• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ziemia Święta

    Przeczytaj także...
    Miejsce święte – miejsce uznawane przez wyznawców danej religii za święte, uświęcone obecnością istoty boskiej lub świętego, albo z innego powodu uznane za takie. Miejsca święte bywają celem pielgrzymek.Maksymilian Józef Wittelsbach, niem. Maximilian Joseph Herzog in Bayern (ur. 4 grudnia 1808 w Bambergu; zm. 15 listopada 1888 w Monachium), książę w Bawarii (Herzog in Bayern).
    Zakon Braci Mniejszych (łac. Ordo Fratrum Minorum, siglum: OFM, pot. franciszkanie, franciszkanie brązowi) – katolicka wspólnota zakonna z grupy zakonów żebrzących. Założona w 1209 przez św. Franciszka z Asyżu. Jeden z największych zakonów katolickich (ponad 13 tys. braci). Do wspólnoty należą na równych prawach zarówno kapłani, jak i bracia laicy. Kościół zalicza Braci Mniejszych do instytutów kleryckich.
    Mapa z 1759 przedstawiająca Ziemię Świętą

    Ziemia Święta − termin pochodzący z Biblii, oznaczający Palestynę i Izrael jako miejsca rozgrywania się wydarzeń Starego i Nowego Testamentu. Od średniowiecza jest używany powszechnie przez chrześcijan, ale także w judaizmie i islamie.

    Nowy Testament (gr. Ἡ Καινὴ Διαθήκη, on Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki.Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.

    Ziemia Święta jest celem licznych pielgrzymek. Jej opisy można znaleźć w wielu relacjach pielgrzymów starożytnych i współczesnych (np. Pątniczki Egerii (IV w.), Pielgrzyma z Bordeaux (IV w.), Anonima z Piacenzy (VI w.), Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła, zwanego Sierotką (XVI w.), Maksymiliana Bawarskiego (XIX w.), Juliusza Słowackiego (XIX w.), Zofii Kossak-Szczuckiej (XX w.).

    Ziemia Izraela (hebr. ארץ ישראל, Erec Jisrael, także Ziemia Obiecana) – region, który według Biblii został dany Żydom przez Boga Jahwe.Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

    Różne odłamy chrześcijaństwa mają swoje odpowiednie instytucje, patriarchaty jerozolimskie, spełniające funkcję opieki nad Ziemią Świętą. W swoich oficjalnych nazwach odwołują się one do terminu Ziemia Święta. Z ramienia Kościoła katolickiego franciszkanie należący do prowincji nazywanej Kustodią Ziemi Świętej są oficjalnymi stróżami Miejsc Świętych związanych z wydarzeniami Nowego Testamentu. Istnieje ona od XIV wieku na terenie kilku krajów Bliskiego Wschodu.

    Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie. Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w niej objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.

    Często Ziemia Święta jest terminem oznaczającym część Bliskiego Wschodu w której skład wchodzą państwa: Liban, Syria, Izrael wraz z Palestyną, Jordania, część Egiptu z Górą Synaj, niekiedy nawet południowa Turcja.

    Przypisy

    1. Encyklopedia PWN: Ziemia Święta (pol.). [dostęp 2015-04-29].
    2. Eteria: Pielgrzymka do miejsc świętych. Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej, tł. W. Szołdrski CSsR, oprac. A. Bogucki OP, 1970.
    3. Pielgrzym z Bordeaux, Opis podróży z Boreaux do Jerozolimy, [w:] Piotr Iwaszkiewicz (red.): Do Ziemi Świętej. Najstarsze opisy pielgrzymek do Ziemi Świętej IV-VIII w.. Kraków: 2010, s. 64-76. ISBN 978-83-7505-183-4.
    4. Anonim z Piacenzy, Opis pielgrzymki do Ziemi Świętej, [w:] Piotr Iwaszkiewicz (red.): Do Ziemi Świętej...,. s. 200-236.
    5. Mikołaj Krzysztof Radziwiłł: Peregrynacja do Ziemi Świętej (1582-1584). Kraków: [w] Archiwum do dziejów literatury i oświaty w Polsce, t. XV, cz. II, 1925.
    6. Juliusz Słowacki: Preliminaria peregrynacji do Ziemi Świętej J. O. Księcia Radziwiłła Sierotki. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy PAX, 1959.
    7. Maximilian in Bayern: Wanderung nach dem Orient im Jahre 1838. München: Verlag von Georg Franz, 1839, s. 272. Tekst dostępny w Google eBook: Wanderung nach dem Orient im jahre 1838 (niem.). [dostęp 2015-04-30].
    8. Juliusz Słowacki: Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu. Warszawa: NetPress Digital Sp. z o.o., 2008. ISSN 978-83-284-6648-7.
    9. Maria Kalinowska: Juliusza Słowackiego "Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu". Glosy. Gdańsk: Słowo/Obraz Terytoria, 2011, s. 420. ISBN 978-83-7453-066-8.
    10. Zofia Kossak: Pątniczym szlakiem. Wrażenia z pielgrzymki. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy PAX, 1959, s. 228.
    11. Z najnowszych opisów pielgrzymki do Ziemi Świętej, zob. Henryk Pietras SJ: Duchowa pielgrzymka do Ziemi Świętej. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2012, s. 144. ISBN 978-83-7767-119-1. Jacek Święcki: Na ziemi świętej. Tam gdzie ziemia dotyka nieba. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2012, s. 256. ISBN 978-83-7767-060-6.
    12. Enciclopedia Treccani: Custodia di Terra Santa (wł.). [dostęp 2015-04-29].

    Zobacz też[]

  • archeologia
  • Studium Biblicum Franciscanum
  • Linki zewnętrzne[]

  • Krótka historia Ziemi Świętej w j. polskim
  • Geografia Ziemi Świętej w j. polskim
  • O klimacie Ziemi Świętej w j. polskim
  • Flora i fauna Ziemi Świętej w j. polskim
  • Strona oficjalnego przedstawicielstwa Kustodii Ziemi Świętej w Polsce w j. polskim
  • Synaj (arab. جبل موسى = Dżabal Musa, hebr. הר סיני ), Góra Mojżesza – góra w Egipcie, w południowej części Półwyspu Synaj, w muhafazie Południowy Synaj (Protektorat Święta Katarzyna). Wysokość 2285 m n.p.m. Jest to poszarpany nagi masyw górski z szaroczerwonego granitu. W 2002 obszar ten został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.Kustodia Ziemi Świętej − samodzielna jednostka administracyjna, będąca w praktyce jedną z prowincji Zakonu Braci Mniejszych, zwanych potocznie franciszkanami (łac. Ordo Fratrum Minorum), obejmująca tereny Bliskiego Wschodu, w tym Izrael, Autonomię Palestyńską, Jordanię, Syrię, Liban, Rodos i Cypr.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīya al-Lubnānīya, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.
    Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).
    Bliski Wschód (arab. الشرق الأوسط; hebr. המזרח התיכון; per. خاورمیانه, Xâvar-e Miyâne; przestarzałe Lewant) – region geograficzny leżący na styku Azji, Europy i Afryki.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Juliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza i Krasińskiego określany jako jeden z Wieszczów Narodowych. Twórca filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim, był też mistykiem. Obok Mickiewicza uznawany powszechnie za największego przedstawiciela polskiego romantyzmu.
    Egeria (także Eteria, Aetheria, Heteria) – pątniczka, która w latach 381-384 nawiedziła Ziemię Świętą pozostawiając opis swojej podróży - Itinerarium. Tekst pamiętnika odnalazł w roku 1884 w bibliotece w Arezzo J. F. Gamurrini (publikacja w 1887). Egeria pochodziła najprawdopodobniej z Półwyspu Iberyjskiego (być może z Galicji) lub z południowej Galii. Musiała być osobą zamożną, być może pochodziła z jakiejś znanej rodziny. Przypuszczano nawet, że była krewną cesarza Teodozjusza Wielkiego. W swoim Itinerarium użyła dość typowej łaciny późnoantycznej - latina vulgaris, cotidiana. Musiała doskonale znać Pismo Święte i pisma apokryficzne. Posługiwała się łacińskim przekładem Onomastikonu Euzebiusza z Cezarei. Pamiętnik Egerii jest niezastąpionym źródłem dla badaczy zajmujących się historią monastycyzmu, liturgii, dla archeologów i językoznawców.
    Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.058 sek.