• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Edwin Ernest Salpeter (ur. 3 grudnia 1924 w Wiedniu, zm. 25 listopada 2008 w Ithace) – australijski i amerykański astronom pochodzenia austriackiego.Giovanni Virginio Schiaparelli (ur. 14 marca 1835 w Savigliano, zm. 4 lipca 1910 w Mediolanie) – włoski astronom, wykładowca akademicki. Senator od 1898 roku.
    Złoty Medal otrzymany przez Asapha Halla

    Złoty Medal jest najwyższym odznaczeniem nadawanym przez Królewskie Towarzystwo Astronomiczne.

    Początkowo medale nadawano w zależności od dokonywanych odkryć, nawet kilka w ciągu roku, ale w 1833 roku zdecydowano przyznawać każdego roku tylko jedno odznaczenie. Stało się to przyczyną konfliktu, gdy w 1846 roku położenie dotychczas nieznanej planety – Neptuna – wyznaczyło niezależnie dwóch uczonych, Anglik John Couch Adams oraz Francuz Urbain Le Verrier. Obydwa państwa rościły sobie prawa do odkrycia i wobec braku porozumienia w 1847 r. medalu nie przyznano.

    Bengt Georg Daniel Strömgren (ur. 21 stycznia 1908 w Göteborgu, zm. 4 lipca 1987 w Kopenhadze) – duński astronom i astrofizyk, który przyczynił się do rozwoju współczesnej wiedzy o obłokach gazowych.Albert Abraham Michelson (ur. 19 grudnia 1852 w Strzelnie, zm. 9 maja 1931 w Pasadenie) – amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w 1907 za konstrukcję interferometru.

    Spór zażegnano, nadając rok później specjalne medale „okolicznościowe” 12 różnym osobom, w tym Adamsowi i Le Verrierowi, po czym powrócono do jednego odznaczenia rocznie. Odkrywcy Neptuna otrzymali własne złote medale dopiero w latach 1866 i 1868.

    Do 1963 roku medale nadawano w zwykłym trybie, z wyjątkiem lat 1867 i 1886 kiedy przyznano dwa odznaczenia oraz kilku lat gdy nie przyznano ich wcale. Od 1964 r. Królewskie Towarzystwo Astronomiczne nadaje corocznie dwa złote medale, jeden za osiągnięcia z dziedziny astronomii, drugi – z geofizyki.

    Henri-Alexandre Deslandres (ur. 24 lipca 1853 w Paryżu, zm. 15 stycznia 1948 tamże) – francuski fizyk i astronom. Konstruktor spektroheliografu do badań Słońca (1892), niezależnie od Halego. W 1902 przepowiedział, że Słońce okaże się źródłem fal radiowych, co potwierdziło się 40 lat później.Robert Grant Aitken (ur. 31 grudnia 1864 w Jackson, USA, zm. 29 listopada 1951 w Berkeley, Kalifornia) – amerykański astronom, specjalizujący się w badaniach gwiazd podwójnych.

    Spis treści

  • 1 Laureaci
  • 2 Srebrne medale
  • 3 „Okolicznościowe” medale z 1848 roku
  • 4 Przypisy
  • 5 Linki zewnętrzne


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Friedrich Georg Wilhelm Struve (ros. Василий Яковлевич Струве, Wasilij Jakowlewicz Struwe) (ur. 15 kwietnia 1793 w Altonie, zm. 11 listopada/23 listopada 1864) – rosyjski astronom pochodzący z rodziny Niemców bałtyckich.
    Ludwig Franz Benedikt Biermann (ur. 13 marca 1907 w Hamm, zm. 12 stycznia 1986 w Monachium) – niemiecki fizyk i astronom.
    Charles-Eugène Delaunay (ur. 9 kwietnia 1816 w Lusigny-sur-Barse, zm. 5 sierpnia 1872 w Cherbourgu) – francuski astronom i matematyk.
    Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf (ur. 21 czerwca 1863 w Heidelbergu, zm. 3 października 1932 w Heidelbergu) – niemiecki astronom. Odkrył 248 planetoid (228 samodzielnie oraz 20 wspólnie z innymi astronomami), 3 komety, m.in. (14P/Wolf i 43P/Wolf-Harrington) oraz 4 supernowe (SN 1895A, SN 1909A, SN 1920A i SN 1926A).
    Harlow Shapley (ur. 2 listopada 1885 w Nashville - zm. 20 października 1972 w Boulder, USA) – amerykański astronom, który stwierdził, że Słońce leży w pobliżu centralnej płaszczyzny galaktycznej, ok. 30 tys. lat świetlnych od środka Galaktyki. W 1911 w oparciu o wyniki otrzymane przez H.N.Russella, rozpoczął prace nad wyznaczeniem rozmiarów gwiazd w licznych układach podwójnych na podstawie pomiarów zmian ich jasności występujących podczas zaćmienia jednej gwiazdy przez drugą. Metoda ta stała się standardową procedurą na ponad 30 lat. Shapley wykazał również, że gwiazdy zmienne typu cefeid nie mogą być układami podwójnymi gwiazd, zaćmiewającymi się wzajemnie. Wsławił się biorąc udział w Wielkiej Debacie z Heberem Curtisem, 26 kwietnia 1920. Bronił tam (błędnego) stanowiska, że mgławice spiralne są częścią Drogi Mlecznej, w szczególności, że nie istnieją inne galaktyki poza nią. Postulował natomiast (prawidłowo i jako pierwszy), że nasza Galaktyka ma znacznie większe rozmiary, niż wtedy przypuszczano. W swojej pracy zajmował się gromadami gwiazd, opracował sposób klasyfikacji zarówno gromad otwartych jak i kulistych. W 1950 roku American Astronomical Society przyznało mu nagrodę Henry Norris Russell Lectureship.
    Eleanor Margaret Burbidge, z d. Peachey (ur. 12 sierpnia 1919 w Davenport w Anglii) – astronom, pierwsza kobieta, którą mianowano dyrektorem Royal Greenwich Obserwatory.
    Willem de Sitter (ur. 6 maja 1872 w Sneek we Fryzji, zm. 20 listopada 1934 w Lejdzie) - holenderski matematyk, fizyk i astronom. Autor znaczących prac z zakresu kosmologii fizycznej.

    Reklama