• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zenon Jankowski

    Przeczytaj także...
    Mirosław Hermaszewski (ur. 15 września 1941 w Lipnikach na Wołyniu, syn Romana i Kamili z d. Bielańskiej) – generał brygady Wojska Polskiego, kosmonauta – pierwszy i jedyny w dotychczasowej historii Polak, który odbył lot w kosmos.Pułkownik – stopień oficerski. W SZ RP jest to najwyższy stopień wojskowy korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości sił zbrojnych po stopniu pułkownika (ang. i fr. – colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są stopnie generalskie.
    Jurij Aleksiejewicz Gagarin, ros. Юрий Алексеевич Гагарин (wym. ˈjurʲɪj ɐlʲɪˈksʲeɪvʲɪtɕ gɐˈgarʲɪn) (ur. 9 marca 1934 w Kłuszynie, zginął 27 marca 1968 w okolicach Kirżacza) – radziecki kosmonauta, pierwszy człowiek w przestrzeni kosmicznej, Bohater Związku Radzieckiego, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

    Zenon Jankowski (ur. 22 listopada 1937 w Poznaniu) – pułkownik dyplomowany pilot Wojska Polskiego, kosmonauta - dubler Mirosława Hermaszewskiego.

    Życiorys[]

    Jest absolwentem Liceum Ogólnokształcącego im. Marcina Kasprzaka w Poznaniu.

    W 1956 wstąpił do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Radomiu. Szkolił się również w Szkole w Dęblinie. 13 marca 1960 otrzymał pierwszy stopień oficerski. Jeszcze przed ukończeniem szkolenia zdobył kwalifikacje pilota-instruktora i przez dwa lata po ukończeniu szkoły uczył młodych podchorążych sztuki pilotażu na bojowych samolotach odrzutowych. Później służył w bojowej jednostce lotnictwa myśliwsko-szturmowego. Od 1964 roku należał do PZPR.

    Wykaz grup i oddziałów kosmonautów zawiera zestawienie nazwisk ludzi, którzy brali udział w misjach kosmicznych lub przygotowywali się do lotów w kosmos, nazywanych kosmonautami, astronautami, taikonautami, spationaute itp. Sporządzony został z zachowaniem chronologii poszczególnych naborów astronautów, podziałem na lata i kraje, które ich dokonywały. Poza narodowymi zespołami (astronautami zawodowymi) są tu również grupy przygotowujące się do określonych misji oraz tzw. „kosmiczni turyści”.Podpułkownik (ppłk) – wysoki stopień oficerski. W Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora. Jest zaliczany w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych.

    Jesienią 1966 został skierowany do Akademii Sztabu Generalnego, którą ukończył w 1969. Po jej ukończeniu był: dowódcą klucza lotnictwa myśliwsko-szturmowego, szefem strzelania eskadry, dowódcą eskadry i nawigatorem pułku. Wiosną 1975 objął stanowisko zastępcy dowódcy jednostki lotniczej. W tym samym roku awansował na podpułkownika.

    Radom – miasto na prawach powiatu w centralno-wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim, położone nad rzeką Mleczną.Marcin Kasprzak ps. Maciej, Teofil (ur. 2 listopada 1860 we wsi Czołowo, zm. 8 września 1905 w Warszawie) – polski drukarz, dekarz, działacz ruchu robotniczego. Członek kolejno SPD, II Proletariatu, PPS zaboru pruskiego, SDKPiL.

    27 listopada 1976 w drodze eliminacji został wybrany razem z Mirosławem Hermaszewskim (wówczas majorem) jako kandydat do lotu w kosmos pierwszego Polaka w ramach programu Interkosmos. Trening w Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina rozpoczął 4 grudnia 1976. Od lipca 1977 jako kosmonauta-badacz przechodził szkolenie w załodze dowodzonej przez Walerija Kubasowa. Decyzja o tym, że ostatecznie załoga ta została rezerwową zapadła krótko przed datą wyznaczonego startu. Podczas misji Sojuza 30 w dniach od 27 czerwca do 5 lipca 1978 pełnił funkcje konsultanta kierownika lotu. Później wrócił do służby wojskowej, którą zakończył w stopniu pułkownika.

    Dęblin – gmina miejska w województwie lubelskim, w powiecie ryckim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa lubelskiego.Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia komunistyczna założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989.

    Obecnie na emeryturze.

    Odznaczenia[]

  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 1978
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Złoty, Srebrny i Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
  • Złoty, Srebrny i Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
  • Tytuł Honorowy i Odznaka Zasłużony Pilot Wojskowy PRL – 1978
  • Odznaka Pilota
  • Odznaka Skoczka Spadochronowego
  • Złote Odznaczenie im. Janka Krasickiego – 1978
  • Medal 60-lecia (ZSRR).
  • Filmy dokumentalne[]

  • Wita was Polska, scenariusz i reżyseria: Bohdan Świątkiewicz, Czołówka 1978, 41 min.
  • Przypisy

    1. [1] Strona III LO w Poznaniu
    2. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 329. ISBN 8322320736.
    3. filmpolski.pl: WITA WAS POLSKA

    Zobacz też[]

  • Grupy i oddziały kosmonautów
  • Sojuz 30 (ros. Союз 30) – piąty udany załogowy lot kosmiczny pojazdu Sojuz na stację Salut 6. Lot został zorganizowany w ramach międzynarodowego programu badań kosmicznych Interkosmos.Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – potoczna nazwa polskich sił zbrojnych sformowanych w latach 1943–1944 w ZSRR oraz wywodzącego się z nich Wojska Polskiego w Polsce Ludowej w latach 1944–1952 i Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1952–1989.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Dubler (fr. doubleur) jest osobą, która zastępuje aktora w różnych scenach, w których ten nie może uczestniczyć, np. wymagających specjalnego przygotowania lub umiejętności. Aktorzy często mają dublerów, zastępujących ich na wypadek np. choroby.
    Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.
    Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta – drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne (po Orderze Orła Białego), nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej ustawą z dnia 4 lutego 1921 jako najwyższe odznaczenie państwowe po Orderze Orła Białego. Na straży honoru Orderu stoi Kapituła Orderu.
    Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.
    Odznaczenie im. Janka Krasickiego – polskie cywilne odznaczenie okresu PRL ustanowione w grudniu 1957 roku przez Komitet Centralny Związku Młodzieży Socjalistycznej i nadawane w uznaniu zasług w wieloletniej pracy w ruchu młodzieżowym.
    Medal „Za zasługi dla obronności kraju” – polskie odznaczenie wojskowe, nadawane przez ministra obrony narodowej.
    Interkosmos (ros. Интеркосмос) – radziecki międzynarodowy program kosmiczny utworzony na przełomie lat 60. i 70. XX wieku. W 1965 roku oraz w dniach 15–20 listopada 1966 roku na zjeździe przedstawicieli krajów socjalistycznych w Moskwie, podjęto decyzję dotyczącą zorganizowania szeroko zakrojonej współpracy w dziedzinie badań i wykorzystania przestrzeni kosmicznej. Program tej współpracy, do której należały Bułgaria, Czechosłowacja, Kuba, Mongolia, NRD, Polska, Rumunia, Węgry i ZSRR, został przyjęty na zjeździe, który odbył się w Moskwie w dniach 5–13 kwietnia 1967 roku. Kraje uczestniczące w programie nie miały wspólnego budżetu. Ustalono, że rakiety nośne dostarczać będzie Związek Radziecki i że startować będą z radzieckich kosmodromów, a uczeni z pozostałych krajów skupią swe wysiłki na budowie aparatury badawczej i satelitów. Dało to możliwość niezwłocznego włączenia się do badań kosmosu. Dla realizacji tego programu w każdym z zainteresowanych krajów powstały specjalne organy. Kierownictwo polskiego Komitetu ds. Badania i Pokojowego Wykorzystania Przestrzeni Kosmicznej przy Prezydium PAN objął astrofizyk profesor Stefan Piotrowski. Początkowo Interkosmos obejmował cztery dziedziny badań: fizykę kosmiczną, meteorologię, łączność oraz biologię i medycynę kosmiczną. Każdą z tych dziedzin zajmowały się odpowiednie zespoły robocze państw członkowskich. Konferencje tych zespołów odbywały się raz w roku, kolejno w poszczególnych państwach członkowskich. Dla usprawnienia działania duże zespoły podzielono na mniejsze, a te z kolei na sekcje, które dodatkowo przeprowadzały zebrania i seminaria. Najwyższym organem koordynującym działalność Interkosmosu była doroczna konferencja przewodniczących komitetów narodowych. W dniu 13 sierpnia 1968 roku kraje biorące udział w programie przesłały na ręce Sekretarza Generalnego ONZ projekt międzynarodowego systemu łącznościowego, o nazwie Intersputnik, przeznaczonego do zaspokajania potrzeb krajów zarówno rozwiniętych, jak i rozwijających się. W 1970 roku podczas spotkania (we Wrocławiu) kierowników narodowych programów kosmicznych przyjęto propozycję by wspólny program nazwać Interkosmosem. Program ten miał na celu umożliwienie partycypacji państwom bloku wschodniego w eksploracji kosmosu. Prawną stronę porozumienia i działania regulował dokument–porozumienie zawarty 13 lipca 1976 roku, a które obowiązywało od 25 marca 1977 roku. Porozumienie zawarte zostało na 10 lat. W 1979 roku porozumienie podpisał przedstawiciel Wietnamu – dziesiąty uczestnik programu Interkosmos. Większość misji była załogowa, aczkolwiek częścią programu były także satelity bezzałogowe, rakiety sondażowe. W ramach programu Interkosmos zbudowano i obsługiwano stację orbitalną Mir.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.