• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Znaki niedrukowalne

    Przeczytaj także...
    Tab, klawisz tabulacji lub tabulator to klawisz na klawiaturze komputera. Wykorzystywany jest on do wstawiania tabulacji lub okańczania poleceń. Często służy on też do zmiany aktywnego pola wprowadzania informacji (pola tekstowe, pola zaznaczenia, przyciski), np. w formularzach na stronach www. Czyni to go szczególnie istotnym podczas korzystania z komputera bez pomocy myszki. W niektórych programach w systemach linux służy on za automatyczne uzupełnianie rozpoczętej komendy.BOM (ang. Byte Order Mark) – znacznik kolejności bajtów w wielobajtowym kodowaniu znaków jest zapisywany na początku strumienia bajtów (pliku) i informuje, w jakiej kolejności należy ustawić bajty, aby odczytać kod znaku. BOM rozwiązuje problem interpretacji kolejności bajtów w znaku i umożliwia automatyczną detekcję kodowania UTF-8, UTF-16LE, UTF-16BE, UTF-32LE, UTF-32BE oraz ASCII.
    EOF (ang. End of file) - Znak kontrolny oznaczający koniec pliku. Nie posiada swojego odpowiednika w kodzie ASCII. W systemach unixowych wprowadzany w terminalu przez kombinację klawiszy CTRL+D, natomiast w Windows wprowadzany do wiersza poleceń poprzez użycie CTRL+Z.

    Znaki niedrukowane, znaki niedrukowalne – wszystkie znaki występujące w treści tekstu zapisanego cyfrowo (z użyciem komputera), których nie widać w gotowym dokumencie lub są prezentowane jako odstępy (np. spacja, tabulacja) na ekranie i w druku.

    DTP (ang. Desktop Publishing – publikowanie zza biurka) – termin oznaczający pierwotnie ogół czynności związanych z przygotowaniem na komputerze materiałów, które będą później powielone metodami poligraficznymi. Krócej mówiąc, termin ten oznacza komputerowe przygotowanie do druku. W tym znaczeniu termin ten dotyczy nie tylko fazy projektowej, czyli tworzenia w programach komputerowych obrazu (oraz kształtu) stron publikacji, ale także zarządzania pracą grupową, a nawet odnosi się do komputerowego sterowania urządzeniami wykorzystywanymi w tym procesie, a więc np. naświetlarkami czy maszynami drukarskimi.Tabulacja to sposób wyrównywania tekstu, stosowany w maszynach do pisania, do których nawiązuje zachowanie komputerowych edytorów tekstu.

    Do znaków niedrukowanych należą:

    Znaki drukowalne – wszystkie znaki występujące w tekście zapisanym cyfrowo (komputerowo), które widać na ekranie monitora i w druku. Są to wszystkie znaki oprócz spacji, tabulatorów i innych znaków sterujących (kodów sterujących), które mają bezpośredni wpływ na wygląd treści publikacji, jak np. znak przeniesienia wyrazu, znak wymuszenia nowego wiersza, lub znak początku kolejnego akapitu.Znakowy typ danych (ang.) character data type – typ danych stosowany w wielu językach programowania, reprezentujący jeden znak tekstu.
  • znaki wprowadzane przez osobę piszącą (kody spacji, entera, tabulatora oraz inne kody wstawiane zwykle kombinacjami klawiszy)
  • znaki wprowadzane do tekstu automatycznie przez edytor lub procesor tekstu:
  • znaki dzielenia wyrazów
  • znak końca linii
  • znak końca strony
  • BOM
  • znak końca pliku (EOF)
  • znaki sterujące (kody sterujące).
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • znaki drukowalne
  • DTP
  • Procesor tekstu - zaawansowany edytor tekstowy umożliwiający oprócz edycji czystej zawartości tekstowej, także formatowanie tekstu, czyli nadanie mu odpowiedniej szaty typograficznej (np. stosowanie krojów pisma, ustalanie łamów, regulacja świateł itd.), stosowanie różnych kolorów, łączenie tekstu z grafiką, a jednocześnie określenie formatu papieru, na którym dany dokument ma być wydrukowany. Aby to wszystko było możliwe do wykonania w praktyce, edycja odbywa się w trybie WYSIWYG (czyli na ekranie monitora prezentowane są efekty wprowadzanych zmian wyglądu, i jednocześnie jest to wygląd dokumentu taki sam, jak po wydrukowaniu).Spacja – w zecerstwie tzw. materiał justunkowy, materiał zecerski bez oczka. Spacje służyły do rozdzielania wyrazów lub do spacjowania liter. Spacja należy do justunku drobnego. Spacje poniżej 2 punktów były rzadko używane, gdyż sprężynując rozpychały nierównomiernie wiersze składu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Edytor tekstu – program komputerowy ukierunkowany zasadniczo na samo wprowadzanie lub edycję tekstu, a nie na nadawanie mu zaawansowanych cech formatowania (do czego służy procesor tekstu). W zależności od zastosowań, edytory tekstu nie mają w ogóle możliwości zajmowania się wyglądem i formatowaniem tekstu, skupiając się tylko na wprowadzaniu samych znaków, lub też mają te możliwości bardzo ograniczone.
    Kod sterujący lub znak sterujący (ang. control code) – znak, który w danym kodowaniu znaków nie przenosi informacji, ale służy do sterowania urządzeniem przetwarzającym dane, np. drukarką, terminalem, czy modemem.
    Enter (ang. wejdź), klawisz akceptacji - przycisk na klawiaturze, w większości programów służący do wyboru domyślnej dla danego okna lub innej wybranej przez użytkownika akcji bądź zakończenia akapitu w edytorach tekstu. W niektórych klawiaturach oznaczony jest jako Return (ang. powróć), co nawiązuje do funkcji tego klawisza w maszynach do pisania - czyli przejścia do nowej linii i powrotu karetki. Stąd też ikoną umieszczaną na klawiszu Enter jest zazwyczaj strzałka w dół i w lewo. Na większości klawiatur znajdują się dwa Entery: jeden w bloku alfanumerycznym, używany najczęściej, a drugi (tzw. szary) w bloku numerycznym. Oba klawisze są rozróżnialne dla systemu operacyjnego, więc ich działanie może być różne (domyślnie jest takie samo).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.006 sek.