• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zamek w Czerkasach

    Przeczytaj także...
    Czerkasy (ukr. Черкаси) – miasto w centralnej części Ukrainy, stolica obwodu czerkaskiego. Leży nad Dnieprem oraz nad brzegiem Krzemieńczuckiego Zbiornika Wodnego utworzonego przez spiętrzenie wód rzeki. Miasto liczy 293,3 tys. mieszkańców (2005).Carstwo lub carat − określenie państwa, którego panujący monarcha nosi tytuł cara lub carycy. Nazwa pojawiła się w średniowieczu. Carstwo działa na takich samych zasadach, co ustrój królewski, ale występuje tu jako forma słowiańska. "Carstwo" jest zniekształconą słowiańską nazwą cesarstwa, wywodzącą się z Bizancjum. Tytułu car używali władcy Rosji, Bułgarii i Serbii.
    Eustachy (Ostafij) Daszkiewicz (ros. Евстафий Дашкович, ukr. Остап Дашкевич) (ur. ok. 1455, zm. 1535 w Owruczu), herbu Leliwa III – hetman kozaków zaporoskich, starosta kaniowski, krzyczewski i czerkaski.

    Zamek w Czerkasach (łac. Czircassi, Czircassia castrum et capitaneatus in palatinatum Kijoviae) – średniowieczny zamek położony w Czerkasach, nad Dnieprem, niegdyś należący do starostów czerkawskich.

    Historia[]

    Zamek umocnił Eustachy Daszkiewicz, wojewoda kijowski, który otrzymał go za wstawiennictwem księcia ostrogskiego. Celem zamku było odpieranie ataków tatarskich i wspieranie wypraw na Siewierszczyznę. Sławna jest wyprawa Daszkiewicza z 1514 roku zakończona bitwą pod Orszą.

    Powstanie Kosińskiego (1591-1593) – pierwsza rebelia kozacka w I Rzeczypospolitej, dowodzona przez samozwańczego hetmana kozackiego Krzysztofa Kosińskiego.Aleksander Wiśniowiecki (ur. ok. 1560 – zm. początek września 1594 r.) – kniaź, starosta czerkaski, kaniowski, korsuński, lubecki, łojowski. Przedstawiciel "królewskiej" gałęzi rodziny książąt Wiśniowieckich, twórca ekonomicznych podstaw potęgi rodu.

    W dniu 22 maja 1593 roku podczas Powstania Kosińskiego zamek obległy oddziały powstańcze, jednakże szybkie przeciwuderzenie wyprowadzonej z zamku jazdy starosty Aleksandra Wiśniowieckiego rozgromiło Kozaków i doprowadziło do śmierci Kosińskiego i upadku powstania.

    W 1648 roku zamek broniony był przed kozakami Chmielnickiego przez Mikołaja Potockiego, kasztelana krakowskiego i hetmana wielkiego koronnego i hetmana polnego Marcina Kalinowskiego. Na mocy Rozejmu andruszowskiego Rzeczpospolita utraciła na rzecz Caratu rosyjskiego Lewobrzeżną Ukrainę, ziemie smoleńską, siewierską, czernichowską i Czerkasy. W 1768 roku zamek został wzięty szturmem przez zbuntowanych chłopów i zniszczony.

    Mikołaj Potocki zwany Niedźwiedzia Łapa herbu Pilawa (ur. ok. 1593, zm. 20 listopada 1651) – kasztelan krakowski i hetman wielki koronny od 1646, hetman polny koronny od 1637, wojewoda bracławski i pisarz polny koronny od 1636, starosta lubelski, czerkaski, latyczowski, niżyński i barski.Marcin Kalinowski herbu Kalinowa (ur. ok. 1605, zm. 2 czerwca 1652 w Batohu) – hetman polny koronny, wojewoda czernihowski od 1635.

    Przypisy

    Bibliografia[]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. I. Warszawa: 1880. OCLC 5066360.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Czerkasy w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom I (Aa – Dereneczna) z 1880 r.
  • Rozejm andruszowski – rozejm zawarty 30 stycznia 1667 w Andruszowie (wioska w województwie smoleńskim), kończący wojnę Rzeczypospolitej z Carstwem Rosyjskim toczoną od 1658 roku. W praktyce był to rozejm podsumowujący wyniki walk trwających od 1654 roku, rozpoczętych w wyniku ugody perejasławskiej, gdyż porozumienie zawarte w 1656 miało charakter przejściowy, związany z groźnymi dla obu państw sukcesami Szwecji w II wojnie północnej.Ukraina Lewobrzeżna (Lewobrzeże) (ukr. Лівобережна Україна), Zadnieprze – kraina historyczna, część Ukrainy Naddnieprzańskiej leżąca na lewym (wschodnim) brzegu Dniepru.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    I Rzeczpospolita – współczesna, umowna nazwa państwa złożonego z Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, stosowana dla okresu od połowy XV wieku, czyli od stworzenia podstaw demokracji szlacheckiej, poprzez okres istnienia Rzeczypospolitej Obojga Narodów do III rozbioru w 1795 roku.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
    Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.
    Dniepr (ukr. Дніпро – Dnipro, ros. Днепр – Dniepr, białorus. Дняпро – Dniapro) – rzeka w Rosji, Białorusi i Ukrainie, w przeszłości na terytorium Wielkiego Księstwa Litewskiego a po unii lubelskiej - Rzeczypospolitej; należy do zlewiska Morza Czarnego; dł. 2285 km – jedna z kilku najdłuższych w Europie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.189 sek.