• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zamek w Korcu

    Przeczytaj także...
    Pogoń Litewska (Pogoń, Pogonia, Pogonia Wielka ) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Pogoń Litewska Książęca.Samuel Karol Korecki (ur. ok. 1621, zm. 1651) – książę, starosta ropczycki, żołnierz, rotmistrz chorągwi husarskiej.
    Koreccy herbu Pogoń (Pogonia), ród książęcy, którego kolebką był zamek w Korcu na Wołyniu. Ród książąt Koreckich wywodzi się od wielkiego księcia litewskiego Olgierda – syna Giedymina. Butaw syn Olgierda (przyjął na chrzcie imię Dymitr ) oprócz włości na Litwie, otrzymał ziemie na Wołyniu, nad Korcem i w miejscu gdzie rzeka ta wpada do Słucza wybudował zamek warowny nazwany Korcem. Dymitr zginął w walce z Tatarami w 1399, w bitwie pod Worsklą. Według niektórych historyków Butaw nie był synem Olgierda ale jego bratem. Sami Koreccy twierdzili, że są potomkami Olgierda i pisali się Olgierdowicz Korecki. Kasper Niesiecki twierdzi, że widział to w wielu dokumentach z epoki. O olgierdowym pochodzeniu świadczą także napisy nagrobne, m.in. na nagrobku Samuela Koreckiego wyryto napis: Clara ducum soboles, Olgerdi sanguine Cretus Princeps. Syn Dymitra Butawa, Aleksander Olgierdowicz książę Korecki i jego syn Wasyl (Bazyli) wymienieni są na przywileju im danym od księcia Świdrygiełły. Książę Iwan Korecki syn Bazylego namiestnik krasnosielski żonaty z księżną Bazylissą Hlebowiczówną, miał pięciu synów. Dwóch z nich, Lew i Aleksander polegli bezpotomnie w bitwie z Tatarami pod Sokalem. Koreccy posiadali niemal cały północno-wschodni narożnik Wołynia a także rozległe włości w powiatach bracławskim i kijowskim.
    Ruiny zamku na początku XX w.

    Zamek w Korcu – ruiny zamku zbudowanego w XIV wieku i przebudowanego na barokową rezydencję w XVIII wieku. Główne gniazdo książęcego rodu Koreckich herbu Pogoń.

    Opis[ | edytuj kod]

    Zamek posadowiony został na granitowej skale na wzgórzu wznoszącym się nad jarem rzeki Korczyk. Początkowo była to fortyfikacja zbudowana z drewna. Po jej spaleniu przez Tatarów w 1570 roku, wojewoda wołyński Bohusz Korecki (lub jego syn Joachim) wzniósł nowy zamek, tym razem murowany. Obiekt ten przypuszczalnie był rozbudowany w XVII wieku. W 1651 roku zmarł starosta Samuel Karol Korecki, który był ostatnim przedstawicielem rodu i zamek wraz z otaczającymi go dobrami przeszedł w ręce ich krewnych Leszczyńskich. Na początku ХVІІІ w. dobra objęli Czartoryscy, którzy odtąd nazywali się Czartoryskimi na Korcu. Zamek ten spłonął w XVIII wieku. W latach 20. XX wieku ówczesny właściciel Bniński podjął inicjatywę na celu odbudowy zamku, jednakże zamierzenia te nie zostały zrealizowane. Najlepiej zachowanymi elementami budowli są trójkondygnacyjna barokowa wieża bramna oraz mury: wschodni i północny. Zachował się murowany most prowadzący do zamku.

    Józef Klemens Czartoryski herbu Pogoń Litewska, książę na Korcu i Oleksińcach (ur. 1740, zm.17 marca 1810 w Warszawie) – mianowany stolnikiem litewskim w 1764 roku, polski arystokrata, polityk i dyplomata, ostatni męski potomek linii koreckiej rodu Czartoryskich, poseł na Sejm Czteroletni z województwa wołyńskiego w 1788 roku, członek konfederacji targowickiej.Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.

    Pałac[ | edytuj kod]

    Na miejscu zamku w 1780 (88) r. ówczesny właściciel zamku Józef Klemens Czartoryski, wykorzystując resztki murów zbudował barokową rezydencję pałacową. Obiekt ten spłonął w 1832 roku i nie został odbudowany pozostając do czasów współczesnych w ruinie.

    Bohusz (Bogusz) Korecki herbu Pogonia (ur. 1510 – zm. 19 sierpnia 1576 w Łucku) – wojewoda wołyński od 1572, starosta łucki od 1560, bracławski i winnicki od 1540, żytomierski od 1539, dowódca obrony potocznej.Czartoryscy – magnacki ród książęcy herbu Pogoń Litewska, wywodzący się od Konstantego, księcia na Czartorysku, syna księcia litewskiego Koriata, wnuka wielkiego księcia Giedymina. Bratem stryjecznym założyciela rodu Konstantego był Władysław Jagiełło. Ród miał dwie główne linie, ważniejszą z siedzibą w zamku w Klewaniu i drugą linię z centrum w zamku w Korcu, która wygasła w 1810 r. na Józefie Klemensie. Szczyt potęgi rodu przypadał na wiek XVIII i XIX, jednakże już wcześniej odgrywali ważną rolę w Rzeczypospolitej. Czartoryscy dążyli do zmian ustrojowych w Polsce, reformy stosunków gospodarczych, centralizacji władzy państwowej, usprawnienia administracji i wzmocnienia armii.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Korzec, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 432.
    2. Endrukajtis 1936 ↓, s. 4.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jan Endrukajtis: Korzec. 1936. [dostęp 2014-03-16]. (pol.)
  • Korzec, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 432.
  • Korzec Корець (pol.). Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie. [dostęp 2014-03-16].
  • Корецький замок (ukr.). This is Ukraine. [dostęp 2014-03-16].




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.789 sek.