• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zabergan



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Chan – głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Azji Środkowej i Europy Wschodniej; także część imienia, oznaczająca wysokie urodzenie w krajach muzułmańskich.Protobułgarzy również Prabułgarzy – lud koczowniczy pochodzenia huńskiego, który pomiędzy V a VII wiekiem zamieszkiwał stepy nadczarnomorskie. Nazwa Bułgar pochodzi od tureckiego bulgha i oznacza "mieszać się".
    Kolejny najazd w 559 roku[ | edytuj kod]

    W marcu 559 roku przeprawiwszy się przez zamarznięty Dunaj dotarł do Tracji. Tam wojska, w skład których wchodzili też Słowianie podzielił na trzy grupy. Pierwsza przez Macedonię wtargnęła do Grecji i dotarła do Termopil, gdzie została powstrzymana po zaciętej obronie twierdzy przez garnizon grecki. Druga skierowała się na Chersonez Tracki (półwysep Gallipoli), chroniony murem zbudowanym wzdłuż przesmyku. Tym zadał dotkliwą klęskę młody wódz bizantyński Germanus. A kiedy próbowali przeprawić się przez zatokę na łodziach i tratwach zbudowanych z trzciny rosnącej w delcie Maricy, wysłał przeciw nim flotę okrętów handlowych i łodzi rybackich, która zniszczyła łodzie Kutigurów topiąc około 600 z nich. Najsilniejsza grupa pod wodzą Zabergana zaatakowała Konstantynopol. Bez trudu sforsowała uszkodzone przez trzęsienie ziemi „długie mury”. Wysłane przeciw Kutigurom pospiesznie zebrane oddziały milicji miejskiej i gwardii pałacowej zostały rozbite. W mieście zapanowała panika. Zabergan podszedł na odległość 30 kilometrów od stolicy. Cesarz Justynian zdecydował się szukać pomocy u swego dawnego pomocnika Belizariusza. Wyruszył on z miasta z nielicznymi oddziałami, które uzupełniał uzbrajając chłopskich uchodźców. Rozdzielił żołnierzy na wiele drobnych oddziałów i atakował tam gdzie się go najmniej spodziewano, dzięki czemu udało mu się zwabić Zabergana w zasadzkę i wytłuc jego 400 ludzi. Po tej porażce Zabergan wycofał się do swojego głównego obozu pod Arkadiopolis (Luleburgaz). W tym czasie cesarz przedsięwziął rozbudowę floty. Wiadomość o tym i związane z tym niebezpieczeństwo zablokowania odwrotu przez Dunaj skłoniło Zabergana do zawarcia pokoju z Cesarstwem na mocy którego Kutigurzy mieli być odprowadzeni pod eskortą do swego kraju i otrzymywać od Rzymian stałą subwencję pieniężną.

    Tracja (gr. Θρᾴκη, Thraki, łac. Thracia, bułg. Тракия, Trakija, tur. Trakya). Historycznie: starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon (Struma). Obecnie region geograficzny na pograniczu Bułgarii (Tracja Północna), Grecji (Tracja Zachodnia) i Turcji (Tracja Wschodnia).Marica (bułg. Марица, nowogr. Έβρος Évros, starogr. Ἕβρος Hébros, tur. Meriç) – rzeka na Półwyspie Bałkańskim, w Bułgarii, w Grecji i w Turcji. Długość – 544 km, powierzchnia zlewni – 54 tys. km².

    W tym samym roku na Zakaukaziu pojawili się Awarowie, którzy w ciągu kilku następnych lat mieli położyć kres potędze bułgarskich Kutigurów, podporządkowując ich sobie, a następnie przenosząc się z częścią plemienia na równinę panońską.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. R. Browning: Justynian i Teodora. s. 208-211.
    2. T. Wasilewski: Historia Bułgarii. s. 33.
    3. R. Browning: Justynian i Teodora. s. 211-213.
    4. Wedle T. Wasilewskiego w 558 roku (Historia Jugosławii, s. 24)
    5. T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 25.
    Kutigurowie – (również Kutrigurowie) plemię bułgarskie zamieszkujące w VI i VII wieku ziemie położone nad Morzem Czarnym na zachód od Donu. Część historyków odróżnia ich od Bułgarów, uznając Kutigurów za plemię huńskie. Wobec niejasnej genealogii Protobułgarów, którzy również uważani są za związek plemion huńskich, kwestia nie jest łatwa do wyjaśnienia. Nazwa Kutigurów wywodzi się ze starotureckiego körtűrgűr, co oznacza: „wyróżniający się”, „dostojny”.Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas]), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj położony w południowo-wschodniej części Europy, na południowym krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z czterema państwami: Albanią, Macedonią Północną i Bułgarią od północy oraz Turcją od wschodu. Ma dostęp do czterech mórz: Egejskiego i Kreteńskiego od wschodu, Jońskiego od zachodu oraz Śródziemnego od południa. Grecja ma dziesiątą pod względem długości linię brzegową na świecie, o długości 14880 km. Poza częścią kontynentalną, w skład Grecji wchodzi około 2500 wysp, w tym 165 zamieszkałych. Najważniejsze to Kreta, Dodekanez, Cyklady i Wyspy Jońskie. Najwyższym szczytem jest wysoki na 2918 m n.p.m. Mitikas w masywie Olimpu.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Termopile (gr. Θερμοπύλαι, thermos – gorący, pyle – wrota) – wąskie przejście w Grecji w pobliżu miejscowości Lamia, między Zatoką Malijską a pasmem górskim Oita, prowadzące z Tessalii do Grecji Środkowej. W 480 p.n.e. została tam stoczona słynna bitwa między koalicją Greków pod przywództwem Sparty a wojskami perskimi. Zwycięstwo odniosła w niej Persja, jednak poniosła ogromne straty w ludziach.
    Macedonia (gr. Μακεδονία, mac. Македонија, bułg. Македония) to region geograficzno-historyczny leżący w znacznej części na terenie Grecji, Republiki Macedonii i Bułgarii (niewielkie części regionu znajdują się w Albanii i Serbii). Ma powierzchnię około 67 000 km i liczy niemal 5 milionów mieszkańców. Nazwa regionu i obszar przez niego zajmowany powoduje wiele sporów między Grecją i Republiką Macedonii. Macedonia obejmuje dorzecza rzek Aliakmon, Wardar i Strumy, a także równiny w okolicach Salonik i Serres.
    Utigurowie – plemię bułgarskie zamieszkujące w VI i VII wieku ziemie położone nad Morzem Czarnym pomiędzy Donem a Kubaniem. Część historyków odróżnia ich od Bułgarów, uznając Utigurów za plemię huńskie. Wobec niejasnej genealogii Protobułgarów, którzy również uważani są za związek plemion huńskich, kwestia nie jest łatwa do wyjaśnienia. Nazwa Utigurów pochodzi od starotureckiego utighur, oznaczającego „ludzi pokrewnych, sprzymierzonych” i potwierdza pozaetniczny charakter plemienia.
    Edirne (wariantowo Adrianopol) – miasto w europejskiej, północno-zachodniej części Turcji, na Nizinie Trackiej, przy ujściu rzeki Tundża do Maricy, w pobliżu granicy z Grecją.
    German – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy Germanus pochodzącej od nazwy etnicznej Germania; istnieje także słowo łacińskie germanus – „rodzony, spokrewniony z kimś”. Odpowiednik żeński to Germana. W Polsce imię odnotowano już w średniowieczu. Istnieje około trzydziestu świętych patronów tego imienia. Ze względu na podobne brzmienie imię mylone jest niekiedy z imieniem Herman.
    Lüleburgaz (w bułgarskim: Люлебургас, w greckim: Αρκαδιούπολη, Arcadioupolis) – miasto w Turcji w prowincji Kırklareli.
    Belizariusz, łac. Belisarius, gr. Βελισάριος, właściwie Flavius Belisarius (ur. ok. 505, zm. w marcu 565) – wódz bizantyjski, który prowadził zwycięskie kampanie wojenne w czasach panowania Justyniana I Wielkiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.