• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zbigniew Herbert



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Legion albo legia (łac. legio) – podstawowa i największa jednostka taktyczna armii rzymskiej złożona przede wszystkim z ciężkozbrojnej piechoty. Odpowiednik współczesnej dywizji. W pierwszych trzech wiekach imperium armia rzymska liczyła od 25 do 34 legionów. W wyprawach legionów uczestniczyli również kamieniarze, cieśle, inżynierowie i inni rzemieślnicy.Filologia polska, in. polonistyka – filologia, której przedmiotem jest język polski, literatura polska i kultura polska.
    Opracowania[ | edytuj kod]

    (Pozycje książkowe w układzie chronologicznym)

  • Andrzej Kaliszewski, Gry Pana Cogito, Kraków 1982, wyd. 2. rozszerz. Łódź 1990.
  • Stanisław Barańczak, Uciekinier z Utopii: o poezji Zbigniewa Herberta, Londyn 1984.
  • Włodzimierz Maciąg, O poezji Zbigniewa Herberta, Wrocław 1986.
  • A.Baczewski, Szkice literackie. Asnyk. Konopnicka. Herbert, Rzeszów 1991.
  • Jacek Brzozowski, „Pan Cogito” Zbigniewa Herberta, Warszawa 1991.
  • Andrzej Kaliszewski, Herbert, Warszawa 1991.
  • Andrzej Kaliszewski, Zbigniew Herbert, Kraków 1993.
  • Dlaczego Herbert. Wiersze i komentarze, Łódź 1992.
  • Barbara Myrdzik, Poezja Zbigniewa Herberta w recepcji maturzystów, Lublin 1992.
  • Czytanie Herberta, red. Przemysław Czapliński, Piotr Śliwiński, Maria Wiegandt, Poznań 1995.
  • Jacek Łukasiewicz, Poezja Zbigniewa Herberta Warszawa 1995. (Biblioteka Analiz Literackich)
  • Marek Adamiec, „...Pomnik trochę niezupełny...”. Rzecz o apokryfach i poezji Herberta, Gdańsk 1996.
  • Danuta Opacka-Walasek, „...pozostać wiernym niepewnej jasności”. Wybrane problemy poezji Zbigniewa Herberta, Katowice 1996.
  • Piotr Siemaszko, Zmienność i trwanie. (O eseistyce Zbigniewa Herberta), Bydgoszcz 1996.
  • Andrzej Franaszek, Ciemne źródło (o twórczości Zbigniewa Herberta), Londyn 1998.
  • Poznawanie Herberta, wybór i wstęp A.Franaszek, Tom 1 – Kraków 1998, Tom 2 – Kraków 2000.
  • Herbert i znaki czasu. Tom I. Colloquia Herbertiana (I), red. Elżbieta Feliksiak, Mariusz Leś, Elżbieta Sidoruk, Białystok 2001.
  • Julian Kornhauser, Uśmiech Sfinksa. O poezji Zbigniewa Herberta, Kraków 2001.
  • Jacek Łukasiewicz, Herbert, Wrocław 2001. (Seria: A to Polska właśnie)
  • Jadwiga Mizińska, Herbert Odyseusz, Lublin 2001.
  • Danuta Opacka-Walasek, Czytając Herberta, Katowice 2001.
  • Joanna Salamon, Czas Herberta albo na dom w Czarnolesie, Warszawa 2001.
  • Twórczość Zbigniewa Herberta. Studia, red. Marzena Woźniak-Łabieniec, Jerzy Wiśniewski, Kraków 2001.
  • Herbert. Poetyka, wartości i konteksty, red. Eugeniusz Czaplejewicz i Witold Sadowski, Warszawa 2002.
  • Joanna Siedlecka, Pan od poezji. O Zbigniewie Herbercie, Warszawa 2002 (fragment)
  • Małgorzata Mikołajczak, W cieniu heksametru. interpretacje wierszy Zbigniewa Herberta, Zielona Góra 2004.
  • Bohdan Urbankowski, Poeta, czyli człowiek zwielokrotniony. Szkice o Zbigniewie Herbercie, Radom 2004
  • Małgorzata Mikołajczak, Pomiędzy końcem i apokalipsą. O wyobraźni poetyckiej Zbigniewa Herberta, Wrocław 2007 (wyd. II Toruń 2013).
  • Jacek Kopciński, Nasłuchiwanie. Sztuki na głosy Zbigniewa Herberta, Warszawa 2008.
  • Cezary Dobies, Herbert w Toruniu. Przewodnik po latach 1947–1951 dla turystów poezjojęzycznych., Toruń 2008.
  • Wierność.Wspomnienia o Zbigniewie Herbercie, oprac. i red. Anna Romaniuk, PWN, Warszawa, 2014.
  • Andrzej Franaszek, Herbert. Biografia, t. 1 i 2., Znak, 2018.
  • Seria wydawnicza Biblioteka Pana Cogito

    Adam Michnik (ur. 17 października 1946 w Warszawie) – polski publicysta, eseista, pisarz, historyk i działacz polityczny. Od 1989 redaktor naczelny „Gazety Wyborczej”.Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego (MBP) – organ bezpieczeństwa wewnętrznego o statusie ministerialnym, zorganizowany w czasie budowy dyktatury komunistycznej w powojennej Polsce na polecenie i pod dyktando władz radzieckich. Obok tzw. Informacji Wojskowej, odpowiedzialne za masowe krwawe represje na obywatelach w okresie stalinizmu. W terenie Ministerstwo reprezentowały podległe mu Urzędy Bezpieczeństwa Publicznego, dlatego potocznie te instytucje były określane skrótem UB.
  • Józef Maria Ruszar, Stróż brata swego. Zasada odpowiedzialności w liryce Zbigniewa Herberta, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2004.
  • Portret z początku wieku. Twórczość Zbigniewa Herberta – kontynuacje i rewizje, red. W. Ligęza, M. Cicha, Gaudium, Lublin 2005.
  • Czułość dla Minotaura. Metafizyka i miłość konkretu w twórczości Zbigniewa Herberta, red. J.M. Ruszar, M. Cicha, Gaudium, Lublin 2005.
  • Wyraz wyłuskany z piersi, Gaudium, Lublin 2006: część 1: Herbert w oczach zachodnich literaturoznawców. Materiały z Międzynarodowej Konferencji Naukowej Ośrodka Kultury Polskiej przy Uniwersytecie Paris-Sorbonne (jesień 2004), red. D. Knysz-Tomaszewska, B. Gautier; część 2: „Pamięć i tożsamość”. Materiały z Warsztatów Herbertowskich w Oborach (wiosna 2005), red. M. Zieliński, J.M. Ruszar.
  • Zmysł wzroku, zmysł sztuki. Prywatna historia sztuki Zbigniewa Herberta. Materiały z Warsztatów Herbertowskich w Oborach (jesień 2005), cz. 1 i 2, red. J.M. Ruszar, D. Koman, Gaudium, Lublin 2006.
  • Dialog i spór. Zbigniew Herbert a inni poeci i eseiści. Materiały z Warsztatów Herbertowskich w Oborach (wiosna 2006), red. J.M. Ruszar, D. Koman, Gaudium, Lublin 2006.
  • Apostoł w podróży służbowej. Prywatna historia sztuki Zbigniewa Herberta (album rysunków poety oraz reprodukcji dzieł malarskich, które były inspiracją dla wierszy i esejów), red. J.M. Ruszar, Gaudium, Lublin 2006.
  • Dagmara Zawistowska-Toczek, Stary poeta. Ars moriendi w późnej twórczości Zbigniewa Herberta, Gaudium, Lublin 2008.
  • Anna Mazurkiewicz-Szczyszek, W asyście jakich dzwonów. Obrazy miasta w twórczości Zbigniewa Herberta, Gaudium, Lublin 2008.
  • Niepewna jasność tekstu. Szkice o twórczości Zbigniewa Herberta, red. J.M. Ruszar, Platan, Kraków 2009.
  • Mateusz Antoniuk, Otwieranie głosu. Studium o wczesnej twórczości Zbigniewa Herberta (do 1957 roku), Platan, Kraków 2009.
  • Pojęcia kiełkujące z rzeczy. Filozoficzne inspiracje twórczości Zbigniewa Herberta, red. J.M. Ruszar, Platan, Kraków 2010.
  • Bór nici. Wątki klasyczne i romantyczne w twórczości Zbigniewa Herberta, red. M. Mikołajczak, Platan, Kraków 2011.
  • Grażyna Sztukiecka, Umrę cały? Rozmowy w cieniu śmierci. Senilna poezja Czesława Miłosza, Tadeusza Różewicza, Zbigniewa Herberta i Jarosława Marka Rymkiewicza, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2011.
  • Ewangelia odrzuconego. Szkice w 90. rocznicę urodzin Tadeusza Różewicza, red. J.M. Ruszar, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2011.
  • Między nami a światłem. Bóg i świat w twórczości Zbigniewa Herberta, szkice pod red. G. Halkiewicz-Sojak, J.M. Ruszara i R. Siomy, JMR Transatlantyk, Kraków – Toruń 2012
  • Małgorzata Mikołajczak, Światy z marzenia. Echa romantyczne w poezji Zbigniewa Herberta, JMR Transatlantyk, Kraków 2013
  • Magdalena Śniedziewska, Wierność rzeczywistości. Zbigniew Herbert o postawie wobec świata i problemach jego reprezentacji (rozprawa i album), JMR Transatlantyk, Kraków 2013.
  • Karol Hryniewicz, Cogito i dubito. Dyskurs estetyczny w poezji Zbigniewa Herberta i Tadeusza Różewicza, JMR Transatlantyk, Kraków 2014.
  • Józef Maria Ruszar, Słońce republiki. Cywilizacja rzymska w twórczości Zbigniewa Herberta, JMR Transatlantyk, Kraków 2014.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Archiwum Zbigniewa Herberta w Bibliotece Narodowej
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Andrzej Solarz: Zbigniew Herbert _ 29.10.1924 – 28.07.1998 (pol.). 2010-01-29. [dostęp 2013-03-25].
    2. Portal Fronda.pl | Facebook.
    3. Dlaczego nie Herbert? – Jarosław Klejnocki – Kultura.onet.pl.
    4. Herbert i Gombrowicz nie dostali Nobla przez SB? – Polska – Fakty w INTERIA.PL.
    5. Nobliści, których nie było | xiegarnia.pl.
    6. Justyna Sobolewska: Czytanie Polski (pol.). Polityka. [dostęp 2011-09-06].
    7. Ormiańskiej babci, Marii z Bałabanów Herbert poświęcił wiersz pt. Babcia. Wspominał też ją w artykule Ormiańska babcia, opublikowanym w Zeszytach Literackich 2 (94) 2006.
    8. Joanna Siedlecka: „Pan od poezji”. O Zbigniewie Herbercie. lwow.home.pl. [dostęp 2017-03-04].
    9. Selected Poems w tłumaczeniu Czesława Miłosza i Petera Dale’a Scotta z przedmową Al Alvarez. Penguin Modern European Poets, 1968; przedruk The Ecco Press.
    10. Historia :: Marszałkowska 68/70, strona internetowa Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. Marszałkowskiej 68/70 w Warszawie [dostęp 2018-10-09] (pol.).
    11. Wydarzenia - Odsłonięcie tablicy Artura Międzyrzeckiego, Kulturalna Warszawa [dostęp 2018-10-11] (pol.).
    12. Kto jest kim w Polsce. Warszawa: Interpress, 1989, s. 398.
    13. Jak tu teraz żyć wywiad A.T. Kijowskiego z 14 marca 1991 (dostęp 30 marca 2012).
    14. Andrzej Tadeusz Kijowski: Opis obyczajów w 15-leciu międzysojuszniczym 1989–2004 (AnTraKt) 2010, t. II A Teraz Konkretnie, rozdz. I Powroty Zbigniewa Herberta, ​ISBN 978-83-923292-7-5​.
    15. Cecylia Kuta: Najnikczemniejsza rzecz – strach. Dziennik Polski, 2011.
    16. Cmentarz Stare Powązki: ZBIGNIEW HERBERT, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-11-06].
    17. M.P. z 1998 r. nr 31, poz. 440.
    18. Prezydent RP nadał Order Orła Białego Zbigniewowi Herbertowi. prezydent.pl, 30 lipca 1998. [dostęp 14 kwietnia 2011].
    19. Prezydent RP wręczył ordery i nominacje generalskie. prezydent.pl, 3 maja 2007. [dostęp 14 kwietnia 2011].
    20. Pozostał do końca wierny sobie. prezydent.pl, 18 lutego 2008. [dostęp 14 kwietnia 2011].
    21. Fundator.
    22. Włodzimierz Dzieduszycki. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-11-19].
    23. Family Tree & Family History at Geni.com, www.polskieradio.pl [dostęp 2018-10-05] (ang.).url
    24. Genealogy - Geni - private profile - Genealogy, www.geni.com [dostęp 2020-07-09] (ang.).
    25. Halina Herbert-Żebrowska (1923-2017) – Aktualności, Biblioteka Narodowa [dostęp 2018-01-22] (pol.).
    26. Zbigniewa Herberta przypadki najdawniejsze – Dwójka – polskieradio.pl.
    27. Herbertiada.
    28. Klub Herbertowskich Szkół – Rada Patronacka, Stowarzyszenie Klubu Herbertowskich Szkół.
    29. PANI HERBERT – z Katarzyną Herbert rozmawia Jacek Żakowski.
    30. Tom ten nie przyniósł nowych wierszy, jednak jest to wybór autorski ułożony w 5 najważniejszych dla Herberta zakresów tematycznych, ostatni przed śmiercią autora. Może być traktowany jako swoisty „testament poetycki”.
    31. Strzyżewski 2015 ↓, s. 95.
    32. Nagroda im. Jana Parandowskiego. Dotychczasowi laureaci. Penclub. [dostęp 2019-09-18].
    33. Nagroda im. Kazimierza Wyki. [dostęp 2014-05-18].
    34. Barbara Stanisławczyk: Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska historie dramatów i miłości. Poznań: Rebis, 2011, s. 131–132. ISBN 978-83-7510-814-9.
    35. Nagroda im. Jerzego Łojka (1995). pbl.ibl.poznan.pl. [dostęp 2017-07-04].
    36. Jerzy Zalewski: Obywatel poeta. TVP2.
    37. “Obywatel poeta” kontrowersyjny film o Zbigniewie Herbercie. Niedoczytania.pl, 25 września 2008.
    38. M.P. z 2007 r. nr 43, poz. 493.
    39. M.P. z 2017 r. poz. 1004.
    40. Zbigniew Herbert (1924–1998) (pol.). NBP. [dostęp 2015-02-09].
    41. Ogólnopolski Festiwal Herbertowski w Lublinie (pol.). oficjalna strona. [dostęp 2018-01-21].
    42. Misja Fundacji Herberta.
    43. Fundator Fundacji im. Zbigniewa Herberta.
    44. Władze fundacji.
    45. Janusz Szuber: Biedronka na śniegu. Kraków: a5, 1999, s. 8. ISBN 83-85568-41-7.
    46. Janusz Szuber: Pianie kogutów. Kraków: Znak, 2008, s. 51. ISBN 978-83-240-0941-1.
    47. Janusz Szuber: Wpis do ksiąg wieczystych. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2009, s. 40–41. ISBN 978-83-08-04294-6.
    48. Zarządzenie Zastępcze Wojewody Mazowieckiego z dnia 9 listopada 2017 r. w sprawie nadania nazwy ulicy, „Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego”, Warszawa, dnia 10 listopada 2017 r., poz. 10144.
    49. Wyszukiwanie hasła: „Zbigniewa Herberta”, Rejestr TERYT [dostęp 2018-02-23].
    Studium przedmiotu – trzeci tom poetycki Zbigniewa Herberta wydany przez Wydawnictwo „Czytelnik” w 1961 roku w nakładzie 1750 egzemplarzy.29 października jest 302. (w latach przestępnych 303.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 63 dni.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.
    Nagroda Jerozolimska (w pełnym brzmieniu Jerusalem Prize for the Freedom of the Individual in Society) jest nagrodą literacką przyznawaną co dwa lata pisarzowi, którego dzieła dotykają problemów ludzkiej wolności, społeczeństwa, polityki, czy problemów sprawowania władzy. Przyznawana jest w czasie targów książki Jerusalem International Book Fair, przy odbiorze nagrody laureat zwyczajowo wygłasza przemówienie.
    Park Jordana – park w Krakowie, położony przy al. 3 Maja, w bezpośrednim sąsiedztwie Błoń, Miasteczka Studenckiego AGH i Stadionu Miejskiego.
    Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk – instytucja państwowa utworzona w 1946 (pierwotnie, od 19.01.1945, pod nazwą Centralne Biuro KPPiW), która zajmowała się kontrolą i weryfikacją publikacji prasowych, radiowych i telewizyjnych, wydawnictw książkowych, filmów, spektakli teatralnych, widowisk, wystaw itp. Jego centrala mieściła się w Warszawie, przy ulicy Mysiej.
    Uniwersytet Gdański (w skrócie UG) – uczelnia z siedzibą rektora w Gdańsku, powstała 20 marca 1970, na mocy decyzji Rady Ministrów, z połączenia Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Sopocie (założonej w 1945 jako Wyższa Szkoła Handlu Morskiego) i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku (założonej w 1946).
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Śródmieście – dzielnica Warszawy o granicach ustalonych w 1960 roku (przed wojną obejmowała także wschodnie rejony MSI dzisiejszej Woli i Ochoty: zachodnia część Muranowa - rejon MSI Nowolipki, zachodnia część Śródmieścia Północnego - w tym część Mirowa, część Śródmieścia Południowego - dzisiejszy fragment rejonu MSI Filtry). Obejmuje najstarszą część miasta (Stare Miasto i Nowe Miasto), a także zabudowę powstałą po II wojnie światowej w miejscu zniszczonych dzielnic.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.199 sek.