Zenitalna liczba godzinna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zenitalna liczba godzinna (ang. zenithal hourly rate, ZHR) – liczba meteorów, jaką może zaobserwować na bezchmurnym niebie pojedynczy obserwator podczas jednej godziny przy widoczności granicznej LM = 6,5 mag i radiancie roju meteorów w zenicie.

Godzina (h) – jednostka miary czasu, dwudziesta czwarta część doby, dwunasta część dnia lub nocy astronomicznej. Jedna godzina to 4 kwadranse, 60 minut lub 3600 sekund. Godzina nie jest jednostką układu SI, ale jest przez ten układ uznawana.Wielkość gwiazdowa – pozaukładowa jednostka miary stosowana do oznaczania blasku gwiazd (nie mylić z jasnością) i innych podobnych ciał niebieskich. Jednostką wielkości gwiazdowej jest magnitudo (oznaczenie lub mag). Zazwyczaj w fizyce do wyrażenia wartości natężenia światła używa się luksów, jednakże ze względów praktycznych i historycznych w astronomii stosuje się nadal magnitudo.
gdzie ZHR – zenitalna liczba godzinna r – współczynnik masowy LM – widoczność graniczna N – liczba zaobserwowanych meteorów na godzinę F – współczynnik zachmurzenia α – wysokość radiantu

Krótkoterminowy wskaźnik obfitości – EZHR (ang. equivalent zenithal hourly rate) – parametr obfitości roju używany jako odpowiednik ZHR w przypadkach, gdy aktywność pozostaje na wysokim poziomie przez czas krótszy od jednej godziny.

Zenit – w astronomii punkt na niebie dokładnie ponad pozycją obserwatora. Jest jednym z dwóch miejsc przecięcia lokalnej osi pionu ze sferą niebieską. Drugim punktem przecięcia, przeciwległym do zenitu, czyli znajdującym się pod obserwatorem jest nadir.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Astronomia Amatorska. W: Kalendarz meteorowy 2013 [on-line]. [dostęp 2016-09-28].




Reklama