l
  • Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Temat nie został wyczerpany?
    Zapraszamy na Forum Naukowy.pl
    Jeśli posiadasz konto w serwisie Facebook rejestracja jest praktycznie automatyczna.
    Wystarczy kilka kliknięć.

    Zapalenie wyrostka sutkowatego



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Badanie laryngologiczne (badanie OtoRynoLaryngologiczne, w skrócie badanie ORL) – badanie lekarskie wykonywane przez laryngologa.Ropa (łac. pus) – w medycynie białożółty lub żółtozielony gęsty płyn, zwykle wydzielający cuchnącą woń. Składa się z martwych białych krwinek – neutrofili, popękanych z nadmiaru sfagocytowanego tworu – i ich części, bakterii, częściowo uszkodzonych tkanek i białek. Potraktowana wodą utlenioną burzy się gwałtownie, jest to spowodowane raptownym uwalnianem tlenu wskutek kontaktu z opisanym materiałem.

    Zapalenie wyrostka sutkowatego jest procesem zapalnym obejmującym komórki powietrzne wyrostka sutkowatego z cechami zapalenia kości lub szpiku kości obejmującej wyrostek. Jest to powikłanie ostrego lub przewlekłego zapalenia ucha środkowego.

    Spis treści

  • 1 Etiopatogeneza
  • 2 Mikrobiologia
  • 3 Objawy kliniczne
  • 4 Badanie ORL
  • 5 Przebieg kliniczny
  • 6 Diagnostyka
  • 7 Leczenie
  • 8 Rokowanie
  • 9 Piśmiennictwo
  • Etiopatogeneza[ | edytuj kod]

    Skomplikowany system pneumatyczny kości skroniowej sprzyja szerzeniu się procesu zapalnego przez ciągłość. W przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego zwykle występuje odczyn zapalny nabłonka komórek wyrostka, który ustępuje przy odpowiednim leczeniu zapalenia ucha. Czasami zapalenie komórek wyrostka rozwija się dalej powodując:

    Antybiotyki beta-laktamowe (ATC J 01 C) – szeroko stosowana grupa antybiotyków bakteriobójczych. Do tej grupy antybiotyków zaliczamy: penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy. Antybiotyki te mają wiązanie beta-laktamowe, które ulega rozerwaniu pod wpływem określonych enzymów, tzw. beta-laktamaz produkowanych przez niektóre bakterie – jednak spektrum substratowe poszczególnych enzymów jest różne.Kość jarzmowa (łac. os zygomaticum), parzysta kość czaszki, tworząca część boczną twarzy. Od ustawienia kości jarzmowej w dużej mierze zależą również kształty twarzy. Ustawienie tych kości w płaszczyźnie czołowej nadaje twarzy wyraz mongoloidalny u odmiany białej.
  • zaleganie treści ropnej w komórkach wyrostka
  • tworzenie ziarniny zapalnej
  • odwapnienie i osteolizę kostnych beleczek wyrostka
  • W przewlekłym zapaleniu ucha odczyn ze strony wyrostka ma charakter zapalenia kości (osteitis) lub kości i szpiku (osteomyelitis), gdyż sam wyrostek jest zwykle "grubszy"- sklerotyczny. W kości tworzącej wyrostek sutkowaty występuje wtedy nierzadko martwa i zakażona tkanka kostna o słabym unaczynieniu. Ten stan sprzyja szerzeniu się zapalenia w kierunku przyśrodkowym, co może być przyczyną usznopochodnych powikłań wewnątrzczaszkowych.

    Makrolidy, antybiotyki makrolidowe – grupa antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym. Nazwa pochodzi od słow makro (duży) i oligo (lakton), ponieważ czasteczki tych antybiotyków mają 12-16 atomowy rdzeń laktonowy. Najstarszym i wzorcowym makrolidem jest erytromycyna.Otoskopia, wziernikowanie ucha – jest to badanie fizykalne ucha, w którym ocenia się przewód słuchowy zewnętrzny i pośrednio ucho środkowe przez ocenę błony bębenkowej. W przypadku perforacji błony bębenkowej ogląda się też zawartość jamy bębenkowej.

    Czynniki sprzyjające wystąpieniu zapalenia wyrostka sutkowatego w ostrym zapaleniu ucha środkowego :

  • upośledzony odpływ (drenaż wydzieliny zapalnej z wyrostka do jamy bębenkowej przez wąskie wejście do jamy sutkowej (aditus ad antrum))
  • nieprawidłowa antybiotykoterapia (zbyt małe dawki, niewłaściwy antybiotyk)
  • obniżona odporność


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Czy wiesz że...? beta

    Błona bębenkowa (łac. membrana tympani; tympanon - bęben; typto - biję lub myrinx) – błona koloru perłowoszarego oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego. Znajduje się ona w kości skroniowej. Grubość błony bębenkowej wynosi 0,1 mm. Jest kształtu eliptycznego o wymiarach 10-11x9 mm. Barwa prawidłowej błony bębenkowej jest perłowoszara, lekko połyskująca i nieco przezroczysta. U płodu błona bębenkowa jest położona prawie pionowo. Po urodzeniu przyjmuje położenie skośne. Kąt jej nachylenia do płaszczyzny poziomej wynosi 40-60° i jest otwarty ku przodowi (kąt inklinacji), z płaszczyzną pionową tworzy kąt 50° otwarty do tyłu (kąt deklinacji). Składa się ona z 2 części: - część napięta (łac. pars tensa) - większa część błony bębenkowej. Przymocowana jest ona do części bębenkowej kości skroniowej pierścieniem włóknisto-chrząstkowym (łac. anulus fibrocartilagineus);
    Objaw chełbotania – objaw świadczący o obecności płynu w jamie brzusznej. Badanie wykonuje się poprzez umieszczenie lewej dłoni w dolnej części prawej połowy brzucha i uderzenie palcami prawej dłoni w lewą dolną część brzucha, w kierunku lewej ręki badającego. Powstająca fala płynu uderza w ścianę prawej połowy brzucha i udziela się lewej ręce badającego.
    Ropniak (łac. empyema) – nagromadzenie ropy w naturalnych jamach ciała. W przeciwieństwie do ropnia, ropniak nie lokalizuje się bezpośrednio w tkankach. Do ropniaków zaliczamy:
    Antromastoidektomia (wydłutowanie wyrostka sutkowatego, ang. antromastoidectomy) – operacja laryngologiczna polegająca na otwarciu wyrostka sutkowatego i usunięciu jego zawartości. Wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. Pozostałością po zabiegu jest zagłębienie w kości wielkości ziarna fasoli wyczuwane za małżowiną uszną.
    Ucho – narząd słuchu występujący jedynie u kręgowców. Najbardziej złożone i rozwinięte uszy występują u ssaków. Ucho odbiera fale dźwiękowe, przekształca je w drgania mechaniczne, a drgania w impulsy nerwowe. Odpowiada także za zmysł równowagi (błędnik).
    Zapalenie kości i szpiku (łac. osteomyelitis) – zróżnicowana grupa chorób spowodowanych rozwojem reakcji zapalnej w zakresie tkanki kostnej. Znane od starożytności, pozostają jednymi z najtrudniejszych do wyleczenia chorób zakaźnych. Charakterystycznymi elementami obrazu jest postępująca degradacja kości i przebiegający podokostnowo proces wtórnego kostnienia. Drobnoustroje mogą dotrzeć do kości przez ciągłość z przyległych tkanek, wniknąć drogą krwionośną, albo zostać przeniesione w konsekwencji urazu lub zabiegu chirurgicznego.
    Paciorkowce, streptokoki (łac. Streptococcus - nazwa pochodząca od greckiego "streptos" oznaczającego coś łatwo wyginającego się) - rodzaj kulistych bakterii Gram dodatnich, tlenowych lub względnie beztlenowych. Ich podziały zachodzą wzdłuż jednej osi i dlatego rosną one w łańcuchu lub parach.

    Reklama

    tt