• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zatoka Zachodniokoreańska

    Przeczytaj także...
    Zatoka – część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd, ograniczona często od wód otwartych przylądkami lub małymi wyspami, przy czym rozmiary i kształt tego akwenu nie mają większego znaczenia.Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna - położona jest w Azji Wschodniej w północnej części Półwyspu Koreańskiego. Graniczy z trzema krajami: od strony północnej z Chińską Republiką Ludową (długość granicy 1 416 km) wzdłuż rzeki Yalu Jiang oraz z Rosją (długość granicy 19 km) wzdłuż rzeki Tumen od strony południowej z Koreą Południową (długość granicy 238 km) wzdłuż równoleżnika 38°, tworzącego strefę zwaną Koreańską Strefą Zdemilitaryzowaną. Od strony zachodniej granicę wyznacza Morze Żółte i Zatoka Koreańska a od strony wschodniej Morze Japońskie. Długość linii brzegowej wynosi 2 495 km.
    Zatoka Wschodniokoreańska (kor. 동조선만, Tongjosŏn-man) – zatoka w północno-wschodniej części Półwyspu Koreańskiego, u wschodnich wybrzeży Korei Północnej, stanowi część Morza Japońskiego. Głębokość na otwartym morzu osiąga ok. 1800–2000 m, w pobliżu brzegu – 60 m. Główne miasta zlokalizowane nad zatoką to Hŭngnam na północy i Wŏnsan na południu.

    Zatoka Zachodniokoreańska (chiń. upr.: 朝鲜湾; chiń. trad.: 朝鮮灣; pinyin: Cháoxiǎn Wān; kor. 서조선만 Sŏjosŏn-man) – zatoka w północno-wschodniej części Morza Żółtego, u wybrzeży Korei i Chin, po zachodniej stronie przesmyku Koreańskiego, szeroko otwarta ku południowo-zachodnim kierunku (długość około 200 km, szerokość do 205 km, głębokość 50 m). Przy brzegach występuje szeroka strefa płycizn. Linia brzegowa jest dobrze rozwinięta (liczne zatoki, lejkowate ujścia rzek, skaliste wyspy przybrzeżne). Główne porty w Chinach to Dandong, Lüshunkou, Dalian, a po stronie Korei Północnej Namp'o i Sinŭiju.

    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.Dandong (chin.: 丹东; pinyin: Dāndōng) – miasto o statusie prefektury miejskiej w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, port morski i śródlądowy nad rzeką Yalu Jiang, w pobliżu jej ujścia do Morza Żółtego, na granicy z Koreą Północną. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 673 737. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 2 405 302 mieszkańców. Ośrodek przemysłu drzewnego, jedwabniczego, chemicznego, papierniczego i metalurgicznego.

    Zobacz też[]

  • Zatoka Wschodniokoreańska
  • Geografia Korei Północnej
  • Korea
  • Korea Północna (kor. 조선민주주의인민공화국, hancha 朝鮮民主主義人民共和國, MCR. Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk, Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna, w skrócie KRLD) – państwo totalitarne w Azji Wschodniej, powstałe w północnej części Półwyspu Koreańskiego po II wojnie światowej, na terenach zajętych przez Armię Czerwoną. Oficjalnie, według konstytucji, Korea Północna jest republiką socjalistyczną. Przynajmniej formalnie Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna nie jest państwem komunistycznym. Od 2009 roku władze Korei Północnej rozpoczęły wykreślać odniesienia sugerujące komunistyczny ustrój i charakter państwa z konstytucji oraz z innych oficjalnych dokumentów.Przesmyk Koreański – obszar w Korei Północej, w miejscu gdzie półwysep zwęża się do ok. 160 km, pomiędzy Zatoką Zachodniokoreańską a Zatoką Wschodniokoreańską. Zachodnia częśc przylądka ma charakter nizinny, w części środkowej znajduje się pasmo górskie Puktaebong.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.
    Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.
    Dalian (chin. upr.: 大连; chin. trad.: 大連; pinyin: Dàlián; jap.: Dairen; dawniej rosyjskie miasto Дальний, Dalnyj) – miasto w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, nad Morzem Żółtym. W 2010 roku liczba mieszkańców strefy zurbanizowanej wynosiła 2 195 151. Zespół miejski w 1999 roku liczył 5 453 064 mieszkańców.
    Korea – dawne, obecnie nieistniejące zjednoczone państwo obydwu Korei: Północnej i Południowej, usytuowane na Półwyspie Koreańskim we wschodniej Azji. Graniczy od północy z Chinami i od północnego-wschodu z Rosją. Obszar zamieszkuje jednolita grupa etniczna – Koreańczycy. Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 roku, Korea została podzielona na dwa państwa: Republikę Korei (Korea Południowa) oraz Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (Korea Północna). Od 1948 roku do 1950 (wybuch wojny koreańskiej) granica pomiędzy Koreą Północną a Koreą Południową przebiegała dokładnie przez 38° równoleżnik, jednak od 1953 roku granice uległy zmianie.
    Sinŭiju – miasto w północno-zachodniej Korei Północnej, przy granicy z Chinami, nad rzeką Amnok (chińskie Yalu Jiang), w pobliżu jej ujścia do Zatoki Zachodniokoreańskiej (Morze Żółte). Stolica Specjalnego Regionu Administracyjnego Sinŭiju. Około 359 tys. mieszkańców.
    Język koreański – izolowany język używany na Półwyspie koreańskim. Według niektórych teorii łączony z językami ałtajskimi lub ajnoskim. Używany jest głównie w Korei Południowej oraz Północnej, a także w sąsiadującej z Koreą Północną chińskiej prefekturze autonomicznej Yanbian. Na świecie językiem tym posługuje się ok. 78 milionów ludzi, włączając w to duże skupiska w republikach dawnego Związku Radzieckiego, USA, Kanadzie, Brazylii i Japonii.
    Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. XX wieku w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.