• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Yinyuan Longqi



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Rinzai (臨済宗; jap.: Rinzai-shū, chin.: Linjizong) – jedna z dwóch głównych szkół japońskiego buddyzmu zen (drugą z nich jest sōtō). Jest ona japońskim odpowiednikiem chińskiej szkoły linji, której założycielem był wielki mistrz chan Linji Yixuan (zm 867).Mu’an Xingtao (ur. 16 marca 1611, zm. 6 marca 1684; chiń. 木菴性瑫 pinyin Mù’ān Xìngtāo, jap. Mokuan Shōtō) – chiński mistrz chan szkoły linji oraz zen szkoły ōbaku, współtwórca tej tradycji.

    Yinyuan Longqi (ur. 7 grudnia 1592, zm. 21 maja 1673; chiń. 隱元隆琦, pinyin Yǐnyuán Lóngqí; kor. 은원륭기 Ŭnwon Lyunggi; jap. Ingen Ryūki; (wiet. Ẩn Nguyên Long Kì) – chiński mistrz chan ze szkoły linji, założyciel japońskiej szkoły zen ōbaku.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Chiny[ | edytuj kod]

    Pochodził z Fuqing z prowincji Fujian z rodziny Lin (林). Od piątego roku życia był wychowywany tylko przez matkę, gdyż jego ojciec zniknął w niejasnych okolicznościach. Gdy miał 20 lat wyruszył na jego poszukiwanie i dotarł na górę Putuo w prowincji Zhejiang. W klasztorze usługiwał mnichom podając im herbatę.

    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Uji (jap. 宇治市, Uji-shi) - miasto w Japonii, w prefekturze Kioto, na wyspie Honsiu, nad rzeką Uji, w okręgu przemysłowym Hanshin.

    Po śmierci matki, która nastąpiła gdy miał 28 lat, przyjął pełną ordynację mnisią w klasztorze szkoły linji Wanfu (万福寺) na górze Huangbo (黄檗山) w prow. Fujian, który był świątynią jego rodziny.

    Jego pierwszym nauczycielem był mistrz chan Miyun Yuanwu (15661642) a następnie jego uczeń, mistrz chan Feiyin Tongrong (費隱通容; 15931661). Wszyscy trzej odbudowali klasztor Wanfu, zniszczony w czasie jednej z licznych w tym okresie rebelii. Ożywili także praktykę szkoły linii w postaci, w jakiej istniała ona w okresie dynastii Ming, czyli mocnej praktyki medytacyjnej, wielkiego nacisku na praktykę Koanową huatou i recytacji imienia buddy Emitou czyli Amitabhy. Ta ostatnia praktyka była czynnikiem heterogennym włączonym do chanu, w okresie synkretycznych tendencji w buddyzmie chińskim, pomagającym mu przetrwać w ciężkich czasach.

    Putuo Shan (chiń.: 普陀山; pinyin: Pǔtúo Shān) – górzysta wyspa należąca do Chin, położona na Morzu Wschodniochińskim, w archipelagu Zhoushan, na południowy wschód od Szanghaju, administracyjnie część prefektury miejskiej Zhoushan (prowincja Zhejiang). Rozciąga się na długości 8,6 km i szerokości do 3,5 km, zajmuje powierzchnię 12,76 km². Najwyższy szczyt na wyspie, Foding Shan, wznosi się na wysokość 291,3 m n.p.m.Sōtō (曹洞宗; jap. sōtō-shū, chin. caodong) – jedna z dwóch głównych szkół japońskiego buddyzmu zen (drugą jest rinzai). Jest największym odłamem zen w Japonii, gdzie posiada 14718 świątyń, 15 528 mnichów, 1177 mniszek i 7 milionów zwolenników (1989). Jest także popularna poza granicami tego kraju.

    Wszyscy trzej mistrzowie uważali, że ich synkretyczny chan jest najzupełniej ortodoksyjną nauką samego mistrza Linji (zm. 867) i liczyli siebie jako 30, 31 i 33 pokolenie mistrzów w tej linii przekazu Dharmy od mistrza założyciela. Swoją linię przekazu nazywali linji zhengzong (prawdziwa szkoła linji).

    Po rezygnacji Miyuna w 1633 r. z funkcji opata klasztoru, Yinyuan został głównym uczniem Feiyina. Gdy Feiyin ustąpił ze stanowiska, opatem w 1637 r. został Yinyuan. Piastował urząd do 1642 r., czyli roku śmierci jego pierwszego nauczyciela Miyuna i odszedł, gdyż chciał uczcić nauczyciela długim okresem żałoby. Po czterech latach, w 1946 r. ponownie objął funkcję opata klasztoru. Pod jego kierunkiem zakończono odbudowę klasztoru – wzniesiono około 30 nowych budynków klasztornych. Jego nauki przyciągnęły do klasztoru kilkuset mnichów. W nauczaniu stosował wszystkie typowe techniki szkoły linji: okrzyki, uderzenia, gong’any itd.

    Linji zong (臨濟宗) – szkoła chan założona przez chińskiego mistrza chan Linji Yixuana około 850 r. Była spadkobierczynią szkoły hongzhou, stosowała więc różne, nieraz ekstremalne, sposoby nauczania z mocnym naciskiem na praktykę gong’anową.Dynastia Ming (1368–1644) (chiń.: 明朝; pinyin: Míng Cháo; Wade-Giles: Ming Ch’ao; IPA: [mǐŋ tʂʰɑ̌ʊ̯]) – dynastia cesarska Chin, panująca po upadku mongolskiej dynastii Yuan. Była to ostatnia narodowa dynastia chińska.

    W tym czasie w Nagasaki, jedynym otwartym na zewnętrzny świat, porcie Japonii, istniała liczna kolonia chińska, która wybudowała dla swoich potrzeb trzy duże świątynie buddyjskie, uważane za chanistyczne i całkowicie niezależne od klasztorów japońskich. Opatami byli chińscy mnisi. Gdy w 1651 r. jedna z tych świątyń (Sōfuku) potrzebowała opata, został tam posłany jeden z głównych uczniów Yinyuana – Yelan Xinggue (16131651), który zginął w czasie rozbicia się statku.

    Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Japonia[ | edytuj kod]

    Yinyuan postanowił sam udać się do Japonii. Wyznaczył swojego następcę w klasztorze Wanfu Huimena Rupeia (16151664) i w 1654 r. wyruszył z ok. 30 swoimi uczniami do Nagasaki, przypływając tam siódmego miesiąca 1654 r. Został entuzjastycznie przywitany przez Japończyków, gdyż od kilkuset lat był pierwszym wybitnym mistrzem chan, który pojawił się w Japonii. Na ceremonię przyjęcia przez niego stanowiska opata przybyły tysiące ludzi, a na pierwsze zimowe odosobnienie medytacyjne zgłosiło się oprócz 20 mnichów chińskich także 70 mnichów japońskich. Potem został opatem także i drugiego klasztoru chińskiego.

    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.Tetsugyū Dōki (jap. 鉄牛 道機, ur. 25 sierpnia 1628, zm. 2 października 1700) – japoński mistrz zen szkoły ōbaku.

    Ponieważ japoński zen rinzai przeżywał wówczas głęboki kryzys, mnisi reformatorzy z klasztoru Myōshin pragnęli doprowadzić do reform poprzez osadzenie go na stanowisku opata tego klasztoru. Nie udał się im jednak przezwyciężyć frakcji z nimi konkurującej.

    Ponieważ obcym nie wolno było wówczas opuszczać Nagasaki, po wielu petycjach i rozmowach z wysokimi urzędnikami japońskim mnichom udało się uzyskać zezwolenie na przejazd Yinyuana z Nagasaki do Kioto. Przebywał tam przez jakiś czas w Fumon-ji, małej świątyni jednego ze swych japońskich uczniów. Ponieważ nie zgodzono się aby został opatem Myōshin-ji, postanowił wybudować nowy klasztor. Pierwsze wybrane miejsce okazało się zbyt blisko klasztoru Daitoku i po protestach jego mnichów wybrał drugie miejsce, na południowym wschodzie od Kioto, na wzgórzach prowincji Yamashiro, w dystrykcie Owada w miasteczku Uji. Nowo wybudowany klasztor według wzorca Wanfu, otrzymał taką samą nazwę jak jego chiński wzór, tylko wyrażoną w zsinizowanej japońszczyźnie – Ōbaku-san Mampuku-ji (chiń. Huangboshan Wanfusi; pol. klasztor Wanfu na górze Huangbo). Klasztor ten stał się początkiem nowej, istniejącej do dziś szkoły zen ōbaku.

    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Jifei Ruji (ur. 27 czerwca 1616, zm. 26 czerwca 1671; chiń. 即非如一, pinyin Jífēi Rúyī, jap. Sokuhi Nyoitsu) – chiński mistrz chan szkoły linji oraz zen szkoły ōbaku, współzałożyciel tej tradycji.

    Yinyuan dał przekaz Dharmy 23 uczniom, z których trzech było Japończykami (zobacz ōbaku).

    W 1664 r., w rok po poświęceniu Mampuku-ji, Yinyuan przekazał stanowisko opata swemu uczniowi, który przybył z Chin – Mu’anowi Xingtao (16111684) i przeniósł się do małej świątyni Shōin-dō w granicach kompleksu Mampuku-ji.

    Pomimo tego przez 10 następnych lat kontynuował pracę nad stworzeniem nowych reguł klasztornych dla jego szkoły, które znane są pod nazwą Ōbaku shingi. Innym ważnym tekstem jest Sandan kaie regulujący ceremonię wyświęcania pełnych mnichów.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Myōshin-ji (Klasztor Znakomitego Umysłu, jap. 妙心寺) – kompleks klasztorny szkoły zen rinzai w Kioto, tworzący największą sieć powiązań w ramach tej tradycji zen. W Japonii należy do niej ponad trzy tysiące pięćset świątyń i dziewiętnaście klasztorów, a na świecie ponad sześć tysięcy świątyń, czterdzieści klasztorów i jeden konwent żeński.

    Zmarł w Uji w 1673 r.

    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Hanyue Fazang (ur. 1573, zm. 1635; chiń. 漢月法藏, pinyin Hànyuè Fǎzāng; kor. 한월법장 Hanwǒl Pǒpchang; jap. Kangetsu Hōzō; wiet. Hán Nguyệt Pháp Tàng) – chiński mistrz chan z odgałęzienia yangqi szkoły linji, poeta. Znany także jako Hanyue Sanfeng. Był także mistrzem Winai oraz rytuałów ezoterycznych.
    Linji Yixuan (chiń. 臨濟義玄, pinyin: Línjì Yìxuán, Wade-Giles Lin-chi I-hsüan; ur. ? – zm. 866) (kor. Imje Ŭihyǒn (임제의현 ) | jap. Rinzai Gigen (リンザイギゲン) | wiet. Lâm Tế Nghĩa Huyền) – założyciel szkoły linji buddyzmu chan, z której wywodzi się m.in. jedna z największych szkół japońskich zen – rinzai.
    Yunqi Zhuhong (1536-1615; chiń., pinyin 云栖祩宏 Yúnqī Zhùhóng; kor. 운서주굉 Unsǒ Chu’goeng; jap. Unsei Shukō; wiet. Vân Thê Chu Hoành) – chiński mistrz chan ze szkoły linji. Prekursor okresu rewitalizacji chanu w XVII wieku.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.
    Zhongfeng Mingben (ur. 1263, zm. 1323; chiń. 中峰明本, pinyin Zhōngfēng Míngběn; kor. 중봉명본 Chungbong Myŏngbon; jap. Chūhō Myōhon; wiet. Trung Phong Minh Bản) – chiński mistrz chan z okresu panowania dynastii Yuan oraz kaligraf.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.84 sek.