• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ziemia sanocka



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Niwa "to, co styka się (z) polem, co przylega do pola"; hebr. nawe; niem. die Au(e) od wyrazu Aue łąka, w niemieckich nazwach dzierżawczych np. Raspenau - niwa Raspego, także Flur ("ager, Ackerland"); poł. naiwa, dłuż. niwa, pomor. niva, cz. niva - w systemie wiejskiej gospodarki feudalnej jednostka służąca celom obrachunkowym i ewidencyjnym. Podział gruntu na niwy mógł np. wynikać z typu łanowego pomiaru powierzchni, tzn. że niwa złożona była z parcel o wymiarach łanu.Boguchwała – miasto w Polsce położone w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim, w gminie Boguchwała, na Podgórzu Rzeszowskim, nad Wisłokiem, graniczące bezpośrednio z Rzeszowem przy trasie międzynarodowej E371.
    Sztandar ziemi przemysko-sanockiej z okresu bitwy pod Grunwaldem, dewiza „Fortuna – Favet – Fortibus”

    Ziemia sanocka (łac. Terra et Districtus Sanociensis) – jedna z większych ziem I Rzeczypospolitej, jednostka ta funkcjonowała w okresie od XIV do XVIII wieku. W jej skład wchodziły późniejsze powiaty: sanocki, brzozowski, leski oraz część powiatów turczańskiego, krośnieńskiego i rzeszowskiego. Ziemia sanocka była częścią województwa ruskiego, w skład którego wchodziły jeszcze ziemia lwowska, ziemia przemyska, ziemia żydaczowska oraz ziemia chełmska i ziemia halicka. Stolicą województwa był Lwów.

    Nowosiółki – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Baligród. Przez wieś przebiega droga wojewódzka 893.Choceń – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Choceń. Dawna własność Józefa Blizińskiego.

    Obejmowała południowo-zachodnią część województwa ruskiego w dorzeczu górnego i środkowego Sanu, od jego źródeł po Dubiecko, oraz w dorzeczu górnego Wisłoka. Od północy i wschodu graniczyła ziemia sanocka z ziemią przemyską, od zachodu z województwem krakowskim (powiat biecki), i sandomierskim (powiat pilzneński). Koło Krosna schodziły się wówczas granice trzech województw I Rzeczypospolitej. W roku 1665 ziemia sanocka liczyła 371 wsi i 12 miast i miasteczek.

    Wola Krecowska (w latach 1977–1981 Wola Sadowska) – wieś w Polsce, leżąca w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Tyrawa Wołoska. Zabłotce – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie wiejskiej Sanok, na pograniczu Pogórza Bukowskiego i Pogórza Dynowskiego. Powierzchnia sołectwa to ok. 210 ha.

    Sejmiki generalne województwa ruskiego odbywały się w Sądowej Wiszni. Na zamku sanockim znajdował się również Sąd Wyższy Prawa Niemieckiego dla całej ziemi sanockiej (14251553). Pierwsze cztery ziemie weszły w 1772 r. w skład Królestwa Galicji i Lodomerii.

    Herb i barwy[ | edytuj kod]

    Herbem ziemi sanockiej jest w polu błękitnym dwugłowy orzeł złoty z takąż koroną pod nim umieszczony. Kolory żółty i błękitny są barwami herbowymi Piastów śląskich zapisanych w XIV-wiecznym herbarzu flamandzkim Gerlego. Znak dwugłowego orła nawiązuje do symboliki Orientu, który pojawił się XIII w. z sąsiadującej z Polską Rusią Halicką. Złoty (żółty) orzeł jest symbolem siły i praworządności nawiązującej do heraldyki opolskiej linii Piastów oraz osoby księcia Władysława II Opolczyka, który obdarzył te ziemie szeregiem przywilejów i fundacji.

    Markowce – wieś w południowo-wschodniej Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Sanok, na Pogórzu Bukowskim.Sakowczyk – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Solina. Przez wieś przebiega droga wojewódzka 894

    Osadnictwo[ | edytuj kod]

    Ziemia sanocka została skolonizowana przez kilka niemieckich (zob. Głuchoniemcy) rodów rycerskich przybyłych do Polski głównie z Węgier – Balowie, Tarnawscy, Saksonii (Miśnia) – Fryderyk Myssnar (Jaćmirscy) i Fredrowie, z Czech – Herburtowie, Felsztyńscy i Czeszykowie, ze Śląska – Kmitowie, Bobolowie. Ziemia sanocka graniczyła od zachodu z powiatem bieckim (województwa krakowskiego) i powiatem pilzneńskim (województwa sandomierskiego), od południa z węgierskimi komitatami Zemplén oraz Ung, od wschodu i północy z ziemią przemyską.

    Nowosielce (dawn. Nowosielce-Gniewosz) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Zarszyn, nad potokiem Pielnica.Krosno (niem. Krossen) – miasto na prawach powiatu w województwie podkarpackim, siedziba władz powiatu krośnieńskiego.

    Grupy etnograficzne[ | edytuj kod]

  • Pogórzanie
  • Dolinianie
  • Łemkowie
  • Bojkowie
  • Głuchoniemcy.
  • Żydzi
  • Wsie wołoskie na ziemi sanockiej[ | edytuj kod]

    Dziurdziów, Trzcianka, Bandrów, Jaśliska, Wola Sękowa, Odrzechowa, Blizne, Końskie, Hłomcza, Witryłów, Łubno, Hadle Szklarskie, Rudawka, Żohatyn, Lipa, Leszczawa, Brzeżawa, Tyrawa Wołoska, Bezmichowa, Serednica, Stefkowa, Ustianowa, Olszanica, Uherce, Bóbrka, Chrewt, Polana, Żurawin, Tarnawa, Wola, Tworylne, Rajskie, Smolnik, Wołkowyja, Solina, Mchawa, Serednie, Zahoczewie, Łukowe, Wola Czaszyńska, Czaszyn, Markowce, Niebieszczany, Morochów, Wola Morochowska, Płonna, Szczawne, Radoszyce

    Górki – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Brzozów. Wieś sąsiaduje z Humniskami, Turzym Polem, Grabownicą Starzeńską, Pakoszówką, Strachociną, Bażanówką, Jaćmierzem i Wzdowem.Lubatówka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Iwonicz-Zdrój.

    Szlachta[ | edytuj kod]

  • rody szlacheckie (magnackie): Balowie, Bobolowie, Drohojowscy, Fredrowie, Herburtowie, Kmitowie, Krasiccy, Tarnawscy
  • rody szlacheckie (ziemiańskie), koniec XIX wieku: Bilińscy herbu Sas, Dydyńscy herbu Gozdawa, Gniewoszowie herbu Kościesza, Łobaszewscy herbu Łada, Poźniakowie herbu Poźniak, Ścibor-Rylscy herbu Ostoja, Truskolascy herbu Ślepowron, Wiktorowie herbu Brochwicz.
  • Sąd wyższy prawa niemieckiego (łac. Ius supremum magdeburgense) – w średniowiecznym systemie prawnym sąd apelacyjny dla miast lokowanych na prawie magdeburskim, prawie chełmińskim i prawie flamandzkim, powołany do rozstrzygania sporów oraz decydowania o uprawnieniach i obowiązkach mieszczan. Zastępował dotychczasową praktykę odwoływania się od wyroków sądów miejskich do Magdeburga bądź Lubeki. Na ziemiach polskich pierwszy sąd wyższy prawa niemieckiego został powołany w 1233 roku w Chełmnie jednocześnie z lokacją miasta przez zakon krzyżacki. Kolejne sądy powstawały w Poznaniu (1253), Wrocławiu (pocz. XIV wieku), Kaliszu (1283), Lwówku, Środzie Śląskiej, Szczecinie i Raciborzu (prawo flamandzkie).Wołosate (w latach 1977-1981 Roztoka) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Lutowiska na obszarze Bieszczadzkiego Parku Narodowego przy drodze wojewódzkiej nr 897.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Janusz Andrzej Rieger (ur. 20 września 1934 w Krakowie) – polski językoznawca, profesor dr hab., wykładowca Instytutu Badań Interdyscyplinarnych "Artes Liberales" Uniwersytetu Warszawskiego. Profesor nauk filologicznych w Instytucie Slawistyki (1960–1997) oraz Instytucie Języka Polskiego (1997–2004) PAN. Wykładał na Uniwersytecie Łódzkim oraz na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
    Wołodź (dawna nazwa Wołodż, w latach 1977-1981 Czechów) – mała wieś w Polsce wchodząca w skład sołectwa Siedliska położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Nozdrzec, w zakolu, nad prawym brzegiem Sanu.
    Tarnawa (ukr. Тернава) – wieś w rejonie starosamborskim obwodu lwowskiego Ukrainy. Wieś liczy około 640 mieszkańców. Leży nad rzeką Jasenka. Jest siedzibą silskiej rady.
    Zasław (dawniej Zaosławie, Zasławie) – dawna wieś nad Osławą, obecnie część składowa Zagórza tworząca dwa osiedla administracyjne miasta: Zasław Bloki i Zasław za Torami.
    Ustrzyki Dolne (ukr. Устрики Долішні, ros. Устрики Дольные) – miasto w woj. podkarpackim, siedziba powiatu bieszczadzkiego, położone nad rzeką Strwiąż. Jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Ustrzyki Dolne.
    Akta Grodzkie i Ziemskie (AGZ) – wydawnictwo źródłowe w XXV tomach, wydawane w latach 1868–1935 we Lwowie. Opublikowane akta pochodzą z czasów I Rzeczypospolitej z zasobu Archiwum tzw. Bernardyńskiego we Lwowie (Archiwum Krajowego Aktów Grodzkich i Ziemskich we Lwowie).
    Monumenta Poloniae historica (pol. Pomniki dziejowe Polski) – sześciotomowe dzieło wydane w latach 1864–1893 we Lwowie, będące zbiorem najważniejszych odpisów źródeł dotyczących historii Polski.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.134 sek.