• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zdobycie Riazania - 1237

    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Leszek Podhorodecki (ur. w 1934 w Pruszkowie, zm. w 2000 roku) – polski historyk, autor kilkudziesięciu książek i artykułów, w większości dotyczących I Rzeczypospolitej.
    Wołga (ros. Волга, mar. Jul, tat. Idel, łac. Rha) – wielka rzeka w Rosji przeduralskiej. Długość – 3531 km, powierzchnia zlewni – 1380 tys. km², średni roczny przepływ u ujścia 8060 m³/s (254,35 km³ rocznie). Największa i najdłuższa rzeka Europy i Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa na świecie rzeka uchodząca do jeziora. Płynie wyłącznie przez Rosję, tylko skrajne wschodnie ramię delty – Kigacz wyznacza granicę z Kazachstanem. W wyniku prowadzonej w czasach radzieckich budowy licznych zbiorników retencyjnych i regulacji koryta, bieg Wołgi został skrócony o ponad 160 km.
    function mfTempOpenSection(id){var block=document.getElementById("mf-section-"+id);block.className+=" open-block";block.previousSibling.className+=" open-block";}

    Zdobycie Riazania – zajęcie i zniszczenie Riazania w grudniu 1237 r. w trakcie mongolskiego najazdu na Ruś.

    Oka (ros. Ока), rzeka w Rosji, prawy (najdłuższy) dopływ Wołgi o długości 1498,6 km i powierzchni dorzecza 245 tys. km².Ludwik Bazylow (ur. 4 kwietnia 1915, zm. 17 stycznia 1985) – polski historyk, badacz dziejów Europy Wschodniej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wojskowej Akademii Politycznej.

    Tło historyczne[]

    W lutym 1236 r. rozpoczęła się koncentracja potężnych oddziałów mongolskich przeznaczonych do uderzenia na Ruś i Europę Wschodnią. Wojskami, których liczebność szacowana jest na 120 – 140 tys. wojowników, dowodził Batu-chan oraz znakomity wódz mongolski Subedej. Kampanię przeciwko Rusi, poprzedziło zdobycie i zniszczenie przez Mongołów w 1236 r. państwa Bułgarów wołżańskich oraz następnie podbój pozostałych ludów nadwołżańskich. Po przekroczeniu Wołgi wojska mongolskie zostały rozdzielone. Główna ich część pod wodzą Mongkego ruszyła przeciw Połowcom.

    Kołomna (ros. Коломна) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Oką, przy ujściu rzeki Moskwa. Zamieszkuje je ok 148 tys. mieszkańców.Ruś Włodzimiersko-Suzdalska (ros. Владимиро-Су́здальская Русь) - kraina historyczna w Rosji, położona w międzyrzeczu Oki i Wołgi. Od północy graniczy z Rusią Nowogrodzką, od zachodu ze Smoleńszczyzną i Rusią Wierchowską, od południa z Riazańszczyzną i Muromszczyzną, od wschodu z terytoriami zamieszkałymi przez ludność ugrofińską (Mordwini, Maryjczycy, Udmurci, Komi-Permiacy). Głównymi ośrodkami politycznymi Rusi Włodzimiersko-Suzdalskiej były kolejno: Rostów, Suzdal, Włodzimierz nad Klaźmą, Twer i Moskwa.

    Obrona Riazania[]

    Mniejsza część wojsk mongolskich pod wodzą Batu-chana skierowała się ku granicom księstwa riazańskiego, docierając w grudniu 1237 r. pod mury Riazania. Do miasta zostało wysłane poselstwo z żądaniem poddania się władzy Batu-chana oraz dostarczenia dziesięciny „ze wszystkiego”. Książę riazański Jerzy Igorowicz dumnie odmówił, jednak chcąc zyskać na czasie wysłał do obozu mongolskiego własnego syna Fiodora z bogatymi podarunkami. Został on zgładzony, nie nadeszła także pomoc ze strony wielkiego księcia włodzimierskiego Jerzego II i księcia czernichowskiego Michała I.

    Jerzy II Wsiewołodowicz, ros. Ю́рий (Гео́ргий) II Все́володович (ur. 26 listopada 1189, zm. 4 marca 1238) – wielki książę włodzimierski z dynastii Rurykowiczów. Syn Wsiewołoda III Wielkie Gniazdo. Święty Kościoła prawosławnegoAndrzej Michałek (ur. 6 stycznia 1962, zm. 29 sierpnia 2007 w Elblągu) - polski historyk, bronioznawca, rysownik i pisarz. Zajmował się historią średniowieczną oraz historią Orientu. Z wykształcenia historyk wojskowości. Znany jako autor książek historycznych.

    Riazań był położony na wysokim brzegu Oki. Gród otaczała głęboka fosa i ziemno-kamienny wał o wysokości 7 m i długości 4 – 5 km, wzmocniony ostrokołem. Oblężenie trwało 6 dni, od 16 do 21 grudnia 1237 r. W ostatnim dniu nastąpił generalny szturm na miasto, który zakończył się jego zdobyciem. Zdobyty gród zrównano z ziemią a wszystkich mieszkańców wraz z księciem Jerzym Igorowiczem i jego rodziną wymordowano.

    Włodzimierz (ros. Влади́мир, Władimir) – miasto obwodowe, w Rosji, nad Klaźmą (dopływ Oki). Około 346 tys. mieszkańców (2010).Jerzy Stanisław Ochmański (ur. 4 grudnia 1933 w Rudniku nad Sanem, zm. 15 czerwca 1996 w Poznaniu) – historyk, lituanista, badacz dziejów Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz historii Rosji, badacz życiorysu Feliksa Dzierżyńskiego, uczeń Henryka Łowmiańskiego, od 1955 pracownik Instytutu Historii UAM (od 1965 docent, a od 1970 profesor), w latach 1969-1972 dziekan Wydziału Filozoficzno-Historycznego, 1972-1975 wicedyrektor Instytutu Historii, od 1968 kierownik Zakładu Historii Narodów ZSRR (od 1990 Zakładu Historii Europy Wschodniej). Od 1989 r. współzałożyciel i pierwszy prezes Fundacji Historycznej im. Profesora Henryka Łowmiańskiego.

    Po zdobyciu stolicy księstwa riazańskiego Mongołowie wyruszyli w kierunku granic wielkiego księstwa włodzimierskiego. Tragiczny los Riazania podzielili wkrótce mieszkańcy Kołomny, Włodzimierza nad Klaźmą, Moskwy i innych miast Rusi Zaleskiej.

    Przypisy

    Bibliografia[]

  • Ludwik Bazylow: Historia Rosji, t. I. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985. ISBN 83-01-03731-8.
  • Lew Gumilow: Od Rusi do Rosji. Warszawa: Polski Instytut Wydawniczy, 2004. ISBN 83-89700-04-2.
  • Andrzej Michałek: Słowianie wschodni. Warszawa: Bellona, 2005.
  • Jerzy Ochmański: Dzieje Rosji do roku 1861. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1986. ISBN 83-01-03039-9.
  • Leszek Podhorodecki: Kulikowe Pole 1380. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1986. ISBN 83-11-07213-2.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Великий западный поход чингизидов на Булгар, Русь и Центральную Европу (ros.)
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Michał I Wsiewołodowicz Święty (ros. Михаил Всеволодович Святой) (ur. 1179, zm. 1246) – książę czernihowski, syn wielkiego księcia kijowskiego i księcia czernihowskiego Wsiewołoda IV Światosławicza Czermnego i Marii Kazimierownej Krakowskiej. W 1246 roku, po śmierci Michała Wsiewołodowicza, księstwo Czernihowskie zostało podzielone na kilka dzielnic.Imperium mongolskie (mong.: ᠶᠡᠬᠡ ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ ᠦᠯᠦᠰ, yeqe mongɣol ulus – Wielki Ułus Mongołów) – trzynastowieczne państwo mongolskie, w szczytowym momencie swojego rozwoju terytorialnego obejmujące Azję Środkową, południową Syberię, północne Chiny, Ruś i Bliski Wschód. W szczytowym okresie swojej potęgi zajmowało około 33 mln km², przez co było największym państwem w historii po Imperium Brytyjskim.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Batu-chan (1205 - 1255) – władca mongolski, wnuk Czyngis-chana, syn Dżocziego, założyciel Złotej Ordy. Nazywany Sajn-chanem - Dobrym chanem.
    Połowcy (nazywani też Komanami lub Kumanami) – lud pochodzenia ałtajskiego, należący do grupy kipczackiej, który swoje pierwotne siedziby w VIII wieku miał na stepach Kazachstanu i południowej Syberii w górnym biegu rzeki Irtysz. Są spokrewnieni z Turkami seldżuckimi. Ich język, zwany także kumańskim należy do grupy języków kipczackich. Golili głowy pozostawiając dwa długie warkocze. Charakterystyczne w ich ubiorze były krótkie kaftany.
    Ruś Kijowska – okres w historii Rusi trwający umownie od 862 do 1240 roku. Rok 862, w którym wódz Waregów Ruryk przybył do Nowogrodu Wielkiego, to symboliczna data powstania państwa ruskiego. W 882 roku książę nowogrodzki Oleg Mądry doprowadził do powstania – wczesnofeudalnego państwa we wschodniej Europie ze stolicą w Kijowie, istniejącego do 1169 roku. W 1054 roku państwo Jarosława Mądrego uległo rozbiciu dzielnicowemu, przy czym władcy, którym udało się zawładnąć Kijowem nadal nosili tytuł księcia kijowskiego i byli w hierarchii feudalnej postawieni wyżej od pozostałych książąt ruskich. W 1169 przekształcone w Księstwo Włodzimierskie ze stolicą we Włodzimierzu nad Klaźmą, które przejęło dominującą rolę Kijowa. W 1240 na skutek najazdu mongolskiego Wielkie Księstwo Włodzimierskie utraciło niezależność polityczną na rzecz Złotej Ordy. Moment ten uważany jest powszechnie za koniec okresu Rusi Kijowskiej.
    Bułgaria Wołżańsko-Kamska lub Bułgaria Kamska – historyczne państwo, istniejące między VII a XIII wiekiem na obszarze dorzeczy rzek Wołgi i Kamy, na terenie dzisiejszej zachodniej Rosji. Obecnie za spadkobierców terytorialnych i kulturalnych państwa Bułgarii Wołżańsko-Kamskiej uważają się autonomiczne republiki Tatarstanu i Czuwaszji.
    Lew Nikołajewicz Gumilow (ros. Лев Николаевич Гумилёв, ur. 1 października 1912 w Petersburgu, zm. 15 czerwca 1992 w Sankt Petersburgu) – rosyjski historyk, geograf, etnolog i orientalista. W latach 1933 - 1938 trzykrotnie aresztowany, po czym osadzony w gułagu, gdzie przebywał do wybuchu wojny z Niemcami w 1941. W czasie wojny powołany do Armii Czerwonej, z którą dotarł do Berlina. Po demobilizacji ponownie osadzony w łagrze na 10 lat. Zwolniony na mocy amnestii ogłoszonej przez Chruszczowa w 1956.
    Mongke (Mengu, ur. 1208 - zm. 1259) – czwarty wielki chan mongolski, wnuk Czyngis-chana, syn Tołuja i Sorkaktani-beki, brat Kubilaja, Hulagu i Aryka Böge. Rządził od 1251 do 1259.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.