• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zespół leśny



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Bór świerkowy (świerczyna) – las iglasty, w którym dominującym gatunkiem w drzewostanie jest świerk. Bory świerkowe występują przede wszystkim w górach w paśmie regla dolnego jak i regla górnego. Pozostałe bory świerkowe są głównie wynikiem sztucznego nasadzania.Żyzna buczyna sudecka (Dentario enneaphylli-Fagetum Oberd. 1957 ex W. & A. Matuszkiewicz 1960) - żyzny wysokopienny las bukowy zajmujący siedliska w typie lasu świeżego i wilgotnego. Tworzy ją wysokopienny drzewostan bukowy z domieszką świerka, jodły, jaworu, rzadziej (w formie podgórskiej dębów i graba). Najczęściej występuje na podłożu wapiennym, na glebach zasobniejszych i stąd jest o wiele rzadsza od buczyny acidofilnej.

    Zespół leśny - w fitosocjologii zespół roślinny z podstawową strukturą zbiorowiska roślinnego określoną przez gatunki drzewiaste. Wykazuje budowę warstwową (różne warstwy mogą być rozwinięte w różnym stopniu), najczęściej wyróżnia się:

  • a - warstwa drzew
  • b - warstwa podszytu
  • c - warstwa runa
  • d - warstwa przyziemna (mszaki, porosty, grzyby)
  • Spis treści

  • 1 Lista zespołów leśnych w Polsce
  • 1.1 Zespoły leśne należące do związku borów sosnowych Dicrano-Pinion
  • 1.2 Zespoły leśne należące do związku borów świerkowych i jodłowych Piceion abietis
  • 1.3 Zespoły leśne należące do klasy atlantyckich lasów acidofilnych Quercetalia robori-petraeae
  • 1.4 Zespoły leśne należące do rzędu dąbrów świetlistych Quercetalia pubescenti-petraeae
  • 1.5 Zespoły leśne należące do związku lasów grądowych Carpinion betuli
  • 1.6 Zespoły leśne należące do związku lasów bukowych Fagion sylvaticae
  • 1.7 Zespoły leśne należące do związku górskich i podgórskich zboczowych lasów wilgotnych Tilio platyphyllis-Acerion pseudoplatani
  • 1.8 Zespoły leśne należące do związku łegów Alno-Ulmion
  • 1.9 Zespoły leśne należące do związku łęgów wierzbowo topolowych Salicion albae
  • 1.10 Zespoły leśne należące do klasy olsów Alnetea glutinosae
  • 2 Bibliografia
  • 3 Linki zewnętrzne
  • Wyżynny jodłowy bór mieszany (Abietetum polonicum) – zespół leśny reprezentujący związek iglastych lasów borealno-kontynentalnej części Europy o słabo rozpoznanym zasięgu. W Polsce występuje przede wszystkim w rejonie Gór Świętokrzyskich i na Roztoczu, poza tym w rozproszeniu w południowej części kraju oraz na pogórzy Karpat Zachodnich. Charakterystyczną cechą zespołu jest dominacja jodły pospolitej w drzewostanie i udział zarówno gatunków górskich, jak i typowych dla lasów niżowym, przy czym brak tu zazwyczaj (z wyjątkiem luk) światłolubnych gatunków charakterystycznych dla borów sosnowych. Gatunkami towarzyszącymi w drzewostanie są świerk pospolity, buk zwyczajny i sosna zwyczajna.Bór bażynowy, nadmorski bór sosnowy, nadmorski bór bażynowy (Empetro nigri-Pinetum Wojt. 1964) – sosnowy bór rosnący na glebach bielicowych wytworzonych z piasków luźnych na nadmorskich wydmach szarych.


    Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Grąd – wielogatunkowy i wielowarstwowy las liściasty zazwyczaj z przewagą grabu i dębu i z udziałem różnych innych gatunków. W fitosocjologii zespoły leśne reprezentujące grądy wyodrębniane są w związek zespołów Carpinion betuli. Na mapach potencjalnej roślinności naturalnej Polski, lasy grądowe dominują stanowiąc 41,6% powierzchni kraju. Ze względu na to, że wykształcają się na siedliskach żyznych – zostały w ogromnej większości zniszczone i zajęte przez grunty rolne lub zdegradowane z powodu uprawy drzew iglastych. Grądy stanowią siedlisko przyrodnicze chronione w sieci Natura 2000.
    Ols torfowcowy (Sphagno squarrosi-Alnetum) – zespół leśny, w którym dominuje olsza czarna lub brzoza omszona. Nie posiada wyraźnie wyodrębnionej struktury kępowej. Jeden z dwóch głównych rodzajów olsów.
    Brzezina bagienna (Betuletum pubescentis, Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis) – zespół leśny o spornej przynależności syntaksonomicznej. W klasyfikacji Władysława Matuszkiewicza ze względu na charakterystyczną kombinację gatunków i warunków siedliskowych zaliczony do klasy Vaccinio-Piceetea. Zbliżony jest do zespołu Thelypteridi-Betuletum pubescentis zaliczanego do klasy Alnetea glutinosae, ale zawiera więcej elementów borowych oraz subatlantyckich (jak woskownica europejska). W literaturze zachodnioeuropejskiej bywa rozróżniana subborealna brzezina bagienna (Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis) i subatlantycka brzezina bagienna (Betuletum pubescentis). W polskiej terminologii subborealna brzezina bagienna to las olsowy Thelypteridi-Betuletum pubescentis.
    Grąd subatlantycki (Stellario holosteae-Carpinetum betuli Oberd. 1957) – syntakson w randze zespołu roślinności, rodzaj lasu grądowego.
    Buczyna storczykowa – żyzny i ciepłolubny las buczynowy o charakterystycznej kombinacji gatunków, w której znamienny jest udział gatunków światłolubnych i ciepłolubnych, w tym niektórych storczyków (stąd nazwa). Fitosocjologiczne lasy te zgrupowane są w podzwiązku Cephalanthero-Fagenion, w Polsce zbiorowiska te występują na kresach zasięgu i mają charakter reliktowy. W Polsce wyróżnia się 5 odrębnych typów takich buczyn.
    Las łęgowy – zbiorowisko leśne, występujące nad rzekami i potokami, w zasięgu wód powodziowych, które podczas zalewu nanoszą i osadzają żyzny muł. Najbardziej typową glebą dla lasów łęgowych jest holoceńska mada rzeczna. Siedliska niemal wszystkich łęgów związane są z wodami płynącymi. W drzewostanie łęgów występują m.in.: olcha, topola, wierzba, wiąz, jesion, dąb. Gatunkami występującymi we wszystkich zespołach łęgowych są: podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria), kostrzewa olbrzymia (Festuca gigantea), pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica), wiązówka błotna (Filipendula ulmaria) i bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea). Lasy łęgowe zaliczane są do roślinności azonalnej, nie związanej z określoną strefą roślinną (klimatyczną), ale ze specyfiką siedliska. Lasy te narażone są na wyniszczenia spowodowane m.in. pracami związanymi z regulacją koryt rzecznych oraz melioracjami wodnymi.
    Dicrano-Pinion – syntakson w randze związku należący do klasy borów szpilkowych Vaccinio-Piceetea (zobacz też las iglasty). W zasadzie pokrywa się z tradycyjnym pojęciem borów sosnowych (choć zaliczane do niego są występujące na podobnych siedliskach lasy mieszane, a nawet liściaste).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.038 sek.