Znaki kartograficzne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Znaki kartograficzne to umowny zestaw znaków używanych na mapie, służący do przedstawiania różnych zjawisk, zdarzeń i obiektów. W zależności od dokładności i rodzaju mapy są to różne znaki. Znaki kartograficzne przeważnie utożsamia się z sygnaturową metodą prezentacji kartograficznej. Przykładowe znaki kartograficzne to: rzeka (niebieska linia), las (zielona przestrzeń) lub np. hotel (litera H w domku). Do znaków kartograficznych zalicza się również m.in. poziomice.

Las (biocenoza leśna) - kompleks roślinności swoisty dla danego kontynentu geograficznego, charakteryzujący się dużym udziałem drzew rosnących w zwarciu, wraz ze światem zwierzęcym i różnymi czynnikami przyrody nieożywionej oraz związkami, które między nimi występują.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • mapa
  • kartograficzne metody prezentacji
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • L. Ratajski, Metodyka Kartografii społeczno-gospodarczej. PPWK, Warszawa 1989
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Przykłady współczesnych znaków kartograficznych




  • Reklama