodzież nie zrzeszoną i społeczeństwo. Powszechnie posługiwano się ulotkami i napisami na murach. Eksplozja powstawania nowych organizacji łączyła się z bezprawnym zlikwidowaniem ZHP w 1949 roku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.