• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zakazane piosenki



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Wkroczenie Armii Czerwonej do Polski w latach 1944-1945 – wydarzenie to miało miejsce w końcowym okresie II wojny światowej. Po agresji niemieckiej na ZSRR i klęsce Wehrmachtu pod Moskwą, Stalingradem i Kurskiem, klęska III Rzeszy i marsz Armii Czerwonej na Zachód był nieunikniony. Na znajdujące się pod okupacją niemiecką ziemie polskie w związku z coraz to nowymi operacjami przeciw Niemcom, od lata 1944 roku stopniowo wkraczały wojska radzieckie. W międzyczasie walki z Niemcami i próbę opanowania ziem polskich podjęła Armia Krajowa w ramach Akcji „Burza”. Ziemie polskie zostały całkowicie opanowane przez Armię Czerwoną do maja 1945 roku. W czasach Polski Ludowej wkroczenie wojsk radzieckich powszechnie określano jako "Wyzwolenie Polski". Dziś używanie słowa wyzwolenie z uwagi na instalację systemu komunistycznego w Polsce po 1945 roku uchodzi za kontrowersyjne.Okupacja niemiecka w Polsce 1939–1945 – system policyjno-wojskowej administracji niemieckiej wprowadzony na terytorium państwowym Rzeczypospolitej Polskiej, zajętym w wyniku agresji zbrojnej przeciwko Polsce podjętej przez III Rzeszę w dniu 1 września 1939 oraz po podziale terytorium RP w wyniku niemiecko-sowieckiego układu o przyjaźni i granicy z dnia 28 września 1939 (będącego nawiązaniem do paktu Ribbentrop-Mołotow z 23 sierpnia 1939).
    Kadr z filmu z Jerzym Duszyńskim
    Kadr z filmu z Aliną Janowską
    Kadr z filmu z Leonem Pietraszkiewiczem, Czesławem Piaskowskim
    Kadr z filmu
    Kadr z filmu
    Kadr z filmu
    Kadr z filmu

    Zakazane piosenki – polski muzyczny film fabularny z 1946 roku, w reżyserii Leonarda Buczkowskiego według scenariusza Ludwika Starskiego. Film upamiętnia antyniemiecką i partyzancką twórczość muzyczną czasów II wojny światowej, jednocześnie przedstawiając w epizodach historię okupacji niemieckiej od kapitulacji wrześniowej, aż po wkroczenie Armii Czerwonej do Warszawy. Przedstawione w nim piosenki są w większości oparte na autentycznej twórczości wykonawców ulicznych i orkiestr podwórkowych.

    Polska Partia Robotnicza (PPR) – partia polityczna utworzona w czasie niemieckiej okupacji, 5 stycznia 1942 roku, w Warszawie z inicjatywy przybyłych z ZSRR polskich komunistów z tzw. Grupy Inicjatywnej (zrzuconych przez lotnictwo radzieckie na spadochronach 28 grudnia 1941 w okolicach Wiązowny), poprzez połączenie organizacji Związek Walki Wyzwoleńczej (utworzonej we wrześniu 1941) z kilkoma istniejącymi konspiracyjnymi grupami komunistycznymi, takimi jak: „Młot i Sierp”, Stowarzyszenie Przyjaciół ZSRR, Grupa Biuletynu Radiowego, Spartakus, Sztandar Wolności oraz grupa „Proletariusz”.Ulica Szpitalna w Warszawie – ulica warszawskiego Śródmieścia, biegnąca od zbiegu ulic Brackiej i Kruczej do Placu Powstańców Warszawy (niegdyś aż do ul. Świętokrzyskiej).

    Początkowo twórcy planowali zrobienie średniometrażowego dokumentu muzycznego, jednak po jego ukończeniu w 1946 roku zdecydowano się wydłużyć go do fabularyzowanej wersji pełnometrażowej. Tym samym Zakazane piosenki stały się pierwszym polskim filmem pełnometrażowym nakręconym po II wojnie światowej w kraju. Premiera filmu odbyła się w 1947 roku. Cieszył się dużą popularnością, jednak krytyka zarzucała mu fałszowanie rzeczywistości okupacyjnej i łagodzenie okrucieństw niemieckich tamtego czasu. W związku z tym film został wycofany z kin i skierowany do poprawy. Wersja zmieniona, w większym stopniu akcentująca grozę czasów wojny, weszła na ekrany w 1948 roku. Również i ona była bardzo popularna. Do początków XXI wieku film obejrzało w kinach ok. 15 milionów widzów.

    Express Wieczorny - dziennik popołudniowy o charakterze sensacyjnym założony przez Rafała Pragę. Do momentu powstania PZPR w 1948 gazeta należała do PPS.Ochotnicza Rezerwa Milicji Obywatelskiej (ORMO) – paramilitarna organizacja ochotnicza i społeczna wspierająca MO, powołana w 1946, a rozwiązana w 1989 przez Sejm.

    Spis treści

  • 1 Historia i okoliczności powstania
  • 1.1 Wersja średniometrażowa
  • 1.2 Pierwsza wersja pełnometrażowa
  • 1.3 Druga wersja pełnometrażowa
  • 2 Fabuła
  • 2.1 Zarys fabuły
  • 2.2 Różnice pomiędzy wersjami pełnometrażowymi
  • 3 Obsada
  • 4 Piosenki
  • 5 Odbiór
  • 6 Przypisy
  • 7 Bibliografia
  • 8 Linki zewnętrzne
  • Jerzy Kawalerowicz (ur. 19 stycznia 1922 w Gwoźdźcu koło Kołomyi, zm. 27 grudnia 2007 w Warszawie) – polski reżyser i scenarzysta ormiańskiego pochodzenia, poseł na Sejm PRL (1985–1989).Małgorzata Hendrykowska – polska historyk filmu, wykładowczyni, badaczka kultury filmowej, autorka publikacji z zakresu filmoznawstwa, współodkrywczyni jednego z najstarszych znanych polskich filmów fabularnych Pruska kultura (1908). Tytuł profesora zwyczajnego uzyskała 31 października 2000 roku. Członek redakcji pisma "Images. The Internatonal Journal od European Film, Performing Arts and Audiovisual Communication". Od 2009 roku pełni funkcję przewodniczącej Rady Naukowej Filmoteki Narodowej w Warszawie. Jej mężem jest profesor Marek Hendrykowski, również filmoznawca.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Feliks Teodor Widy-Wirski (do 1945 Feliks Teodor Widy), ps. Rosław (ur. 11 lipca 1907, zm. 15 stycznia 1982) – polski lekarz, bibliotekarz i polityk, wicewojewoda poznańskiego, prezes Stronnictwa Pracy i działacz PZPR, poseł na Sejm Ustawodawczy i Sejm PRL II i III kadencji, żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski.
    Edward Zajicek (ur. 28 września 1922 w Bydgoszczy) – kierownik produkcji, profesor zwyczajny PWSFTviT w Łodzi . Profesor nauk ekonomicznych, odznaczony Orderem Odrodzenia Polski.
    Ein Heller und ein Batzen, znane pod błędną nazwą Heili, Hailo - niemiecka piosenka ludowa, pierwotnie o charakterze biesiadnym. Autorem tekstu jest Albert Ernst Ludwig Karl Graf von Schlippenbach (1800–1886), autor melodii nieznany. Tekst powstał w 1830 roku.
    Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski – polskie przedsiębiorstwo państwowe, istniejące w latach 1945–1952. Jego zadaniem była produkcja i dystrybucja filmów oraz organizacja życia kulturalnego.
    Ewa Szelburg-Zarembina (ur. 10 kwietnia 1899 w Bronowicach k. Puław, zm. 28 września 1986 w Warszawie) – powieściopisarka, poetka, dramaturg, eseistka, najbardziej znana z twórczości dla dzieci i młodzieży. Pierwszy Kanclerz Kapituły Orderu Uśmiechu, funkcję tę pełniła w latach 1968–1976.
    Zofia Danuta Szaflarska (ur. 20 lutego 1915 w Kosarzyskach, w Piwnicznej-Zdroju, w powiecie nowosądeckim) − polska aktorka.
    Hans Michael Frank (ur. 23 maja 1900 w Karlsruhe, stracony 16 października 1946 w Norymberdze) – niemiecki funkcjonariusz narodowosocjalistyczny, z wykształcenia prawnik, zbrodniarz wojenny. Uczestnik nieudanego puczu monachijskiego w 1923, członek NSDAP od 1927. Jeden z przywódców III Rzeszy i główny twórca jej systemu prawnego opartego na zasadzie wodzostwa (niem. Führerprinzip). W okresie 1939-1945 generalny gubernator okupowanych ziem polskich (Generalne Gubernatorstwo).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.07 sek.