• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zatoka Botnicka

    Przeczytaj także...
    Morze – naturalny zbiornik wodny, część oceanu, mniej lub bardziej wyraźnie oddzielona od pozostałych jego części brzegami kontynentu, wyspami lub wzniesieniem dna. Ze względu na utrudnioną wymianę wód morza charakteryzują się indywidualnymi cechami, zbiór tych cech nazywa się ustrojem hydrologicznym. Wyspy Alandzkie, szw. Åland, fiń. Ahvenanmaa – szwedzkojęzyczny archipelag wysp politycznie należący do Finlandii, stanowiący jednak osobny podmiot z dużą autonomią, położony na Morzu Bałtyckim u wejścia do Zatoki Botnickiej. Status wysp jest gwarantowany międzynarodowo, ostatnio przez traktat akcesyjny do Unii Europejskiej.
    Tornio (szw. Torneå, lap. Duortnus) – miasto w północnej Finlandii, w prowincji Laponia, nad rzeką Tornio. Według danych szacunkowych na rok 2008 liczy 22 303 mieszkańców.
    Doki portu Rauma
    Lodołamacz Fennica na Zatoce Botnickiej

    Zatoka Botnicka (fiń. Pohjanlahti, szw. Bottniska viken) – najbardziej wysunięta na północ część Morza Bałtyckiego pomiędzy zachodnim wybrzeżem Finlandii a wschodnim Szwecji. Zatoka Botnicka połączona jest z właściwym Bałtykiem niewielkimi akwenami morskimi: Morzem Alandzkim o średniej głębokości około 80 - 100 m i maksymalnej 405 m oraz Morzem Archipelagowym o głębokości średniej 27 m i maksymalnej 146 m. Od południa zamyka ją archipelag Wysp Alandzkich.

    Pori (szw. Björneborg) to miasto położone w południowo-zachodniej Finlandii, u ujścia rzeki Kokemäenjoki do Zatoki Botnickiej. Położone w prowincji Finlandia Zachodnia. Główne miasto regionu Satakunta. Port morski. Miejsce corocznego międzynarodowego festiwalu jazzowego Pori Jazz.Morze Alandzkie (szw. Ålands hav, fin. Ahvenanmeri) – niewielki akwen morski między wybrzeżem Szwecji i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego.

    Niewielkie zasolenie waha się od 7‰ w części południowej do zaledwie 2‰ w części północnej. Z tego względu podczas zimy bywa cała skuta lodem przez okres do ośmiu miesięcy. Żegluga jest wówczas możliwa wyłącznie dzięki stale operującym na zatoce lodołamaczom.

    Nazwa[ | edytuj kod]

    Nazwa zatoki pochodzi z latynizacji staronordyckiego słowa oznaczającego "spód, dno" do formy botn. Po raz pierwszy forma ta pojawia się w nazwie Helsingjabotn, nazwanej po Hälsinglandzie, którą to nazwą określało się wówczas mniej więcej całe dzisiejsze szwedzkie wybrzeże zatoki.

    Finlandia, Republika Finlandii (fiń. Suomi, Suomen Tasavalta; szw. Finland, Republiken Finland) – państwo w Europie Północnej, powstałe po odłączeniu od Rosji w 1917. Członek Unii Europejskiej. Graniczy od zachodu ze Szwecją, od północy z Norwegią i od wschodu z Rosją. Od zachodu ma ponadto dostęp do Morza Bałtyckiego.Półwysep Hanko (fin. Hankoniemi, szw. Hangö udd) półwysep na północnym brzegu wejścia do Zatoki Fińskiej, najdalej wysunięty na południe punkt stałego lądu Finlandii. Na półwyspie znajduje się miasto Hanko.

    Fińskie słowo pohja oznacza "spód".

    Według niektórych teorii Zatoką Botnicką może być opisane przez Ottara z Hålogaland w IX wieku Morze Kwen (Kven Sea; inne teorie łączą je z Zatoką Fińską i Oceanem Arktycznym). Z zatoką łączy się też niekiedy użytą w XV wieku przez duńskiego geografa Claudiusa Clavusa nazwę Mare Gotticus.

    Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.Język szwedzki (szw. svenska språket, svenska) – język północnogermański wschodni (wschodnioskandynawski), używany głównie w Szwecji i częściach Finlandii, przez ok. 9 mln ludzi. W Finlandii język szwedzki jest, obok fińskiego, językiem urzędowym, z uwagi na 5% szwedzkojęzycznych obywateli Finlandii zamieszkałych głównie na wybrzeżach tego kraju. Szwedzki jest dość dobrze zrozumiały dla Norwegów i w mniejszym stopniu także dla Duńczyków. Język standardowy w Szwecji, tzw. rikssvenska (szwedzki państwowy) oparty jest na dialektach regionu sztokholmskiego.

    Geografia[ | edytuj kod]

    Długość akwenu wynosi 725 km, szerokość waha się od 80 do 240 km. Powierzchnia wynosi 117 000 km². Najbardziej na północ wysuniętym punktem jest szwedzka wieś Töre.

    Zatoka dzieli się na dwa rejony:

  • Botnik Północny o średniej głębokości 42 m i największej 141 m
  • Botnik Południowy (zwany też Morzem Botnickim) o średniej głębokości 62 m i maksymalnej 294 m.
  • Zbiorniki te są oddzielone od siebie cieśniną Kvarken Północny o szerokości około 80 km. Kvarken Południowy łączy Zatokę z Morzem Archipelagowym pomiędzy wybrzeżem Szwecji a wyspami Alandzkimi.

    Vaasa (szwed. Vasa) - miasto w zachodniej Finlandii, ośrodek administracyjny regionu Pohjanmaa, port handlowy i pasażerski nad Zatoką Botnicką. 59 232 mieszkańców (31.03.2010).Kalixälven (też: Kalix älv, lap. Gáláseatnu) - rzeka w Szwecji o długości 460,65 km. Jest jedną z czterech dużych rzek Norrlandu, na których nie ma elektrowni wodnych. Źródła bierze w paśmie Kebnekaise, w gminie Kiruna. Uchodzi do Zatoki Botnickiej w tätorcie Kalix. Główne dopływy to Tvärån, Ängesån i Tärendöälven. Powierzchnia dorzecza wynosi 18 130,1 km².

    Międzynarodowa Organizacja Hydrograficzna definiuje południową granicę Zatoki Botnickiej linią Simpnäsklubb (Szwecja) – Flötjan – Lagskær – – Fæstörne – Kökarsörn – Vænö-Kalkskær – półwysep Hanko (Finlandia), w ten sposób zawierając w niej m.in. Wyspy Alandzkie.

    Kvarken Północny (szw. Norra Kvarken, fin. Merenkurkku) – cieśnina o szerokości 75 km na Morzu Bałtyckim, w środkowej części Zatoki Botnickiej.Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (KSNG) – komisja odpowiedzialna za ustalanie polskich nazw geograficznych świata (egzonimów) oraz za reprezentowanie Polski w kwestiach nazewnictwa geograficznego na arenie międzynarodowej.

    Rzeki[ | edytuj kod]

    Duża liczba rzek uchodzących do Zatoki Botnickiej jest główną przyczyną jej niskiego zasolenia. Najważniejsze spośród nich to:

    Szwecja

  • Indalsälven
  • Umeälven
  • Ångermanälven
  • Skellefteälven
  • Piteälven
  • Luleälven
  • Kalixälven
  • Torne
  • Finlandia

  • Kemijoki
  • Iijoki
  • Oulujoki
  • Kokemäenjoki
  • Miasta[ | edytuj kod]

    Ważniejsze miasta leżące na brzegach Zatoki Botnickiej:

    Umeå to miasto w północnej Szwecji, ośrodek administracyjny regionu (län) Västerbotten, port nad rzeką Ume, w pobliżu jej ujścia do Zatoki Botnickiej.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Szwecja

  • Luleå
  • Umeå
  • Härnösand
  • Sundsvall
  • Gävle
  • Haparanda
  • Finlandia

  • Tornio
  • Kemi
  • Oulu
  • Vaasa
  • Pori
  • Rauma
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Kemi – miasto, port morski i siedziba gminy w Finlandii, w regionie Laponia, podregionie Kemi–Tornio, nad Zatoką Botnicką. Gminę Kemi zamieszkuje 21 795 osób (31 lipca 2015), a jej powierzchnia wynosi 747,28 km², z czego ląd stanowi 95,38 km². Mieszkańcy gminy Kemi jako język rodzimy wskazują język fiński. Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Międzynarodowa Organizacja Hydrograficzna, IHO (ang.: International Hydrographic Organization, fr.: Organisation hydrographique internationale) – jest to pozarządowa organizacja międzynarodowa powołana w 1921. Organizacja ta jest efektem międzynarodowych konferencji i kongresów, które obywały się już od roku 1889.
    Haparanda (fiń. Haaparanta) – miasto w północnej Szwecji, leżące u ujścia rzeki Torne do północnej części Zatoki Botnickiej, w regionie Norrbotten, przy samej granicy z Finlandią. Haparanda leży naprzeciw fińskiego miasta Tornio, z którym tworzy wspólny układ urbanistyczny.
    Latynizacja (ang. romanization) – w językoznawstwie proces konwersji pisma niebędącego alfabetem łacińskim na alfabet łaciński.
    Sundsvall – miasto portowe w północno-środkowej Szwecji nad Zatoką Botnicką. Według danych z roku 2008 posiada 56 397 mieszkańców.
    Iijoki - rzeka w Finlandii, w regionie Ostrobotnia Północna, o długości 370 km. Swoje źródła bierze w jeziorze Iijärvi w gminie Kuusamo. Uchodzi do Zatoki Botnickiej w Ii. Ponadto rzeka przepływa m.in. przez gminy: Yli-Ii, Pudasjärvi i Taivalkoski.
    Archipelag (z stgr. Ἀρχιπέλαγος Archipelagos - nazwa prowincji bizantyjskiej obejmującej główne wyspy Morza Egejskiego) - grupa wysp położonych blisko siebie, najczęściej o wspólnej genezie i podobnej budowie geologicznej. Ze względu na ułożenie wysp można wyróżnić roje wysp - archipelagi składające się z bezładnie rozmieszczonych niedużych wysp oraz łańcuchy wysp, w których wyspy rozmieszczone są rzędem obok siebie.
    Oulu (szw. Uleåborg, rus. О́улу) - miasto w zachodniej Finlandii, od 1776 do 2009 stolica prowincji Oulu. Leży nad Zatoką Botnicką przy ujściu rzeki Oulujoki. Największe miasto leżące poza Finlandią Południową, centrum regionalne o dużym znaczeniu, szóste pod względem liczby ludności miasto Finlandii. Liczba ludności wynosi 141 962 osób. Miasto zajmuje powierzchnię 1 511,3 km², z czego 1 409,8 km² to ląd, a 101,5 km² woda.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.