• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zapalenie rogówki

    Przeczytaj także...
    Nerw wzrokowy (łac. nervus opticus) – II nerw czaszkowy, część drogi wzrokowej. Przebiega od siatkówki do skrzyżowania wzrokowego.Pierwotniaki, protisty zwierzęce (Protozoa) – drobne (według tradycyjnych definicji – jednokomórkowe) organizmy eukariotyczne, zaliczane tradycyjnie (do XX w.) do królestwa zwierząt, w randze typu lub podkrólestwa. W nowszych systemach klasyfikacji włączane są do królestwa Protista jako sztuczny takson (dział). Według jednej z propozycji taksonomicznych, pierwotniaki są wydzielane jako odrębne królestwo Protozoa, obejmując również wielokomórkowe śluzowce, nie obejmując z kolei licznych grup jednokomórkowców zaliczanych do roślin, grzybów lub chromistów.
    Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.
    Clare-314.jpg
    Oko z niewrzodziejącą postacią jałowego zapalenia rogówki
    Hypopyon.jpg
    Oko z widocznym poziomem ropy (hypopyon) w komorze przedniej

    Zapalenie rogówki – stan zapalny rogówki, wywołany zarówno przez czynniki zakaźne (bakterie, wirusy, grzyby lub pierwotniaki), jak i występujący w przebiegu chorób układowych lub też będący wynikiem mechanizmów immunologicznych (ogólnych i miejscowych).

    Choroby układowe - grupa chorób dotykających kilka rodzajów tkanek i narządów lub zajmująca całe ciało. Wiele chorób w swoich końcowych stadiach dotyka różnych narządów (np. niewydolność wielonarządowa), ale tylko choroby, w których dochodzi do zajęcia licznych organów we wczesnym etapie są uważane za choroby układowe.Blaszka graniczna tylna rogówki (łac. lamina limitans posterior corneae), inaczej: blaszka graniczna wewnętrzna rogówki, błona Descemeta – cienka, jednolita, luźno przylegająca do istoty właściwej rogówki błonka, patrząc od zewnątrz jest czwartą powłoką rogówki. Urazy rogówki nie są rzadkie, ale jeśli podczas urazu zostanie uszkodzona błona Descemeta, to taki uraz jest nieodwracalny.

    Morfologiczny podział zmian zapalnych rogówki[]

    Zmiany zapalne rogówki dzieli się pod względem morfologicznym:

  • Punkcikowe ubytki nabłonka (erosiones epitheliales punctatae) – widoczne w lampie szczelinowej po zabarwieniu roztworem fluoresceiny.
  • Powierzchowne punkcikowe nacieki zapalne – widoczne jako białe, punkcikowate ogniska, są położone w nabłonku lub podnabłonkowo (infiltrationes punctiformes epitheliales et subepitheliales).
  • Ogniska naciekowe rogówki (infiltrationes corneae) – szarawe lub żółtoszare zmętnienia w miąższu rogówki; naciek może ulec resorpcji (to często jest związane z wnikaniem naczyń krwionośnych do istoty właściwej rogówki) lub rozpadowi (to prowadzi do powstania ubytku w warstwie właściwej – owrzodzenie rogówki).
  • Wrzód rogówki (ulcus corneae) – to zagłębienie z szarawo zabarwionym dnem i brzegami (na dnie otoczonym naciekiem są masy martwicze);
  • po wygojeniu takiego owrzodzenia pozostaje blizna powodująca trwałe zmętnienie rogówki (tzw. plamka rogówki – macula corneae);
  • w przypadku rozległego uszkodzenia miąższu rogówki powstaje bielmo (leucoma corneae), do którego mogą wnikać naczynia spojówkowe (od strony rąbka);
  • penetracja wrzodu w głąb może powodować przebicie rogówki (perforatio corneae), poprzedzone wystąpieniem przepukliny błony Descemeta (descemetocele), widocznej jako "perełka" w centrum białawego obszaru wrzodu;
  • w wyniku przebicia rogówki i wypływu cieczy wodnistej z komory przedniej dochodzi do przylgnięcia tęczówki do otworu i powstają zrosty przednie – w efekcie tego blizna jest silnie wysycona i nieprzejrzysta – bielmo zrośnięte z tęczówką (leucoma adherens);
  • w skutek zmian anatomicznych mogą wystąpić zaburzenia w krążeniu i odpływie cieczy wodnistej, a w efekcie wtórne nadciśnienie wewnątrzgałkowe i trwałe uszkodzenie nerwu wzrokowego, tzn. jaskra wtórna (glaucoma secundarium), oraz często rozdęcie scieńczałej rogówki i powstanie garbiaka rogówki (staphyloma corneae).
  • Zapalenie miąższowe rogówki (keratitis interstitialis, sive parenchymatosa) – skutek reakcji immunologicznej na antygen zakażającego drobnoustroju (ale nie żywe drobnoustroje); położone w miąższu komórkowe nacieczenie, bez pierwotnego zajęcia nabłonka lub śródbłonka; jeśli zapalenie miąższowe przyjmuje tarczowaty kształt oraz jest położone w centralnej części rogówki nazywane jest tarczowatym zapaleniem rogówki (keratitis disciformis).
  • Przypisy

    1. Niżankowska 2000 ↓, s. 128-130.

    Bibliografia[]

  • Maria Hanna Niżankowska: Podstawy okulistyki. Wrocław: VOLUMED, 2000, s. 128-130. ISBN 83-87804-14-2.
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Jaskra (łac. glaucoma) – choroba oczu prowadząca do postępującego i nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego i komórek zwojowych siatkówki i co za tym idzie pogorszenia lub utraty wzroku. Głównym czynnikiem powodującym uszkodzenie nerwu wzrokowego w jaskrze jest nadmierny wzrost ciśnienia wewnątrz gałki ocznej. Leczenie jaskry polega na zmniejszaniu ciśnienia śródgałkowego poprzez stosowanie leków ułatwiających odpływ cieczy wodnistej z gałki ocznej i/lub zmniejszenie jej produkcji. Stosuje się głównie leki w postaci kropli do oczu, czasem podaje się leki doustne. Jaskrę można leczyć także operacyjnie.Wirusy (łac. virus – trucizna, jad) – skomplikowane cząsteczki organiczne, nie mające struktury komórkowej, zbudowane z białek i kwasów nukleinowych. Zawierają materiał genetyczny w postaci RNA (wirusy RNA) lub DNA, wykazują jednak zarówno cechy komórkowych organizmów żywych, jak i materii nieożywionej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Grzyby (Fungi Juss.) R. T. Moore – królestwo należące do domeny jądrowców (Eucaryota). Dawniej, w zależności od ujęcia systematycznego takson ten miał rangę podkrólestwa (Fungi R.T. Moore, 1971), podtypu, (Fungi Engl. 1889) i klasy (Fungi Bartling, 1830).
    Bielmo – zmętnienie rogówki spowodowane chorobą lub urazem, którego konsekwencją jest duże upośledzenie widzenia. W niektórych przypadkach dokonuje się przeszczepu rogówki.
    Rogówka (łac. cornea) – wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej w jej przedniej części. Ludzka rogówka ma ok. 11,5 mm średnicy i grubość 0,5-0,6 mm w środkowej części oraz 0,6-0,8 mm w części obwodowej. Za rogówką znajduje się ciecz wodnista a za nią soczewka. Rogówka nie jest unaczyniona, naczynia upośledzałyby jej przezierność. Odżywia się dzięki dyfuzji – przez łzy i ciecz wodnistą gałki ocznej, a także dzięki neurotrofinom dostarczanym przez unerwienie rogówki. Posiada dużo zakończeń bólowych, włókien bezrdzennych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.