• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zbiornik zaporowy

    Przeczytaj także...
    Sadzawka – wypełnione wodą niewielkie zagłębienie wykopane w gruncie, utworzone w rezultacie konkretnego zapotrzebowania społecznego lub gospodarczego na retencję wód stojących.Zbiornik zapadliskowy – zbiornik antropogeniczny powstający w zagłębieniach będących rezultatem procesu zapadania przez wypełnienie wodą opadową lub gruntową. Są to pod względem hydrologicznym – podobnie jak zbiorniki w nieckach z osiadania – bezodpływowe chłonne bądź ewapotranspiracyjne baseny retencyjno-sedymentacyjne lub zagłębienia zmieniające dotychczasowy profil podłużny doliny rzecznej w zbiorniki reolimniczne. Charakteryzują się zwykle niewielką głębokością (do kilku m) i powierzchnią (do kilku tys. m).
    Zbiornik groblowy - zbiornik antropogeniczny utworzony dzięki wybudowaniu grobli pozwalającej na retencjonowanie wód. Zbiorniki groblowe występują głównie w dnach dolin rzecznych, rzadziej są spotykane w strefach zboczy dolinnych i na terenach wysoczyznowych. Charakterystyczną cechą zbiorników groblowych jest ich płaskodenność wynikająca z niewielkiego zróżnicowania pionowego zajmowanych przez nie obszarów inundacyjnych oraz niewielka głębokość (ok. 1-1,5 m) warunkowana wysokością grobli ograniczających akwen, co przekłada się na zbliżone do jedności wartości wskaźników głębokościowych. Zbiorniki groblowe bardzo często nazywane są stawami hodowlanymi, co nie ma większego uzasadnienia hydrologicznego z uwagi na błędne przywołanie nazewnictwa funkcjonalnego zbiorników w ocenie ich genezy.
    Zbiornik zaporowy w Połczynie Zdroju

    Zbiornik zaporowy – rodzaj zbiornika antropogenicznego (nazywany często jeziorem zaporowym), utworzonego przez spiętrzenie wód rzecznych zaporą wybudowaną w miejscu gdzie morfologia doliny sprzyja wzniesieniu takiej budowli piętrzącej. Funkcjonowanie zbiorników zaporowych nawet w okresach posusznych zapewniają precyzyjnie określone funkcje potencjalnej budowli i retencji powierzchniowej oraz wystarczająca ilość wód zasilających. Zasadniczą cechą morfometryczną zbiorników zaporowych jest rozkład głębokości nawiązujący do spadków podłużnych i poprzecznych zatopionej doliny, z minimum przy brzegach sąsiadujących z jej zboczami oraz w strefie cofki i maksimum w części zbiornika przy odwodnej stronie zapory. Są one również zróżnicowane pod względem powierzchni i możliwości retencyjnych w zależności od głębokości wcięcia doliny i rozległości jej dna.

    Basen – rodzaj zbiornika antropogenicznego, który jest najczęściej niewielkim akwenem o misie betonowej bądź ukształtowanej z innych materiałów sztucznych. Zwykle posiada płaskie lub prawie płaskie dno oraz strome lub pionowe ściany, co przekłada się na wartości wskaźnika głębokościowego zbliżone do jedności. Jest wykorzystywany do celów przemysłowych (np. osadniki wód chłodniczych), sportowo-rekreacyjnych (np. baseny pływackie), komunalnych (np. zbiorniki wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi), retencyjnych (np. zbiorniki wód opadowych) i innych.Zbiornik poregulacyjny - odcinek dawnego koryta rzecznego, który został odseparowany podczas prac regulacyjnych w dnie doliny. Zbiorniki poregulacyjne są zaliczane do antropogenicznych zbiorników wodnych (jezior antropogenicznych) ponieważ o ostatecznej zmianie środowiska rzecznego na jeziorne zdecydowały techniczne zabiegi regulacyjne, a nie ogół naturalnych procesów fluwialnych, mimo że ich misa została wypreparowana zazwyczaj przez naturalne procesy meandrowania rzeki. Zbiorniki poregulacyjne zachowały wiele cech morfometrycznych, biotopowych i biocenotycznych wspólnych ze starorzeczami jako rodzajem jezior (zbiorników naturalnych).

    Zobacz też[]

  • zbiornik antropogeniczny
  • zbiornik poregulacyjny
  • zbiornik poeksploatacyjny
  • zbiornik w niecce z osiadania
  • zbiornik zapadliskowy
  • zbiornik groblowy
  • sadzawka
  • basen
  • Bibliografia[]

  • Mariusz Rzętała: Funkcjonowanie zbiorników wodnych oraz przebieg procesów limnicznych w warunkach zróżnicowanej antropopresji na przykładzie regionu górnośląskiego. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2008, s. 172. ISBN 978-83-226-1809-7. (pol.)
  • Zapora wodna – rodzaj budowli hydrotechnicznej, bariera przegradzająca dolinę rzeki w celu spiętrzenia wody, zwykle betonowa, żelbetowa lub ziemna.Zbiornik w niecce z osiadania – zbiornik antropogeniczny powstajacy przez gromadzenie wód gruntowych i opadowych w zagłębieniach będących rezultatem osiadania terenu. Są to pod względem hydrologicznym – w zależności od podłoża i sytuacji hipsometrycznej – bezodpływowe chłonne bądź ewapotranspiracyjne baseny retencyjno-sedymentacyjne lub zagłębienia zmieniające dotychczasowy profil podłużny doliny rzecznej w zbiorniki reolimniczne. Charakteryzują się zwykle niewielką głębokością (do kilku m) i powierzchnią (do kilku ha). Procesowi hydrologicznego kształtowania tego typu zbiorników, jako konsekwencji zmian stosunków wodnych odpowiadających przemianom orograficznym, towarzyszy szereg przemian o charakterze biotopowym i biocenotycznym, których wyrazem jest spontaniczna zmiana warunków siedliskowych z lądowych na wodno-lądowe i wodne z powolną przebudową składu gatunkowego włącznie.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Cofka, cofka powodziowa – podwyższenie lustra wody postępujące w górę biegu cieku wodnego, powstające wskutek podnoszenia się stanu wody w zbiorniku końcowym, do którego ów ciek uchodzi – np. w morzu, jeziorze lub w rzece przyjmującej dopływ. Może nastąpić w wyniku spiętrzenia wody przez długotrwałe działanie silnych wiatrów wtłaczających wodę w górę cieku (cofka wiatrowa), w wyniku pojawienia się zatoru lodowego lub działania zapory wodnej.
    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.
    Zbiornik antropogeniczny - zbiornik utworzony w wyniku działalności człowieka (synonimicznie określany jako: zbiornik wodny, jezioro antropogeniczne, jezioro sztuczne). Istnieje wiele klasyfikacji zbiorników antropogenicznych jednak najczęściej stosowane odwołują się do kryterium uwzględniającego sposób powstania misy zbiornikowej. Wyróżnia się: zbiorniki zaporowe, zbiorniki poeksploatacyjne, zbiorniki w nieckach z osiadania, zbiorniki zapadliskowe, zbiorniki groblowe, sadzawki, zbiorniki poregulacyjne, baseny i inne sztuczne najczęściej poligenetyczne. Zbiorniki antropogeniczne posiadają zwykle charakter wielofunkcyjny i pełnią wiele ważnych zadań gospodarczych, chociaż ich wykorzystanie zależy przede wszystkim od wielkości zbiornika i jakości retencjonowanej w nim wody. Do najczęściej spotykanych należą funkcje: przyrodnicze, krajobrazowe, przeciwpowodziowe, hodowlane, zaopatrzenia w wodę (do celów komunalnych, rolniczych, przemysłowych), transportowe, energetyczne, turystyczno-rekreacyjne, przeciwpożarowe, militarne, obronne, osadnicze i kilka innych.
    Dolina, dolina rzeczna – wklęsła forma terenu o wydłużonym kształcie i wyraźnie wykształconym dnie, otoczona ze wszystkich stron wzniesieniami, najczęściej powstała w wyniku działalności rzek (erozji i akumulacji rzecznej) lub lodowców.
    Zbiornik poeksploatacyjny – antropogeniczny zbiornik wodny zajmujący zagłębienie, które powstało w rezultacie odkrywkowego wyeksploatowania surowców mineralnych (np. węgla kamiennego, rud cynku i ołowiu, piasku, wapieni, dolomitów, siarki, itd.). Zbiorniki poeksploatacyjne (nazywane również zbiornikami powyrobiskowymi) charakteryzują się specyficzną morfometrią. Kształt misy jeziornej warunkowany jest układem dna i krawędzi dawnego pola eksploatacyjnego, które zwykle było zmodyfikowane w okresie przygotowania zagłębienia do zatopienia. Cechą zbiorników poeksploatacyjnych są duże średnie głębokości w zestawieniu z głębokością maksymalną (rezultat dużego nachylenia ścian odkrywki oraz płaskodenności formy wklęsłej).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.