Zmierzch (pora dnia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fazy zmierzchu. Civil twilight – zmierzch cywilny; nautical twilight – zmierzch żeglarski; astronomical twilight – zmierzch astronomiczny
Przejście od zmierzchu do nocy

Zmierzch – okres po zachodzie Słońca, w którym Ziemia oświetlona jest światłem słonecznym rozproszonym w atmosferze. Rozróżnia się następujące fazy zmierzchu:

Zmierzch cywilny (także kalendarzowy) – faza zachodu Słońca, w której środek tarczy słonecznej znajdzie się nie więcej niż 6 stopni kątowych poniżej horyzontu (tarcza słoneczna oglądana z Ziemi ma średnicę ok. pół stopnia). W tym czasie pojawiają się na niebie (przy dobrej przejrzystości powietrza) najjaśniejsze gwiazdy i planety („Gwiazda Wieczorna”, „pierwsza gwiazdka” w Wigilię). Ze względu na rozproszenie światła w atmosferze jest jeszcze na ogół dostatecznie dużo światła słonecznego, że wystarcza to jeszcze do normalnej działalności na otwartej przestrzeni bez sztucznych źródeł światła.Atmosfera — gazowa powłoka otaczająca planetę o masie wystarczającej do utrzymywania wokół siebie warstwy gazów w wyniku działania grawitacji. Ta definicja stosuje się do planet skalistych i księżyców. W przypadku gazowych olbrzymów, takich jak Jowisz, oraz gwiazd (por. atmosfera słoneczna) terminem atmosfery określa się tylko zewnętrzne (przezroczyste) warstwy gazowej powłoki, z których promieniowanie dociera bezpośrednio do obserwatora.
  • zmierzch cywilny – środek tarczy słonecznej nie więcej niż 6° poniżej horyzontu
  • zmierzch żeglarski (nautyczny) – środek tarczy słonecznej od 6 do 12° poniżej horyzontu
  • zmierzch astronomiczny – środek tarczy słonecznej od 12 do 18° poniżej horyzontu
  • Po zmierzchu astronomicznym następuje noc astronomiczna.

    Ziemia (łac. Terra) − trzecia, licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego.

    Analogiczne 3 fazy ma świt.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Iwona Wytrzyszczak: Wykład z podstaw astronomii. s. 31. [dostęp 2014-09-02].






    Reklama