• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zhu’an Shigui

    Przeczytaj także...
    Linji zong (臨濟宗) – szkoła chan założona przez chińskiego mistrza chan Linji Yixuana około 850 r. Była spadkobierczynią szkoły hongzhou, stosowała więc różne, nieraz ekstremalne, sposoby nauczania z mocnym naciskiem na praktykę gong’anową.Huanglong Huinan (黃龍慧南; ur. 1002, zm. 1069) (kor. Hwangnyon Hyenam ( ); jap. Ōryu Enan ( ); wiet. Hoàng Long Huệ Nam) – chiński mistrz chan, założyciel szkoły huanglong, odgałęzienia szkoły linji.
    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.

    Zhu’an Shigui (ur. 1083, zm. 1146; chiń. 竹庵士珪 pinyin Zhú’ān Shìguī; kor. 죽암사규 Chugam Sagyu; jap. Chikuan Shikei; wiet. Trúc Am Sĩ ?;) – chiński mistrz chan z frakcji yangqi szkoły linji.

    Biografia[]

    Shigui pochodził z miasta Chengdu w prowincji Syczuan.

    Fengxue Yanzhao (chiń. 風穴延沼; ur. 896, zm. 973) (kor. P’unghyǒl Yǒnjo ( ); jap. Fuketsu Enshō ( ); wiet. Phong Huyệt Diên Chiểu) – chiński mistrz chan ze szkoły linji.Xinghua Cunjiang (興化存獎; ur. 830–924; kor. Hŭnghwa Chonjang, jap. Kōke Zonshō, wiet. Hưng Hoá Tồn Tưởng) – chiński mistrz chan szkoły linji.

    Jako młody chłopiec opuścił dom rodzinny i udał się do klasztoru Dazi (Wielkiego Współczucia) w Chengdu. Jego nauczycielem był Zongya. Studiował tam Surangama Sutra. Po 5 latach studiów opuścił klasztor i jako "yunshui wędrował praktykując pod kierunkiem wielu nauczycieli.

    W końcu dotarł na górę Longmen, gdzie przebywał mistrz chan Foyan Qingyuan (10681120). Shigui, który był już doświadczonym uczniem chanu, zademonstrował mistrzowi swoje zrozumienie. Foyan dał mu radę

    Stupa (sanskr. स्तूप stūpa; pali थुप thūpa, język tajski: เจติย czedi; język laotański that; jap. 卒塔婆 sotoba, kopiec, szczyt) – najprostszy typ budowli sakralnej buddyjskiej, rzadziej dźinijskiej, wywodzącej się z Indii, pełniącej funkcję relikwiarza. Ze względu na architekturę jest niezwykle odporna na trzęsienia ziemi. Na terenie Sri Lanki ten typ budowli nosi nazwę dagoby, w Tajlandii – czedi, w Indonezji – candi, w Bhutanie, Nepalu i w Tybecie – czortenu, w Mongolii – suburganu.Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.
    Twoje uchwycenie umysłu jest całkowite, jednak musisz otworzyć swoje oczy i uszy.

    Shigui został uczniem mistrza Foyana i piastował stanowisko kierownika gmachu mnichów a także był służącym mistrza. (...)Shigui powiedział Jak to jest, kiedy ustają pytania i odpowiedzi? Foyan powiedział To tak, jakbyś uderzył młotkiem w tablicę przy gmachu mnichów. Shigui niezrozumiał tego, co chciał powiedzieć Foyan. Wieczorem Foyan przyszedł do pomieszczenia Shiguia i rozmawiał z nim. W trakcie rozmowy Shigui przypomniał ich wcześniejszą rozmowę. Foyan powiedział Czcza gadanina. Po usłyszeniu tego Shigui doświadczył wielkiego oświecenia.

    Po jakimś czasie po otrzymaniu od mistrza przekazu Dharmy i opuszczeniu klasztoru Shigui rozpoczął nauczać. Około 1115 r. przebywał i nauczał chanu w Tianning. Przebywał tam do 1135 r., kiedy – po zaproszeniu od cesarza – został opatem klasztoru Nengren.

    Shishuang Chuyuan (石霜楚圓; ur. 986, zm. 1039); kor. Sǒksang Ch’owǒn; jap. Sekisō Soen; wiet. Thạch Sương Sở Viên) – chiński mistrz chan ze szkoły linji. Znany także jako Ciming Chuyuan (慈明楚圓).Fenyang Shanzhao (汾陽善昭; ur. 947, zm. 1024; (kor. Punyang Sǒnjo ( ); jap. Funyō Zenshō ( ); wietn. Phần Dương Thiện Chiêu) – chiński mistrz chan ze szkoły linji. Znany także jako Taizi Shanzhao oraz Fenyang Wude.
    Mnich zapytał Shigui Co jest pierwszą zasadą? Shigui powiedział To, o co zapytałeś, jest drugą zasadą.

    W 1146 r. mistrz zwołał całą kongregację i wszystkich świeckich pracujących dla klasztoru, i wygłosił ostatnie nauki. Następnego dnia wykąpał się, uderzył w dzwon aby zgromadzić mnichów, siadł w pozycji medytacyjnej i zmarł. Relikwie pozostałe po kremacji zostały umieszczone w stupie na górze Gu.

    Linji zong (臨濟宗) – szkoła chan założona przez chińskiego mistrza chan Linji Yixuana około 850 r. Była spadkobierczynią szkoły hongzhou, stosowała więc różne, nieraz ekstremalne, sposoby nauczania z mocnym naciskiem na praktykę gong’anową.Yangqi Fanghui (楊岐方會; ur. 992, zm. 1049; kor. Yanggi Panghwe 양기 방회 , jap. Yōgi Hōe, wiet. Dương Kì Phương Hội) – chiński mistrz chan szkoły linji, założyciel linii przekazu czy też frakcji linji znanej jako yangqi.

    Linia przekazu Dharmy[]

    Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.

    Druga liczba oznacza ilość pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.

    Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w innym kraju.

  • 38/11. Linji Yixuan (zm. 867) szkoła linji
  • 39/12. Xinghua Cunjiang (830888/925) *także Weifu
  • 40/13. Nanyuan Huiyong (860930) *także Baoying
  • 41/14. Fengxue Yanzhao (896973)
  • 42/15. Shoushan Xingnian (926993) *także Shengnian
  • 43/16. Fenyang Shanzhao (9471024) *także Fenzhou lub Fenxue
  • 44/17. Ciming Chuyuan (9871040) *także Shishuang i Nanyuan
  • 45/18. Huanglong Huinan (10021069) frakcja huanglong
  • 45/18. Yangqi Fanghui (9921049) frakcja yangqi
  • 46/19. Baiyun Shouduan (10251079)
  • 47/20. Wuzu Fayan (10241104)
  • 48/21. Yuanwu Keqin (10631135)
  • 49/21. Foyan Qingyuan (10681120)
  • 50/22. Zhu’an Shigui (10831146)
  • 50/22. Gao’an Shanwu (10741132)
  • Przypisy

    1. "dosł. "obłok i woda" – określenie wędrownych mnichów

    Bibliografia[]

  • Andy Ferguson: Zen's Chinese Heritage. Boston: Wisdom Publications, 2000, s. 123–125. ISBN ISBN 0-86171-163-7.
  • Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Nanyuan Huiyong (南院慧顒; ur. 860, zm. 950; kor. Namwǒn Hye(?), jap. Nan’in Egyō, wiet. Nam Viện Huệ Ngung) – chiński mistrz chan szkoły linji. Znany także jako Baoying Huiyong (寶應慧顒).
    Wuzu Fayan (五祖法演; ur. 1024, zm. 1104); kor. Ojo Pǒbyǒn, jap. Goso Hōen, wiet. Ngũ Tổ Pháp Diễn) – chiński mistrz chan z frakcji yangqi szkoły linji. Znany także jako Qingyuan Fayan.
    Linji Yixuan (chiń. 臨濟義玄, pinyin: Línjì Yìxuán, Wade-Giles Lin-chi I-hsüan; ur. ? – zm. 866) (kor. Imje Ŭihyǒn (임제의현 ) | jap. Rinzai Gigen (リンザイギゲン) | wiet. Lâm Tế Nghĩa Huyền) – założyciel szkoły linji buddyzmu chan, z której wywodzi się m.in. jedna z największych szkół japońskich zen – rinzai.
    Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.
    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.
    Baiyun Shouduan (白雲守端; ur. 1025, zm. 1072) (kor. Paegun Sudan ( ); jap. Hakuun Shutan ( ); wiet. Bạch Vân Thủ Đoan) – chiński mistrz chan ze szkoły linji. Także Haihui Shouduan.
    Język koreański – izolowany język używany na Półwyspie koreańskim. Według niektórych teorii łączony z językami ałtajskimi lub ajnoskim. Używany jest głównie w Korei Południowej oraz Północnej, a także w sąsiadującej z Koreą Północną chińskiej prefekturze autonomicznej Yanbian. Na świecie językiem tym posługuje się ok. 78 milionów ludzi, włączając w to duże skupiska w republikach dawnego Związku Radzieckiego, USA, Kanadzie, Brazylii i Japonii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.