• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zofia Branicka

    Przeczytaj także...
    Kaplica Potockich, zwana także Różyców oraz Padniewskiego, pod wezwaniem Oczyszczenia Najświetszej Panny Marii – jedna z dziewiętnastu kaplic Katedry Wawelskiej. Znajduje się w południowej nawie bocznej, na zachód od kaplicy Szafrańców.Filantropia (stgr. φιλανθρωπία philanthrōpia – dobroczynność, życzliwość; φιλάνθρωπος philánthrōpos – kochający ludzkość) to działalność osób bądź instytucji, polegająca na bezinteresownym udzielaniu pomocy finansowej lub materialnej potrzebującym.
    Krzeszowice – miasto w woj. małopolskim, w powiecie krakowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Krzeszowice. Jest jednym z ośrodków miejskich aglomeracji krakowskiej. Według danych z 31 grudnia 2011 miasto miało 10 288 mieszkańców. Położone jest ok. 25 km na zachód od centrum (18 km od granicy) Krakowa, przy linii kolejowej nr 133 (Kraków – Katowice) i przy drodze krajowej nr 79 (ul. Kościuszki, ul. Trzebińska) (południowa część miasta). W latach 1928–1966 miasto miało status uzdrowiska o charakterze użyteczności publicznej.
    Zofia Branicka

    Zofia z Branickich Potocka (ur. 11 stycznia 1790 w Warszawie - zm. 6 stycznia 1879 w Krzeszowicach) – polska arystokratka, żona Artura Potockiego, którego poślubiła w 1816, filantropka.

    Pochodziła z rodu Branickich, była córką Franciszka Ksawerego i Aleksandry, żoną Artura Potockiego, matką Adama Potockiego.

    Była miłośniczką sztuki, kolekcjonowała m. in. malarstwo włoskie. Jako filantropka była działaczką Arcybractwa Miłosierdzia i Towarzystwa Dobroczynności. Założyła szpital i schronisko dla biednych w Krzeszowicach i nazwała go imieniem męża Artura Potockiego. Patronowała akcji niesienia pomocy rannym w powstaniu styczniowym. Była inicjatorką przebudowy kaplicy Świętego Leonarda na Wawelu, fundatorką kaplicy Potockich w Katedrze Wawelskiej oraz założycielką Biura Ratunkowego dla niesienia pomocy pogorzelcom w krakowskim pałacu pod Baranami.

    Wawel – wzgórze na Pomoście Krakowskim, w Krakowie, w Dzielnicy I Stare Miasto, na lewym brzegu Wisły; historyczna dzielnica Krakowa.Adam hrabia Potocki herbu Pilawa (ur. 24 lutego 1822 w Łańcucie, zm. 15 czerwca 1872 w Krzeszowicach) – polski polityk galicyjski, jeden z twórców krakowskiego stronnictwa konserwatywnego i orędownik autonomii tego rejonu.

    Została pochowana w Krzeszowicach 9 stycznia 1879.





    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Powstanie styczniowe – polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone manifestem 22 stycznia 1863 wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy, spowodowane narastającym rosyjskim terrorem wobec polskiego biernego oporu. Wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 na Litwie, trwało do jesieni 1864. Zasięgiem objęło tylko ziemie zaboru rosyjskiego: Królestwo Polskie oraz ziemie zabrane.
    Braniccy – nazwisko członków dwóch polskich rodów arystokratycznych: starszego używającego herbu Gryf i młodszego używającego herbu Korczak. Ostatnim z rodu Gryfitów był Jan Klemens Branicki - właściciel pałacu Branickich w Białymstoku.
    Artur Stanisław Potocki (ur. 1787 w Paryżu, zm. 1832 w Wiedniu) – oficer napoleoński, protoplasta "gałęzi krzeszowickiej" rodu Potockich. Syn pisarza i podróżnika Jana Potockiego i Julii Potockiej z Lubomirskich. Żonaty z Zofią hrabianką Branicką, prawdopodobnie wnuczką carycy Katarzyny II.
    Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.
    Franciszek Ksawery Branicki herbu Korczak (ur. ok. 1730 roku w Barwałdzie, zm. 1819 roku w Białej Cerkwi) – starosta halicki 1765. Przeciwnik reform Sejmu Czteroletniego i Konstytucji 3 Maja, współtwórca konfederacji targowickiej, jego nazwisko stało się synonimem zdrajcy.
    Aleksandra z Engelhardtów Branicka (ur. 1754, zm. 1838) – córka Wasyla von Engelhardt i Marii Potiomkin. Uważano ją za nieślubną córkę carycy Katarzyny Wielkiej i Grigorija Potiomkina. Według innych plotek miała być owocem związku Katarzyny II z hrabią Siergiejem Sałtykowem – zaraz po urodzeniu cesarzowa Elżbieta miała zamienić ją na niemowlę płci męskiej niewiadomego (bądź "czuchońskiego", czyli estońskiego) pochodzenia, które uznano jako syna Katarzyny, późniejszego cesarza Pawła I Romanowa. W 1781 r. została wydana za hetmana Franciszka Ksawerego Branickiego, późniejszego targowiczanina. Na jej cześć nazwana została rezydencja Branickich pod Białą Cerkwią – Aleksandria.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.