• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zaratusztra



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Czesław Białczyński (ur. 26 sierpnia 1952 w Krakowie) – polski pisarz, scenarzysta. Ukończył technikum geodezyjne, później Wyższe Studium Scenariuszowe łódzkiej PWSTiTV. Debiutował na łamach Młodego Technika (1976) opowiadaniem Styk. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich od 1983 r.(oficjalnie od 1989) - stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki 1985-1986 r., Stowarzyszenia Pisarzy Polskich 1987-1988 r.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Mary Boyce, Zaratusztrianie Wiara i życie, Wydawnictwo Łódzkie, 1979, ISBN 83-218-0683-X (pol.).
    2. Ariel Turner, Encyclopaedia Iranica, CC Advisor, DOI10.5260/cca.199378 [dostęp 2019-07-31].
    3. Francis Joseph Steingass, A Comprehensive Persian-English Dictionary, Including the Arabic Words and Phrases to be Met with in Persian Literature, dsalsrv04.uchicago.edu, 1892 [dostęp 2019-08-01].
    4. Joseph H. Peterson, Avestan Dictionary, 26 (N) m. kapłan, pełniący obowiązki kapłana; prowadzący (wołu) (k197), avesta.org, 1995 [dostęp 2019-07-31].
    5. Manthran | encyclopedia.com, encyclopedia.com [dostęp 2019-08-01].
    6. Zaratusztra i jego misja, [w:] Józefowicz-Czabak i inni, Zaratusztrianie: wiara i życie, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1988, s. 34, ISBN 83-218-0683-X, OCLC 749245004 [dostęp 2019-07-31].
    7. Dosabhai Framji Karaka, Avesta names; Old Persian names; Parsi names; Irani Zoroastrian names, Od Spitaman Biały, czysty; nazwa przodka Zaratusztry w rodzinie Spitama, avesta.org, 1884 [dostęp 2019-07-31].
    8. Michael Witzel, The Home of the Aryans, Anusantatyi: Festschrift fuer Johanna Narten zum 70. Geburtstag, ed. A. Hinze and E. Tichy (Münchener Studien zur Sprachwissenschaft, Beihefte NF 19) Dettelbach: J.H. Roell 2000, 283-338, pdf, accessed September 21, 2007.
    9. Iran ix. Religions in Iran (1) Pre-Islamic (1. – Encyclopaedia Iranica, iranicaonline.org [dostęp 2019-08-08], Cytat: It is thought that the Indo-Iranians formed part of the population of the Sintashta-Arkaim culture to the east of the Ural mountains (ca. 2200–ca.1600 B.C.E.)..
    10. Zoroaster ii. General survey – Encyclopaedia Iranica, iranicaonline.org [dostęp 2019-08-08], Cytat: Cytat: 1. „Kiedy i gdzie mieszkał Zaraθuštra, nie wiadomo”. Te słowa H. Lommela (1930, s. 3) brzmią dziś tak samo jak wtedy, gdy je napisał. Pomimo wielu prób umiejscowienia Zaraθuštry w czasie historycznym i geograficznym, mamy tylko możliwości, które mogą wydawać się bardziej lub mniej rozsądne.
    11. Zoroaster ii. General survey – Encyclopaedia Iranica, iranicaonline.org [dostęp 2019-08-08], Cytat: Cytat: Jeśli istnieje coś zbliżającego się do konsensusu, to znaczy, że żył on ok. 1000 p.n.e. (cyt.).
    12. Mary Boyce, A History of Zoroastrianism, Zoroastrianism under the Achaemenians, Brill, 1982, DOI10.1163/9789004293908, ISBN 978-90-04-29390-8 [dostęp 2019-08-08].1 stycznia
    13. John D. Kelly, Bruce Lincoln, Death, War, and Sacrifice: Studies in Ideology and Practice, „Ethnohistory”, 40 (4), 1993, s. 688, DOI10.2307/482615, ISSN 0014-1801, JSTOR482615 [dostęp 2019-08-08], Cytat: Cytat: Lincoln 1991, s. 149–150: „At present, the majority opinion among scholars probably inclines toward the end of the second millennium or the beginning of the first, although there are still those who hold for a date in the seventh century.”.
    14. With Introduction and Commentary by M.L. West., The Hymns of Zoroaster. A New Translation of the Most Ancient Sacred Texts of Iran., I.B. Tauris, 2010, s. 4–8, ISBN 1-283-04838-8, OCLC 816830360 [dostęp 2019-08-08].
    15. A. Shapur Shahbazi, The ‘Traditional date of Zoroaster’ explained, „Bulletin of the School of Oriental and African Studies”, 40 (1), 1977, s. 25–35, DOI10.1017/s0041977x00040386, ISSN 0041-977X [dostęp 2019-08-08].
    16. (Święta literatura zachowana w języku środkowo-perskim), [w:] Wielu, Avesta – Zoroastrian Archives, avesta.org [dostęp 2019-08-01].
    17. Glossary of Zoroastrian terms, Sprawiedliwy osąd: sędzia Ratu (aw.), często spotykany w połączeniu z „Ahu”. (Var. Phl. „Row”) Aša (aw.): podstawowa koncepcja zaratusztrianizmu; nie ma odpowiedniego tłumaczenia, chociaż często stosuje się: porządek świata, prawdę, prawość, prawość, świętość; Ardwahišt (sanskr. „Rta”), avesta.org [dostęp 2019-08-01].
    18. Józefowicz-Czabak i inni, Zaratusztrianie. Wiara i życie, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1988, s. 34–35, ISBN 83-218-0683-X, OCLC 749245004 [dostęp 2019-07-31].
    19. Avesta: Yasna: (English), avesta.org [dostęp 2019-07-29].
    20. M.N. Dhalla: History of Zoroastrianism (1938), part 3, zaratusztrianiepolscy.home.blog [dostęp 2019-07-29], Cytat: Ahura Mazda, pozostając jednością, posiada sześć Amesza Spentów (aw. ameša – nieśmiertelny, spenta – dający życie, posiadający moc) – emanacji, mocy tworzących duchową osnowę świata, zwanych także świetlistymi istotami. Ich imiona można rozumieć jako nazwy podstawowych atrybutów Ahura Mazdy i jednocześnie podstawowych cnót, którymi powinien cechować się każdy wyznawca.
    21. Józefowicz-Czabak i inni, Zaratusztrianie. Wiara i życie, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1988, s. 38, ISBN 83-218-0683-X, OCLC 749245004 [dostęp 2019-07-29].
    22. Avesta: Yasna: (English), 16.3, 28.2, 29.8, 31.4,8,21, 33.3, 34.10, avesta.org [dostęp 2019-07-29].
    23. Ahura Mazda, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-07-29].
    24. Glossary of Zoroastrian terms, zaratusztrianiepolscy.home.blog [dostęp 2019-07-29], Cytat: Ahura Mazda – Mądry Pan, Wszechwiedząca Istota (Jasna 28:9) to bóg głoszony przez Manthrana Zaratusztrę. W Gathach, Hymnach Zaratusztry, najczęściej bywa określany jako Mazda – 164 razy, Ahura – 131 razy, Mazda Ahura – 50 razy (np. Jasna 28:2; Jasna 51:16), oraz Ahura Mazda – osiem razy. „Ahura” (Pan, albo: „Dający Życie”) ma konotację męską, ale „Mazda” („Mieszczący/a wszystko w Swym Umyśle) ma konotację żeńską..
    25. With Introduction and Commentary by M.L. West., The Hymns of Zoroaster. A New Translation of the Most Ancient Sacred Texts of Iran., I.B. Tauris, 2010, ISBN 1-283-04838-8, OCLC 816830360 [dostęp 2019-08-08], Cytat: Zły duch (odpowiednik diabła) Aryman, Ahriman (Phl.): Diabeł, wrogi, nieprzyjazny, antagonistyczny. „Wrogi / destrukcyjny duch”. (Var: Phl. „Ahreman”, GAv. „Angra Mainju”, StdAv. „Anra Mainju”). Drudż (aw.): ucieleśnienie zła i zanieczyszczenia, demon kłamstwa, fałsz. (Var: „narkotyk”, OP. „Drauga”).
    26. Glossary of Zoroastrian terms, Zły duch (odpowiednik diabła) Aryman, Ahriman (Phl.): Diabeł, wrogi, nieprzyjazny, antagonistyczny. „Wrogi / destrukcyjny duch”. (Var: Phl. „Ahreman”, GAv. „Angra Mainju”, StdAv. „Anra Mainju”). Drudż (aw.): ucieleśnienie zła i zanieczyszczenia, demon kłamstwa, fałsz. (Var: „narkotyk”, OP. „Drauga”), avesta.org [dostęp 2019-07-29].
    27. Aṧa (Asha „Truth”) – Encyclopaedia Iranica, iranicaonline.org [dostęp 2019-08-08].
    28. słownik stosowanych terminów, [w:] Józefowicz-Czabak i inni, Zaratusztrianie. Wiara i życie, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1988, s. 7, ISBN 83-218-0683-X, OCLC 749245004 [dostęp 2019-07-31].
    29. Glossary of Zoroastrian terms, Prehistoryczna, mityczna dynastia starożytnego Iranu. (Var: „kaj, kajag, kavi”, aw. „Kavaja”), avesta.org [dostęp 2019-07-29].
    30. Nora Elizabeth Mary Boyce, A history of Zoroastrianism, Brill, 1989, s. 187, ISBN 90-04-08847-4, OCLC 769319647.
    31. Glossary of Zoroastrian terms, Kaj Vištasp (Phl.): król starożytnego Iranu, patron Zaratustry. (Var: Av. ‘Vištaspa’, Pers. ‘Guštasp’), avesta.org [dostęp 2019-07-29].
    32. Kate Milner Rabb, National Epics, BoD – Books on Demand, 15 maja 2018, s.209-210, ISBN 978-3-7326-6853-3 [dostęp 2019-08-02] (ang.).
    33. Andrew Wilson na podstawie Szahname, Iran, the world’s first superpower, Ferdousi (albo Firdausi, Abol Ghasem Ferdousi, the-persians.co.uk [dostęp 2019-08-02], Cytat: Kai Gushtasp: Podczas gdy Guštasp (Vištaspa) jest królem, Zaratusztra ogłasza swoją nową religię. Król Turanu Arjasp uważa to za zdradę starych dróg i najeżdża Iran. Brat Guštasp został zabity w okropnej walce, ale pomszczony jest przez jego syna Bastura, któremu pomaga Isfandijar, syn Guštasp. Turańczycy zostali pokonani. Guštasp staje się podejrzliwy wobec swojego syna Isfandijara i wtrąca go do więzienia. Ale kiedy Arjasp znów atakuje, uwalnia go. Isfandijar pokonuje Turańczyków i zabija Arjasp w brutalnej kampanii, podczas której wykonuje siedem wyczynów podobnych do Rustama..
    34. Glossary of Zoroastrian terms, Dżamasp (Phl.): Wczesny bohater religii zaratusztriańskiej. Był wezyrem króla Vištaspy i zięciem Zaratusztry. (Var: Av. Dżamaspa), avesta.org [dostęp 2019-07-29].
    35. Zoroaster ii. General survey – Encyclopaedia Iranica, iranicaonline.org [dostęp 2019-07-31].
    36. Sam Kerr, Avestan Womanhood (its high esteem) and Love [pdf], avesta.org, 2005, Cytat: Commencing with the Prophet’s wife, Hvaōgvā (later Aves: Hvōvi), follow his three daughters – Frēni, Thrita and Pouruchista.
    37. Mary. Boyce, A history of Zoroastrianism, wyd. 3rd impression, with corrections, Leiden: E.J. Brill, 1996, ISBN 90-04-10474-7, OCLC 33664728 [dostęp 2019-08-01].
    38. John W. Waterhouse, Zoroastrianism, Book Tree, listopad 2006, s. 24, ISBN 978-1-58509-281-9 [dostęp 2019-08-02] (ang.).
    39. Denkard, Book Five: the writings of Adar Frobag, 2. Wiadomo, że (prorok Zartošt) przewidział z pełną szczegółowością wszystkie okoliczności dotyczące tego, w jaki sposób Kajanida Vištaspa, król Iranu i jego liczna armia, odniosą zwycięstwo nad Arjaspem i jego podwładnymi (wasalami), i innymi (królami). Podobnie przewidział o supremację króla Visztaspy nad władcami innych krajów; i swoją śmierć, to, że zostanie zabity przez tureckiego wojownika Baratarurisza [Bradrok-resz], avesta.org [dostęp 2019-07-29].
    40. Denkard, Book 7, avesta.org [dostęp 2019-07-29], Cytat: About the marvellousness which is manifested from the acceptance of the religion by Vishtasp onwards till the departure (vikhezo) of Zartosht, whose guardian spirit is reverenced, to the best existence, when seventy-seven years had elapsed onwards from his birth, forty-seven onwards from his conference, and thirty-five years onwards from the acceptance of the religion by Vishtasp..
    41. Dadestan-i Denig, chapters 42-94, avesta.org [dostęp 2019-07-29], Cytat: 8. Jednym (z nich) był Tur-i Bradar-vakhsh, Karapan i heretyk, czarnoksiężnik, przez którego zginął Zaratusztra najlepszy z ludzi..
    42. Selections of Zadspram, avesta.org [dostęp 2019-07-29], Cytat: 9. W czterdziestym siódmym roku Zartoszt odchodzi, umiera osiągając siedemdziesiąt siedem lat i czterdzieści dni w miesiącu Ardwahišt, w dniu Khur; i przez osiem naprawionych (vehicako) miesięcy, aż do miesiąca Dadvo i dzień Khur, powinien zostać przeniesiony, aby być szanowanym..
    43. Rozdz. 32. Pouruszasp i Zartoszt, [w:] The Bundahishn („Creation”), or Knowledge from the Zand, Translated by E. W. West, from Sacred Books of the East, volume 5, Oxford University Press, 1897., avesta.org [dostęp 2019-08-16], Cytat: Rozdz. 32. Pouruszasp and Zartoszt 8. wiadomo też, że trzech synów Zartoszta, a mianowicie Uszedar, Uszedarmah i Soszjant, pochodzili z Chwowi; jak mówią, że Zartoszt trzykrotnie zbliżał się do Chwowi, a za każdym razem jego nasienie padało na ziemię; Jazata Nerjosang pdtrzymał blask i siłę tego nasienia, i oddał je z troską Jazata Anahidowi nasienie i gdy przyjdzie czas połączone zostanie z (przyszłą) matką. 9. Chroni je dziewięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć i dziewięć miriadów prawych duchów strażniczych, by demony nie mogły go uszkodzić..
    44. Jazata zaratusztriańskie, avesta.org [dostęp 2019-08-16], Cytat: Jazat, który jest posłańcem Ahury Mazdy, związany z modlitwą. Pochodzenie indo-irańskie.
    45. Czas proroka. W: Maria Składankowa: Mitologia Iranu. Warszawa: WAiF, 1989, s. 298–299. ISBN 83-221-0502-9.
    46. Jazata zaratusztriańskie, avesta.org [dostęp 2019-08-16], Cytat: Aredvi Sura Anahita: nieskazitelna, niepokalana, przeczysta. „silna, nieskazitelna Anahita”, kobieta Jazata uosabiająca wodę. Mieszka w sferze gwiazd, utożsamiana także z planetą Wenus. (por. Wt 5,85, 88, 132). Jej hymn jest przechowywany w Jaszcie 5. Znana również jako Aban Jazat. (Var: Arduisur).
    47. Denkard, Book 7, avesta.org [dostęp 2019-08-08].
    48. Avesta – Zoroastrian Archives, 66. That cleaves unto him who grows up there, where lies Lake Kasava [Kasaoya], along with the Haetumant river; there where stands Mount Ushidhau, surrounded by waters, that run from the mountain., avesta.org [dostęp 2019-08-08].
    49. Avesta: Khorda Avesta (English): Zamyad Yasht ('Hymn to the Earth’), Kiedy Astvat-ereta powstanie z jeziora Kasava [Kasaoya](...), avesta.org [dostęp 2019-08-08].
    50. Astvaṱ.ǝrǝta – Encyclopaedia Iranica, iranicaonline.org [dostęp 2019-08-08].
    51. The Bundahishn („Creation”), or Knowledge from the Zand, avesta.org [dostęp 2019-07-29].
    52. Mary Boyce, Frantz Grenet, Thus spake not Zarathuštra: Zoroastrian pseudepigrapha of the Greco-Roman world, Brill, 1991, DOI10.1163/9789004293915_013, ISBN 978-90-04-29391-5 [dostęp 2019-08-02].1 stycznia
    53. Józefowicz-Czabak i inni, Zaratusztrianie. Wiara i życie, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1988, s. 311–312, ISBN 83-218-0683-X, OCLC 749245004 [dostęp 2019-07-31].
    54. Nadgoplański lud awestyjski, [w:] Józefowicz-Czabak i inni, Zaratusztrianie. Wiara i życie, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1988, s. 304–318, ISBN 83-218-0683-X, OCLC 749245004 [dostęp 2019-07-31].
    55. Józefowicz-Czabak i inni, Zaratusztrianie. Wiara i życie, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1988, s. 123, ISBN 83-218-0683-X, OCLC 749245004 [dostęp 2019-07-31].
    56. Bogdan Banasiak, Nietzsche, Warszawa: Wydawnictwo KR, 2000, ISBN 83-86989-75-0, OCLC 749741275 [dostęp 2019-07-31], Cytat: s. 20 A to, że kwestię wiecznego powrotu wkłada w usta Zaratustry – tak jak węża w gardło – oznacza jedynie, że od antycznej postaci Zoroastra zapożycza coś, czego nie był on zdolny pojąć. Nietzsche wyjaśnia, że postać Zaratustry traktuje jako eufemizm lub raczej jako antyfrazę i metonimię, rozmyślnie obdarzając ją przywilejem tworzenia pojęć, jakich on sam nie mógł stworzyć.
    57. Dawid Misztal, Nowa Krytyka, University of Szczecin, 2003, DOI10.18276/nk [dostęp 2019-07-31].
    58. Konrad Kulczyk, We Are Not Alone in the Universe: From the Origins of Civilizations and Religions to Humankind’s Final Destiny, John Hunt Publishing, 26 października 2012, 157 (przypis 29 w tej książce nie odsyła do źródła, a jedynie cytuje inną wersję śmierci Zaratusztry zgodną ze źródłami) przykład ten ilustruje nagminny brak podawania genezy tej fikcji., ISBN 978-1-78099-297-6 [dostęp 2019-08-02] (ang.).

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Zbiór ksiąg i tekstów zaratusztriańskich (ang.)
  • Turbosłowianie – określenie używane w stosunku do osób głoszących istnienie alternatywnej, pseudohistorycznej wersji dziejów, w której Polska przed swoim chrztem tworzyła mocarstwowe państwo zwane Imperium Lechitów, zaś jej historia została sfałszowana przez Niemców i Kościół katolicki. Friedrich Wilhelm Nietzsche (ur. 15 października 1844 w Röcken w okolicach Naumburg (Saale), zm. 25 sierpnia 1900 w Weimarze) – filozof, filolog klasyczny, prozaik i poeta. Kategorią centralną filozofii Nietzschego jest filozofia życia, ujmowanie rzeczywistości, a więc także człowieka, jako życia. Prowadzi to do zanegowania istnienia ukrytego sensu i układu świata - esencji, rzeczywistość staje się wobec tego chaosem. Konsekwencję tego stanowi radykalna krytyka chrześcijaństwa oraz współczesnej autorowi zachodniej kultury, jako opartych na tym złudzeniu. Istotny jest także szacunek wobec wartości obecnych w antycznej kulturze greckiej, wraz z postulatem powrotu do niej.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Iran (pers. ايران – Irān), (dawniej znany powszechnie na Zachodzie jako Persja) pełna nazwa: Islamska Republika Iranu (pers. جمهوری اسلامی ايران – Dżomhuri-je Eslāmi-je Irān) – państwo na Bliskim Wschodzie, leżące nad Morzem Kaspijskim, Zatoką Perską i Zatoką Omańską.
    Język awestyjski, język Awesty – język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry. Zbiór ten nazywany jest Awestą (od średnioperskiego aβastāg "zalecenie, nakaz"). Należy do rodziny języków indoeuropejskich i jest siostrzanym językiem klasycznego sanskrytu.
    Also sprach Zarathustra (Tako rzecze Zaratustra), Op. 30 - poemat symfoniczny, który Richard Strauss skomponował w 1896 r., zainspirowany dziełem Fryderyka Nietzsche o tym samym tytule. Po raz pierwszy wykonany 27 listopada 1896 r. we Frankfurcie.
    JSTOR (/dʒeɪ-stɔːr/, skrót od ang. Journal Storage) – biblioteka cyfrowa utworzona w 1995 roku. Początkowo zawierała cyfrowe kopie czasopism naukowych o wyczerpanym nakładzie. Następnie zaczęła zbierać także książki, materiały źródłowe oraz aktualne numery czasopism naukowych. Pozwala na wyszukiwanie w pełnej treści niemal 2000 czasopism naukowych.
    Politeizm (z stgr. πολύς polys - "liczny" + θεός theos - "bóg"; wielobóstwo) – wiara w istnienie wielu bogów (np. przedchrześcijańska religia Słowian, religia starożytnej Grecji, starożytnego Egiptu, wierzenia Azteków, shintō, neopogaństwo). Według islamu, politeizm (szirk) jest ciężkim grzechem; w podobnym tonie wypowiada się również Biblia.
    Mikołaj Rej (historyczna pisownia nazwiska: Rey - na początku XX wieku wprowadzono pisownię "Rej") z Nagłowic herbu Oksza, pseud.: Ambroży Korczbok Rożek; Adrianus Brandenburgensis; Doctor Civitatis Lublinensis; Doktor lubelski Adrian Brandenburczyk; Albertus Branderburgensis; Andrych, twój dobry towarzysz; Jakób Podwysocki Pherrat(?); Joachim Heller, mistrz norymberski; Ks. Jan, kaznodzieja z Waśniewa; Wojciech Kaszota(?); Andrzej Trzecieski(?), (ur. 4 lutego 1505 w Żurawnie pod Haliczem, zm. między 8 września a 5 października 1569 w Rejowcu) – polski poeta i prozaik renesansowy, tłumacz, a także polityk i teolog ewangelicki. Choć nie był humanistą w naukowym rozumieniu tego słowa, zawdzięcza się mu upowszechnienie idei humanitas w polskiej kulturze. Długo uznawano go za "ojca literatury polskiej", przez wielbicieli nazywany także – za sprawą moralitetu Wizerunek – "polskim Dantem". Pomimo znaczącego wkładu, jaki przypisuje się Rejowi w rozważaniach na temat początków literatury narodowej, zdaniem wielu współczesnych badaczy pozostaje on twórcą wciąż niepoznanym. Większość obiegowych opinii na temat Reya w dalszym ciągu pochodzi z błędnego wizerunku "rubasznego, niewykształconego prostaka", jaki przypisała mu tradycja.
    Herodot z Halikarnasu (starogr. Ἡρόδοτος ὁ Ἁλικαρνασσεύς, Herodotos ho Halikarnasseus) (ur. ok. 484 p.n.e. w Halikarnasie, obecnie Bodrum w Turcji, zm. ok. 426 p.n.e. w Turioj lub Atenach) – historyk grecki, zwany Ojcem historii, czasem także Ojcem geografii. Jedynym zachowanym jego dziełem jest 9-księgowa relacja z wojen perskich, opisująca także geografię i historię Hellady, Persji i Egiptu oraz okolicznych krain, zatytułowana Dzieje (Ἱστορίαι Historiai, łac. Historiae). Jego relacje nie były zawsze dokładne, ale − w odróżnieniu od wielu innych historyków, aż po czasy dzisiejsze − zawsze opatrzone klauzulą "zgodnie z tym, czego się dowiedziałem" (Dzieje, I, 2) i "Ja zaś muszę podać, co się opowiada, ale bynajmniej nie jestem zobowiązany w to wierzyć i te słowa mają się odnosić do całych mych Dziejów." (VII, 152).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.144 sek.