• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zdobycie Kijowa - 1240

    Przeczytaj także...
    Andrzej Michałek (ur. 6 stycznia 1962, zm. 29 sierpnia 2007 w Elblągu) - polski historyk, bronioznawca, rysownik i pisarz. Zajmował się historią średniowieczną oraz historią Orientu. Z wykształcenia historyk wojskowości. Znany jako autor książek historycznych.Kijów (ukr. Київ, Kyjiw, ros. Киев, Kijew) – stolica i największe miasto Ukrainy, nad rzeką Dniepr. Był miastem królewskim Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
    Język ukraiński (ukr. українська мова, ukrajinśka mowa) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich. Posługuje się nim ponad 47 mln ludzi, głównie na Ukrainie, gdzie ma status języka urzędowego. Używany jest również przez Ukraińców w Rosji, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Mołdawii, Polsce i na Białorusi. Współczesny alfabet ukraiński stanowi odmianę cyrylicy, a obecna ortografia ustalona została zasadniczo na początku XX wieku.

    Zdobycie Kijowa (ukr. Облога Києва) – zajęcie Kijowa w roku 1240 w trakcie mongolskiego najazdu na Ruś Kijowską.

    Bojarzy (z bułgarskiego boliare, boliarin) – w średniowiecznej Bułgarii (do XIV wieku), Wołoszczyźnie, Mołdawii i później na Rusi - wyższa szlachta feudalna, magnaci, wielcy właściciele ziemscy.Ruś Kijowska – okres w historii Rusi trwający umownie od 862 do 1240 roku. Rok 862, w którym wódz Waregów Ruryk przybył do Nowogrodu Wielkiego, to symboliczna data powstania państwa ruskiego. W 882 roku książę nowogrodzki Oleg Mądry doprowadził do powstania – wczesnofeudalnego państwa we wschodniej Europie ze stolicą w Kijowie, istniejącego do 1169 roku. W 1054 roku państwo Jarosława Mądrego uległo rozbiciu dzielnicowemu, przy czym władcy, którym udało się zawładnąć Kijowem nadal nosili tytuł księcia kijowskiego i byli w hierarchii feudalnej postawieni wyżej od pozostałych książąt ruskich. W 1169 przekształcone w Księstwo Włodzimierskie ze stolicą we Włodzimierzu nad Klaźmą, które przejęło dominującą rolę Kijowa. W 1240 na skutek najazdu mongolskiego Wielkie Księstwo Włodzimierskie utraciło niezależność polityczną na rzecz Złotej Ordy. Moment ten uważany jest powszechnie za koniec okresu Rusi Kijowskiej.

    W roku 1239 Mongołowie rozpoczęli nową kampanię skierowaną przeciwko Rusi, której efektem było zdobycie i zrównanie z ziemią Czernihowa. Kolejnym celem stał się Kijów, z którego na wieść o pochodzie armii mongolskiej, uciekły drużyny bojarskie skonfliktowanych ze sobą książąt ruskich. Miasto liczyło 30–40 tysięcy mieszkańców, a dowódcą obrony wybrano tysiącznika Dymitra. Oblężenie Kijowa rozpoczęło się wiosną 1240. Początkowo Mongołowie starali się głodem zmusić obrońców do poddania miasta. Latem, gdy nadciągnął korpus wyposażony w machiny oblężnicze, rozpoczęło się decydujące natarcie. Po bezpośrednim szturmie, zakończonym rozbiciem taranami murów i ich zniszczeniu przez machiny miotające, Kijów został zdobyty. Walki w samym mieście trwały jednak aż do 6 grudnia i zakończyły się rzezią mieszkańców. W zdobytym mieście Mongołowie urządzili swoją bazę przed kolejną kampanią w kierunku zachodnim której celem była między innymi Polska (I najazd mongolski).

    Rozbicie dzielnicowe (inaczej rozdrobnienie feudalne) − okres w historii Polski trwający umownie od 1138 roku do koronacji Władysława Łokietka w roku 1320. Cechą charakterystyczną tego okresu jest postępujące rozdrobienie państwa polskiego na coraz mniejsze, w znacznej mierze niezależne, władztwa terytorialne. Proces ten był związany z rozradzaniem się dynastii Piastów, której każdy członek, zgodnie z polskim prawem zwyczajowym, miał prawo do posiadania części ojcowizny. Podobne procesy zachodziły w dziejach państwa piastowskiego już wcześniej, jednak zwykle udawało się je w miarę szybko zahamować.Czernihów (ukr. Чернігів, ros. Чернигов) – miasto w północnej części Ukrainy, nad Desną. Stolica obwodu czernihowskiego. Ma 301,4 tys. mieszkańców.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • podboje Mongołów
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andrzej Michałek: Słowianie wschodni, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2005.
  • Taran - dawna machina oblężnicza lub sprzęt oblężniczy służący do rozbijania i wyważania bram i murów zamków i innych obleganych umocnień, używana w starożytności i średniowieczu. W najprostszej wersji taran stanowił po prostu ciężką belkę niesioną przez kilku lub kilkunastu żołnierzy, którzy uderzali nią w bramę. Belka bywała zakończona żelaznym okuciem, czasami w formie baraniego łba. Prosta konstrukcja i możliwość szybkiego wykonania tarana powodowała, że budowano go na miejscu przed szturmem.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.