• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zbieżność - optyka

    Przeczytaj także...
    Dioptria – jednostka miary zdolności zbierającej układu optycznego, legalna, nienależąca do układu SI (pozaukładowa), stosowana w optyce. Legalność jednostki oznacza, że można jej używać, natomiast nie została ona uznana za jednostkę pochodną w układzie SI. Obecnie nie jest używany żaden skrót dioptrii. Dawniej stosowano oznaczenia D, dpt, δ.Układ optyczny – zespół dwóch lub więcej elementów optycznych, biorących udział w tworzeniu obrazu w przyrządzie optycznym. W zależności od konstrukcji układu optycznego, światło może przez jego poszczególne elementy przechodzić lub odbijać się od nich. W skład układu optycznego mogą wchodzić takie elementy jak: soczewki, zwierciadła, siatki dyfrakcyjne czy pryzmaty. Elementy te mogą stykać się z sobą bezpośrednio lub być od siebie oddalone.
    Ogniskowa (odległość ogniskowa) – odległość pomiędzy ogniskiem układu optycznego a punktem głównym układu optycznego, np. odległość środka soczewki od punktu, w którym skupione zostaną promienie świetlne, które przed przejściem przez soczewkę biegły równolegle do jej osi. Ogniskową można określić zarówno dla soczewek i ich układów, jak i dla zwierciadeł.

    Zbieżność (stopień kolimacji) w optyce jest to miara odstępstwa wiązki światła od równoległości. Wyraża ją wzór

    gdzie f jest odległością od pewnej płaszczyzny odniesienia do miejsca zogniskowania wiązki. W przypadku układów optycznych f jest często ogniskową tego układu. Jednostką zbieżności jest dioptria.

    Optyka to dział fizyki, zajmujący się badaniem natury światła, prawami opisującymi jego emisję, rozchodzenie się, oddziaływanie z materią oraz pochłanianie przez materię. Optyka wypracowała specyficzne metody pierwotnie przeznaczone do badania światła widzialnego, stosowane obecnie także do badania rozchodzenia się innych zakresów promieniowania elektromagnetycznego - podczerwieni i ultrafioletu - zwane światłem niewidzialnym.Kolimacja – przetwarzanie rozbieżnych wiązek promieniowania na wiązki równoległe, w celu uzyskania światła skolimowanego. W optyce kolimacji dokonuje się za pomocą specjalnego przyrządu optycznego, zwanego kolimatorem. Kolimator stanowi zwykle część składową innego przyrządu optycznego (np. spektrografu lub spektrometru). Składa się z dwóch zasadniczych części: soczewki skupiającej (lub zwierciadła parabolicznego) oraz punktowego źródła światła (jest nim zazwyczaj szczelina oświetlona z zewnątrz odpowiednim światłem) umieszczonego w ognisku soczewki lub zwierciadła.

    W przezroczystym ośrodku materialnym o współczynniku załamania n definiuje się zbieżność zredukowaną

    Wiązka światła jest zbieżna, gdy promienie światła zbiegają się do jednego punktu. Wówczas Z > 0. Wiązkę nazywamy rozbieżną, wówczas gdy Z < 0 - promienie wówczas rozbiegają się (ewentualny punkt skupienia leży przed płaszczyzną odniesienia). W przypadku gdy Z = 0, wiązka światła jest równoległa. Zbieżność tej samej wiązki światła (gdy Z ≠ 0) może być różna dla dla różnych obserwatorów.

    Zdolność skupiająca (zdolność zbierająca, moc optyczna) – wielkość definiowana dla pojedynczych soczewek i dla układu optycznego oznaczająca odwrotność ogniskowej soczewki lub układu.

    Zobacz też[]

  • zdolność skupiająca
  • kolimacja



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama