• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zawartość części lotnych

    Przeczytaj także...
    Ceramika – w rozumieniu tradycyjnym, tworzywa i wyroby otrzymywane w wyniku wypalenia odpowiednio uformowanej gliny. Nazwa tych wyrobów wywodzi się z greckiego określenia κεραμικός (keramikos), które pochodzi z kolei od słowa κέραμος (keramos – ziemia, glina).Metan (znany także jako gaz błotny i gaz kopalniany), CH4 – organiczny związek chemiczny, najprostszy węglowodór nasycony (alkan). W temperaturze pokojowej jest bezwonnym i bezbarwnym gazem. Jest stosowany jako gaz opałowy i surowiec do syntezy wielu innych związków organicznych.
    Lotność – stosunek ciśnienia cząstkowego danego składnika w parze nad cieczą do jego ułamka molowego w cieczy. Miarą lotności jest:

    Zawartość części lotnych (ang. volatile matter) – parametr w analizie technicznej paliw stałych oznaczający zawartość ulatniających się substancji w badanej próbce podczas ogrzewania jej w określonych warunkach bez dostępu powietrza. Jest to wyrażony procentowo ubytek masy badanej próbki, bez uwzględnienia zawartości wilgoci. Ubytek masy związany jest jednak nie z substancjami lotnymi mogącymi znajdować się w paliwie (np. wilgocią), a substancjami gazowymi tworzącymi się podczas pirolizy. Oznaczanie tego parametru stosowane jest najczęściej w przypadku węgla, choć może dotyczyć także innych paliw jak np. biomasy bądź paliw zawierających odpady z tworzyw sztucznych.

    Macerał – podstawowy wyróżnialny mikroskopowo składnik węgla, analogiczny do minerału w skałach nieorganicznych, lecz niemający formy krystalicznej i stałego składu chemicznego.Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO (ang. International Organization for Standardization, fr. Organisation internationale de normalisation) – organizacja pozarządowa zrzeszająca krajowe organizacje normalizacyjne.

    W przypadku węgla, skład części lotnych jest różny w zależności od rodzaju węgla, a głównymi składnikami są wodór, tlenek węgla, dwutlenek węgla, para wodna (np. woda krystalizacyjna), metan i inne węglowodory. Dla macerałów węgla kamiennego zawartość części lotnych rośnie w kolejności: inertynit, witrynit, liptynit.

    Woda krystalizacyjna – woda wbudowana w różny sposób w sieć przestrzenną kryształu. Tego rodzaju kryształy nazywa się hydratami.Tygiel laboratoryjny – sprzęt laboratoryjny o kształcie zbliżonym do kubka, zwykle sprzedawany razem z pokrywką, który służy do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających stosowania wysokiej temperatury, np. pirolizy, suchej destylacji, stapiania metali, wyprażania do suchej masy itp. Wykonywane są zwykle ze specjalnych gatunków porcelany, kwarcu, grafitu lub metali o wysokiej temperaturze topnienia i inertnych chemicznie, takich jak srebro lub platyna. Do przenoszenia tygli służą specjalnie wyprofilowane szczypce. Tygle wykorzystuje się m.in. w analizie ilościowej i mikroanalizie.

    Warunki oznaczania zawartości części lotnych (m.in. rozmiar, masa i materiał tygla, szybkość wzrostu temperatury, czas ogrzewania i temperatura maksymalna) różnią się w zależności od norm stosowanych w danych państwach. Temperatura ogrzewania próbki może odzwierciedlać temperaturę stosowaną w praktyce przemysłowej przy przeróbce węgla (np. przy koksowaniu), bądź też być dobrana w taki sposób, by zapewnić maksymalne wydzielenie się składników lotnych. Na ogól waha się ona w granicach 875–1050 °C, a czas ogrzewania próbki wynosi 3–20 minut. Wykorzystywane tygle mogą być wykonane z platyny, krzemionki bądź z ceramiki. Stosowane są również niekiedy metody z zastosowaniem dwóch tygli, jednego zamkniętego w drugim. Ma to prowadzić do zapobiegania częściowemu utlenianiu się wydzielanych substancji i uniknięcia związanej z tym propagacji błędu.

    Paliwo stałe – palne ciało stałe pochodzenia naturalnego lub otrzymane sztucznie, wykorzystywane jako źródło energii cieplnej. Używane do celów przemysłowych, technicznych, gospodarczych itp.Propagacja błędu, propagacja niepewności, przenoszenie się błędu − statystyczne zjawisko występujące w operacjach dokonywanych na wartościach obarczonych błędem, np. błędem pomiaru. Propagacja błędu ma miejsce, kiedy mamy do czynienia z niedokładnością wielkości obliczonej na podstawie wielu pomiarów, na których dokonano pewnych działań algebraicznych. Błąd związany z każdą ze zmierzonych wartości wnosi swój wkład do błędu wielkości końcowej.

    Metody pomiaru zawartości części lotnych określane są w odpowiednich normach międzynarodowych, m.in.:

  • ISO 562:2010: Hard coal and coke – Determination of volatile matter
  • ASTM D3175 – 11: Standard Test Method for Volatile Matter in the Analysis Sample of Coal and Coke
  • oraz w normach krajowych – w przypadku Polski przykładowo:

  • PN-G-04516:1998: Paliwa stałe – Oznaczanie zawartości części lotnych metodą wagową
  • PN-G-04560:1998: Paliwa stałe – Oznaczanie zawartości wilgoci, części lotnych oraz popiołu analizatorem automatycznym
  • PN-ISO 5071-1:1999: Węgle brunatne (lignity) – Oznaczanie części lotnych w badanej próbce metodą dwóch pieców
  • Przypisy[]

    1. Części lotne. W: Encyklopedia techniki. Chemia. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, s. 153.
    2. The Chemistry and Technology of Coal. Wyd. 3. Boca Raton: CRC Press, 2013, s. 227–229. ISBN 9781439834460.
    3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Monika Czop, Małgorzata Kajda-Szcześniak. Fuels from the wastes as a source of renewable energy. „Archives of Waste Management and Environmental Protection”. 15 (2), s. 83–92, 2013. 
    4. James G. Speight: Handbook of Coal Analysis. Hoboken: John Wiley & Sons, 2005, s. 56–60, seria: Chemical Analysis: A Series of Monographs on Analytical Chemistry and Its Applications. ISBN 0471522732.
    5. ISO 562:2010: Hard coal and coke – Determination of volatile matter (ang.). International Organization for Standardization. [dostęp 2016-01-16].
    6. ASTM D3175 – 11: Standard Test Method for Volatile Matter in the Analysis Sample of Coal and Coke (ang.). ASTM International. [dostęp 2016-01-16].
    Utlenianie – reakcja chemiczna, w której atom przechodzi z niższego na wyższy stopień utlenienia (co jest równoważne z oddaniem elektronów).Wodór (H, łac. hydrogenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 1, niemetal z bloku s układu okresowego. Jego izotop, prot, jest najprostszym możliwym atomem, zbudowanym z jednego protonu i jednego elektronu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Otwarty dostęp (OD, ang. Open Access, „OA”) – oznacza wolny, powszechny, trwały i natychmiastowy dostęp dla każdego do cyfrowych form zapisu danych i treści naukowych oraz edukacyjnych.
    Wydawnictwa Naukowo-Techniczne (WNT) – polskie wydawnictwo założone w 1949 z siedzibą w Warszawie, do 1961 działało pod firmą Państwowe Wydawnictwa Techniczne.
    Węglowodory – organiczne związki chemiczne zawierające w swojej strukturze wyłącznie atomy węgla i wodoru. Wszystkie one składają się z podstawowego szkieletu węglowego (powiązanych z sobą atomów węgla) i przyłączonych do tego szkieletu atomów wodoru.
    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
    Dwutlenek węgla (nazwa systematyczna: ditlenek węgla; nazwa Stocka: tlenek węgla(IV)), CO2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym węgiel występuje na IV stopniu utlenienia.
    Platyna (Pt, łac. platinum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym, metal szlachetny. Nazwa pochodzi od hiszpańskiego słowa platina, zdrobnienia słowa oznaczającego srebro. Pierwiastek ten był znany w Ameryce jeszcze w czasach prekolumbijskich. Do Europy został sprowadzony w 1750 roku przez Hiszpanów, którzy sądzili, że jest to tylko odmiana srebra. Platyna posiada 36 izotopów z zakresu mas 172–201. W naturalnym składzie izotopowym występują izotopy 190, 192, 194, 195, 196 i 198, z których 194, 195, 196 i 198 są trwałe i stanowią główną część składu.
    Tworzywa sztuczne – materiały składające się z polimerów syntetycznych (wytworzonych sztucznie przez człowieka i niewystępujących w naturze) lub zmodyfikowanych polimerów naturalnych oraz dodatków modyfikujących takich jak np. napełniacze proszkowe lub włókniste, stabilizatory termiczne, stabilizatory promieniowania UV, uniepalniacze, środki antystatyczne, środki spieniające, barwniki itp. Termin „tworzywa sztuczne” funkcjonuje obok niepoprawnych często stosowanych żargonowych określeń takich jak np. plastik. Najbardziej poprawnym terminem obejmującym wszystkie materiały zawierające jako główny składnik polimer, bez rozróżniania, czy jest on pochodzenia sztucznego czy naturalnego, jest określenie „tworzywa polimerowe”.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.045 sek.